Η Λυδία Παπαϊωάννου μιλάει για τον δικό της μαχητή

ΤηΛυδία και Βίκτωρας

Τη Λυδία τη γνώρισα στα περιοδικά. Είναι από αυτούς τους ανθρώπους που η ενέργεια δεν εγκαταλείπει ποτέ. Ασταμάτητη και αστείρευτη. Δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός, παραγωγός σόου και πρόσφατα business woman, δεν σταματάει να μαθαίνει (διάφορα, δεν είναι της παρούσης) και να δημιουργεί. Τα είχαμε πει αρκετές φορές, όμως πάντα βιαστικά και… επιφανειακά. Η πρώτη φορά που μιλήσαμε τόσο αληθινά αποτυπώνεται σε αυτήν εδώ τη συνέντευξη για την οποία την ευχαριστώ πολύ.

 

Πότε γέννησες το Βίκτωρα (σε ποια εβδομάδα κύησης) και πόσο είναι τώρα;

Γεννήθηκε στις 30 εβδομάδες +2 ημέρες, ύψος 33 εκατοστά και βάρος 1 κιλό και 80 γραμμάρια. Έμεινε στη μονάδα δύο μήνες, το μεγαλύτερο διάστημα στην εντατική. Φέτος τον Ιούνιο θα κλείσει τα δύο – οπότε θα σταματήσουμε να μετράμε και τη διορθωμένη του ηλικία (ήταν να γεννηθεί Αύγουστο).

Read More »

Γράμμα στην κόρη μου

Πετράδι μου,

σου έχω γράψει αυτό το γράμμα χίλιες φορές. Χίλιες φορές που έπεφτα στο κρεβάτι και δεν ήσουν εκεί και κάθε φορά που πέφτω στο κρεβάτι και είσαι πλάι μου.

Είναι ένα γράμμα για σένα και για μένα. Ένα γράμμα γεμάτο πίκρα, θυμό, θλίψη, ματαίωση, ενοχές. Γεμάτο φόβο, προσδοκίες, αναμονή και προσμονή.

Γεννήθηκες στις 29 εβδομάδες, λόγω προεκλαμψίας. Ο γιατρός μας, προσπάθησε να μας δώσει χρόνο, αλλά τα πράγματα ήταν σοβαρά και κινδυνεύαμε και οι δυο. Έπρεπε να βγεις, έτσι απρόσμενα και τελεσίδικα. Η εγκυμοσύνη μου έπρεπε να τερματιστεί και εσύ να βγεις σ’ αυτόν τον κόσμο απροετοίμαστη και μικρούλα. 870 γράμμαρια μικρούλα. Μικρή σαν γατάκι, ένα μικρό και αδύνατο γατάκι.

Read More »

Η Μυρτώ Κάζη μιλάει για το προωράκι της

Η Μυρτώ φωτογραφίζεται με ένα πλεκτό χταποδάκι, το αγαπημένο κουκλάκι των πρόωρων μωρών.

Τηλεόραση, ραδιόφωνο, Yes I do και Yes I Am, αλλά πρόσφατα και Boom! H Μυρτώ Κάζη νομίζω ότι είναι από τα πιο αεικίνητα πλάσματα που έχω γνωρίσει και το… χειρότερο; Από τότε που έγινε μητέρα συνεχίζει με τους ίδιους αμείωτους ρυθμούς! Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει, ούτε και τολμώ να τη ρωτήσω. Για μένα έγινε φίλη, όταν μου χτύπησε την πόρτα για να μου πει ότι κι εκείνη γέννησε πρόωρα. Ο Οδυσσέας της ήταν 30 εβδομάδων και 5 ημερών, όταν αποφάσισε να γνωρίσει τον κόσμο μας ανήμερα Χριστουγέννων και τώρα είναι 5,5 ετών. Όλα αυτά τα χρόνια το blogging και η προωρότητα μάς έφεραν κοντά και κάπως έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσει στο 31ebdomades για τη δική της εμπειρία με την προωρότητα, εγκαινιάζοντας μια σειρά όμορφων και ειλικρινών συζητήσεων.

 

 

 

Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που γέννησες πρόωρα;

Ουφ, πέρασαν 5,5 χρόνια… Απίστευτο μου φαίνεται!

Πόσων εβδομάδων ήταν το παιδί;

Ο Οδυσσέας μου ήταν 30 εβδομάδων και 5 ημερών. Δεν κατάφερα καν να φτάσω στις 31 εβδομάδες του blog σου!

Read More »

Ημερολόγιο καραντίνας

Μέρα εγκλεισμού Νούμερο 12. Δεν έχει νόημα να περιγράψω όσα συμβαίνουν έξω και μέσα στο σπίτι, πώς περνάμε, αν φοβόμαστε και αν έχουμε σκασμένα από το πλύσιμο χέρια. Τα ξέρετε. Έχει όμως ίσως νόημα να εξηγήσω ποιες ομοιότητες έχει η ζωή με ένα πρόωρο παιδί, με αναπνευστική ευαισθησία, με όσα ζούμε την εποχή του κορωνοϊού. Τι μαθαίνει και τι νιώθει κανείς και στις δύο περιπτώσεις και γιατί η κατάσταση μου φαίνεται σε έναν βαθμό οικεία (σε έναν άλλο βέβαια ξεπερνά και την πιο τρελή ταινία επιστημονικής φαντασίας);

Αποστείρωση και μετάδοση των ιώσεων 

Χέρια σκασμένα είχα όλο τον πρώτο χρόνο της ζωής του πρόωρου μωρού μου και μάσκα φορούσαμε περιστασιακά στο σπίτι, ενώ τα αντισηπτικά δεν έλειπαν από κανενός την τσάντα. Οι οδηγίες των νεογνολόγων ήταν σαφείς: ένα παιδί που έχει μείνει 25 μέρες διασωληνωμένο δεν πρέπει να αρπάξει καμία ίωση τον πρώτο χρόνο, διότι κάτι τέτοιο μπορεί να το στείλει ξανά στην εντατική. Αναγκάστηκα να μάθω πώς κολλάνε οι ιώσεις και γιατί έχει σημασία να πλένουμε συχνά και καλά τα χέρια μας, ότι ακόμη και ένας φορέας που δεν νοσεί μπορεί να μεταδώσει, χρειάστηκε να μείνουμε κλεισμένοι στο σπίτι, να διώξω τον άντρα μου που είχε αρρωστήσει για λίγες μέρες, να ζητήσω από συγγενείς και φίλους να μείνουν μακριά, να πλένομαι και να αλλάζω ρούχα κάθε φορά που γυρνούσα από τη δουλειά. Με άλλα λόγια, να ζήσω υπό παρόμοιες με τις σημερινές συνθήκες την ώρα που όλοι οι άλλοι, όχι μόνο ζούσαν φυσιολογικά, αλλά και δεν καταλάβαιναν για τι πράγμα τους μιλούσα.

Read More »

Γράμμα στην πρόωρη κόρη μου

Αγάπη μου,

Αποφάσισα να σου γράψω τώρα που κοιμάσαι γαλήνια στο όμορφο κρεβάτι σου, μεγάλο κορίτσι πια που το άλλο πρωί θα ξυπνήσει και θα ετοιμαστεί για να πάει στο σχολείο. Το σπίτι είναι ήσυχο όταν κοιμάσαι, αλλά τόσο γεμάτο από την παρουσία σου. Οι σκέψεις μου με πισωγυρίζουν στην εποχή που κοιμόσουν μόνη σε ένα πλαστικό κουτί, μικροσκοπική και αμέτοχη σε όσα σου συνέβαιναν. Κι εγώ τριγυρνούσα μόνη σε ένα άδειο σπίτι που δεν είχε προλάβει να γεμίσει από το κλάμα ενός μωρού, μικροσκοπική και αμέτοχη σε όσα μας συνέβαιναν. Πόσο αλλιώτικη είναι τώρα η πραγματικότητά μας και πόσο ευγνώμων αισθάνομαι γι’ αυτό! Μου φαίνεται σχεδόν απίστευτο που μεγάλωσες τόσο γρήγορα και τόσο όμορφα και άφησες πίσω σου όλες τις άσχημες στιγμές. Με συγχωρείς που εγώ δυσκολεύτηκα.

Read More »

Όταν το σχολείο δεν διδάσκει, κάνει απολύμανση

Τον Οκτώβριο πήγα στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου μας. Η αφορμή ήταν ένας μαθητής – ή μαθήτρια δεν έχει σημασία – που πήγε με πυρετό στην τάξη και ζήτησα να απομακρυνθεί. Στη συνέχεια, αφού δεν απομακρύνθηκε αν και έγιναν, όπως έμαθα, κάποιες ενέργειες ενημέρωσης των γονέων και αφού, όχι μόνο η κόρη μου, αλλά και άλλο ένα παιδί και η δασκάλα αρρώστησαν με τα ίδια ακριβώς συμπτώματα, του ζήτησα να ενημερώσει με όποιον τρόπο ήθελε εκείνος γονείς και δασκάλους ότι αυτό είναι επικίνδυνο για την υγεία όλων και να ζητήσει να μην επιτραπεί ξανά. Με κοίταξε σαν μια αναίτια παραλογισμένη μαμά, με αντερώτησε πώς ήμουν σίγουρη από πού κόλλησε το παιδί μου και με έστειλε στην ευχή της Παναγίας, χωρίς φυσικά να στείλει ούτε μία Α4 με τα βασικά μέτρα πρόληψης κατά των ιώσεων.

Read More »

Η μικρή Αλεξί των 22 εβδομάδων είναι ζωντανή!

Γεννημένη μόλις την 22η εβδομάδα κύησης, η μικρή Αλεξί ξεπερνά τα όρια βιωσιμότητας των εξαιρετικά πρόωρων μωρών. Ήδη 5 μηνών, τα πηγαίνει εντυπωσιακά καλά, όπως δείχνουν άλλωστε και τα παχουλά της μάγουλα.

Η πρόοδος της Ιατρικής επιτρέπει να σώζονται ολοένα και περισσότερα εξαιρετικά πρόωρα μωρά. Πέρα όμως από αυτό, η Αλεξί αποτελεί μία σπάνια περίπτωση. Γεννημένη στις 22+6 εβδομάδες κύησης, ζύγιζε μόλις 520 γραμμάρια και είχε το πολύ 20% πιθανότητες να επιβιώσει.

Read More »