Το παράδειγμα των παιδιών μας

Ένα ρητό λέει «όταν δεν μαθαίνουμε από μια δυσκολία, η επόμενη θα είναι μεγαλύτερη». Εμείς λοιπόν οι πρόωρογονείς περάσαμε μία και δύο και τρεις δυσκολίες βλέποντας τα παιδιά μας να ακροβατούν μεταξύ ζωής και θανάτου. Μερικοί από εμάς παλεύουν ακόμα με δυσκολίες έστω και αν – ευτυχώς – έχει ξεπεραστεί το στάδιο της ακροβασίας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι δυσκολίες μάς δίνουν μοναδικές ευκαιρίες να εξελιχτούμε σαν άνθρωποι και να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι, να αξιολογήσουμε τις ουσιαστικές μας σχέσεις και να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο και πιο φωτεινό μέλλον.

Γιατί όμως είναι σημαντικό ειδικά για τους γονείς με πρόωρα να φροντίζουν την ψυχική τους υγεία και να κάνουν ό,τι μπορούν για να αλλάξουν οπτική και προοπτική στη ζωή τους, βλέποντας τα πράγματα θετικά;

Read More »

Τα 5 μυστικά του καλού γονέα τον πρώτο χρόνο

Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε όσους έχουν στα χέρια τους, στην αγκαλιά τους, ένα μωράκι. Ένα μικρό παιδί μερικών μηνών. Ή σε όσους περιμένουν ένα παιδί και ήδη ενδιαφέρονται για το καλό του ποικιλοτρόπως. Το υπογράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας.

Συγχαρητήρια! Αυτή είναι η πρώτη, η καλύτερη και η πιο σημαντική κουβέντα για το παιδάκι σας. Να το χαίρεστε, να είναι υγιές, χαρούμενο, ευτυχισμένο. Όλα τα άλλα έρχονται – με λίγη προσπάθεια βέβαια, όμως έρχονται…

Κρατάτε λοιπόν ένα μωρό, ένα παιδί, μια σταλίτσα με ψυχή, νου και πνεύμα, με αισθήσεις και συναισθήματα, μια ολότητα με όλα τα καλά. Αναρωτιέστε ποια είναι η σωστή συμπεριφορά ενός γονιού, «πως να είμαι ένας καλός γονιός γι’αυτό το παιδί;».

Read More »

Επέζησε με βάρος γέννησης 368 γρ.

Ήταν το μικρότερο μωρό που γεννήθηκε ποτέ στο νοσοκομείο Mount Sinai στο Σικάγο. Η Eirianna Martins γεννήθηκε μόλις 23 εβδομάδων. Οι γιατροί είχαν πει στους γονείς ότι το μωρό τους ήταν στο «όριο της βιωσιμότητας», με μόλις 17% πιθανότητες να βγάλει τη νύχτα.

Τέσσερις μήνες όμως μετά την τόσο πρόωρη γέννησή της, η μητέρα της κατάφερε να την κρατήσει αγκαλιά, να την ταΐσει και να την πάρει σπίτι τους.

Συνέβη μερικές μέρες μετά τη δημοσίευση μίας αναφοράς που αποκάλυπτε ότι ολοένα και περισσότερα πρόωρα καταφέρνουν να επιβιώσουν ενάντια στα προγνωστικά – κυρίως χάρη στη θεραπεία με στεροειδή που γίνεται σε γυναίκες με υψηλού κινδύνου εγκυμοσύνες.

Read More »

Νέο τεστ για την προεκλαμψία αποτρέπει τον πρόωρο τοκετό

Έγκυες που παρουσιάζουν προεκλαμψία θα μπορούσαν να γλυτώσουν την πρόωρη γέννηση του μωρού τους, χάρη σε ένα νέο τεστ που αναπτύσσουν Βρετανοί γιατροί.

Προεκλαμψία και κίνδυνοι

Η προεκλαμψία είναι μία από τις μεγαλύτερες απειλές τόσο για την έγκυο όσο και για το μωρό που κυοφορεί. Αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες θνησιγένειας και τη δεύτερη αιτία μητρικού θανάτου στη Βρετανία. Αφορά 38.000 γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε χρόνο, δηλαδή περίπου 6% των εγκύων και προκαλείται λόγω δυσλειτουργίας του πλακούντα. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπιας μορφής, αλλά σε εξαιρετικές περιπτώσεις – περίπου 1% των εγκύων – η ζωή τόσο της μητέρας όσο και του μωρού τίθεται σε κίνδυνο. Σαν αποτέλεσμα, περίπου 1000 νεογέννητα χάνονται κάθε χρόνο.

Read More »

Καιρός να κλείσεις την πόρτα

Τα 6 είναι μια καλή ηλικία για να αφήσεις πίσω σου την προωρότητα. Να κλείσεις τη βαριά πόρτα της ΜΕΝΝ χωρίς να γυρίσεις να κρυφοκοιτάξεις από το στρογγυλό τζαμάκι της όπως κάνεις τόσα χρόνια. Να την κλείσεις όχι βροντώντας την, αλλά απαλά και ήσυχα, ώστε να ακούσεις το «κλακ» που εξασφαλίζει ότι έκλεισε, να την κλείσεις με σιγουριά. Σα να κλείνεις ένα βιβλίο που τελείωσες και δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσεις.

Τα 6 είναι μια καλή ηλικία να αφήσεις την προωρότητα πίσω σου, ακόμη κι αν αυτή δεν σε έχει αφήσει ολοσχερώς. Και το γράφω αυτό έχοντας πλήρη γνώση ότι μερικοί ίσως δυσκολεύονται – και δικαιολογημένα -, επειδή έχει πιθανώς αφήσει τα ανεξίτηλα σημάδια της στο παιδί τους. Ακόμη όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις τα 6 εξακολουθούν να είναι μια καλή ηλικία για να αφήσεις πίσω σου την προωρότητα. Όχι να τη σβήσεις από τη μνήμη σου εντελώς – δεν γίνεται -, αλλά να την αφήσεις εκεί πίσω, να υπάρχει εκεί που υπήρξε, έξι χρόνια πριν, να ανήκει στο παρελθόν.

Read More »

Η τεχνητή μήτρα που δίνει ζωή

Περίπου 30.000 μωρά μόνο στις ΗΠΑ γεννιούνται εξαιρετικά πρόωρα, δηλαδή μεταξύ των 23 και 26 εβδομάδων, σύμφωνα με την ανταπόκριση του Reuters στο Λονδίνο. Σε αυτή την ηλικία, ένα μωρό ζυγίζει λίγο περισσότερο από 500 γραμμάρια, οι πνεύμονές του δεν είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στον αέρα και ως εκ τούτου οι πιθανότητες επιβίωσης είναι χαμηλές. Τα ποσοστά θανάτου σε αυτές τις ηλικίες κύησης είναι έως και 70% και όσα βρέφη επιβιώνουν αντιμετωπίζουν μετέπειτα σημαντικές δυσκολίες ανάπτυξης και αναπηρίες.

«Αυτά τα βρέφη χρειάζονται επειγόντως μια γέφυρα μεταξύ της μήτρας της μητέρας τους και του εξωτερικού κόσμου», δήλωσε ο Δρ Άλαν Φλέικ, ειδικός χειρουργός στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ και υπεύθυνος της ομάδας που δημιούργησε μια πρωτοποριακή νέα συσκευή για αυτό το σκοπό.

Read More »

Φίλοι για πάντα

Αν κάποιος μου έλεγε πριν από λίγα χρόνια ότι θα μπορούσα να αποκτήσω διαδικτυακούς φίλους, στην καλύτερη περίπτωση θα έβαζα τα γέλια. Η φιλία θέλει χρόνο, θέλει προσωπική επαφή, θέλει κοινά βιώματα. Την ίδια ακριβώς αντίδραση δηλαδή που θα είχα αν μου έλεγε ότι όλες οι εγκυμοσύνες δεν έχουν πάντα την ίδια πορεία. Φουσκώνει η κοιλιά – σπάνε τα νερά – πονάς – γεννάς – γυρίζεις σπίτι με ένα όμορφο μωρό. Όχι;

Ένα λοιπόν από τα πράγματα που έμαθα πριν από 6 χρόνια είναι ότι οι θεωρίες καταρρίπτονται εύκολα και τα πράγματα κάποιες φορές μας έρχονται «λίγο» διαφορετικά. Όπως ακριβώς μία εγκυμοσύνη δεν ακολουθεί πάντα την προβλεπόμενη πορεία, έτσι και οι σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω μας.

Υπάρχουν κάποιοι φίλοι που φεύγουν, μην αντέχοντας τη νέα πραγματικότητα, θεωρώντας ίσως πως γίνεσαι μίζερη, καταθλιπτική, μπορεί και υπερβολική, δεν ξέρω, και δεν έχει και σημασία άλλωστε. Ή ίσως απλά ήθελαν να φύγουν από καιρό και έψαχναν μία αφορμή.

Read More »