Ο φίλος μου το IUGR

 

Έχω ένα φίλο. Ένα φίλο που γνώρισα πριν από χρόνια χωρίς να το θέλω. Από μόνος του ήρθε μια μέρα, μου έπιασε το χέρι και άρχισε να περπατάει δίπλα μου. Είχε ένα όνομα περίεργο, ξενικό, IUGR* SGA μου τον συστήσανε, και η αλήθεια είναι πώς στην αρχή δεν του έδωσα και πολλή σημασία. Νόμιζα πως ήρθε για να κάνει εντύπωση και πως θα έφευγε το ίδιο γρήγορα. Όμως αυτός δεν έφυγε. Ήρθε και θρονιάστηκε στο σπίτι μας, στη ζωή μας όλη. Ήταν κάτι σαν ενοχλητική μύγα στην καρδιά του καλοκαιριού που έρχεται και κάθεται πάνω σου και όσο κι αν τη διώχνεις εκείνη ξαναγυρίζει πιο ενοχλητική.

Read More »

Ο γρίφος του IUGR

iugr

Αν ξέρετε καλά τη σημασία αυτών των φράσεων, τότε σίγουρα σας ενδιαφέρει το παρακάτω κείμενο. Συστήνεται όμως και σε συγγενείς που θέλουν να ενημερωθούν. Ποια είναι λοιπόν τα θέματα των παιδιών IUGR; Πώς πρέπει να τα χειριστείτε;

Read More »

10+1 συμβουλές για τα IUGR παιδιά

iugr

Μέχρι τη μέρα που μπήκα στον 8ο μήνα εγκυμοσύνης, δεν είχα την παραμικρή ιδέα ότι υπάρχει το αρκτικόλεξο IUGR και τι μπορεί να σημαίνει. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτά τα 4 γράμματα θα με συνοδεύσουν στο νοσοκομείο για εισαγωγή και 4 μέρες αργότερα στο χειρουργείο για να γεννήσω. Και φυσικά ούτε που μου περνούσε από το μυαλό ότι τα 4 αυτά γράμματα θα τα «φορτωνόταν» και το μωρό μου και θα το συνόδευαν για τα επόμενα χρόνια της ζωής του.

Όπως κάθε μαμά με μωρό στο σπίτι, είτε το πάρει την επόμενη μέρα είτε μετά από καιρό, αναζήτησα συμβουλές που είχαν να κάνουν με την καθημερινότητά μας κυρίως.

«Ένα χρόνο το πολύ και μετά θα είναι αγνώριστος», «Να το ταΐζεις περισσότερο», «Μην το πιέζεις να φάει, θα γίνει παχύσαρκο», «Μη στενοχωριέσαι/φοβάσαι τώρα που είναι σπίτι». Αυτές ήταν σε γενικές γραμμές οι συμβουλές που πήρα από μαμάδες του οικογενειακού, κυρίως, περιβάλλοντος. Κάποιες διαψεύστηκαν γεμίζοντάς με άγχος. Κάποιες άλλες αγνοούσαν αυτό που ένιωθα.

Αντίθετα, οι συμβουλές άγνωστων μαμάδων που βρέθηκαν νωρίτερα αντιμέτωπες με την ίδια διάγνωση, αποδείχθηκαν πολύ πιο χρήσιμες και, το σημαντικότερο, με βοήθησαν να νιώσω ότι δεν ήμουν η μοναδική που αντιμετώπιζε κάτι τέτοιο.

Ορίστε λοιπόν 10 + 1 συμβουλές για γονείς με IUGR παιδιά από μια μητέρα που το έζησε από πρώτο χέρι.

 Read More »

Η ιστορία της Εύης: τίποτε δεν μας χαρίστηκε

‘Ηθελα πάντα να κάνω παιδιά και φοβόμουν ότι δε θα τα καταφέρω. Οι πολυκυστικές γαρ. Μετά απο 4 χρόνια γάμου, αρκετές προσπάθειες, πολλή αγωνία, μεγάλη απελπισία και με τη βοήθεια ενός καλού γιατρού μένω έγκυος. Πρώτος υπέρηχος και δύο σάκοι. Η χαρά και η συγκίνηση στα ύψη. Δεύτερη επίσκεψη, ένας σάκος, παλινδρόμησε. Φόβος και αγωνία. Άραγε τι θα γίνει στο επόμενο ραντεβού; Θα φύγει κι αυτό; Κάνω κρυφά από τον γιατρό κι άλλους υπέρηχους αλλού, ενδιάμεσα από τα ραντεβού μας, μόνο και μόνο για να ακούω την καρδιά του.

Read More »

Η ιστορία της Γωγώς: αντιμέτωπη με τρία προβλήματα

Ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να μοιραστώ τη δική μας ιστορία. Όχι τόσο δύσκολη αλλά με πολύ πόνο. Διαγνωσμένη με σκλήρυνση κατά πλάκας από τα 23 μου. Μοναδική μου σκέψη αν θα μπορέσω να κάνω παιδάκι και σε περίπτωση που κάνω αν θα είμαι καλά για να το μεγαλώσω. Στα 30 μου αποφασίζουμε με τον σύντροφο μου να διακόψω την αγωγή μου και να ξεκινήσουμε προσπάθειες και όταν θα ερχόταν το παιδί να κάναμε και τον γάμο. Πέρασαν κάποιοι μήνες άλλα τίποτα. Το άγχος μου μεγάλο. Χώρις φάρμακα για την σκλήρυνση και πόσο ακόμα θα αντέξει ο οργανισμός μου χωρίς αυτά;

Read More »

Μικρό είναι το μάτι σας!

twins

Πριν κανένα μήνα, επισκεφτήκαμε τον οφθαλμίατρο. Αρχικά ήμουν μόνη με τον πρωτότοκο γιο μου, γεννημένο πρόωρα λόγω IUGR. Στην αίθουσα αναμονής, περίμενε και μία ευγενική κυρία γύρω στα 55 με 60. Φαινόταν πως το αγόρι μου την είχε εντυπωσιάσει με την ομιλία του και τη συμπεριφορά του και εγώ σαν γνήσια κουκουβάγια καμάρωνα. Μετά από λίγο ήρθε και ο άντρας μου με τον μικρότερο γιο μας. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ήρθε η πρώτη ερώτηση: – Δικά σας είναι και τα δύο; Την ώρα που άρθρωνα ένα απλό «Ναι» ήμουν σίγουρη και έτοιμη για την αμέσως επόμενη ερώτηση: «Δίδυμα είναι;». Μόνο που αυτή τη φορά δεν πρόλαβα να απαντήσω. Πετάχτηκε ο μεγάλος λέγοντας «Όχι, δεν είμαστε δίδυμοι. Εγώ είμαι ο μεγάλος. Είμαι 5 χρονών. Ο αδελφός μου είναι πιο μικρός, είναι 3!».

Read More »

Τα σημάδια και η νίκη της προωρότητας

Από την πρώτη μέρα που μάθαμε ότι θα γεννούσα πρόωρα, η πορεία μας ήταν κατά κανόνα μοναχική.  Ή για να είμαι πιο δίκαιη η πορεία μας ήταν σχεδόν απόλυτα μοναχική από τη μέρα που πήραμε τον γεννημένο την 33η εβδομάδα γιο μας στο σπίτι. Με το που βγήκαμε από τη μονάδα, η προωρότητα τελείωσε, κάθε αναφορά σε αυτή, κάθε παράλογος και μη φόβος ήταν ανεπίτρεπτος, κάθε στιγμή αδυναμίας πριν ή μετά την επίσκεψη σε κάποια ειδικότητα ήταν αδικαιολόγητη. Το παιδί ήταν καλά, ό,τι έγινε έγινε, οι τόσες επισκέψεις ήταν απλά ταλαιπωρία για το μωρό και έπρεπε επιτέλους να ηρεμήσουμε και να αφήσουμε πίσω μας εκείνους τους δύο πρώτους μήνες του παιδιού μας που πέρασαν στην απομόνωση της ΜΕΝΝ και έπειτα του σπιτιού.

Read More »

IUGR: Τι πρέπει να ξέρετε

Προκύπτει από τα αρχικά του IntraUterine Growth Restriction και στα ελληνικά σημαίνει: ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη. Ευθύνεται αρκετές φορές για πρόωρο τοκετό και καλό είναι να γνωρίζουμε τα βασικά. To 31ebdomades απαντάει σε 7 πρωταρχικές απορίες.

Read More »

Η ιστορία της Νόρας: Το θαύμα των 490 γραμμαρίων

Ειμαι η Νόρα και αυτή είναι η δική μας ιστορία για το πώς μας άγγιξε η προωρότητα και πώς πλέον πορευόμαστε με αυτή.

Μετά από έναν πολύ δύσκολο αγώνα και 4 αγγελάκια στον ουρανό, κατάφερα να κράτησω στην αγκαλιά μου τον γιο μου, τον ήλιο μου… μετά από μια εγκυμοσύνη χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σχεδόν τελειόμηνος, 36 εβδομάδων γιατί ο γιατρός μου έλεγε ότι τις τελευταίες εβδομάδες δεν μεγάλωνε σωστά… Δεν με έστειλε όμως να κάνω και τις απαραίτητες εξετάσεις για τον σκοπό αυτό. Θα έπρεπε να το είχε κάνει. Έπειτα λοιπόν απο 14 μήνες ευτυχίας μαζί με το υπέροχο αυτό πλάσμα, τον ήλιο μας, αποφασίσαμε ότι είναι ώρα να παλέψουμε και για το αδελφάκι του. Και ήρθε αμέσως, η χαρά μας απερίγραπτη! Το άγχος μας επίσης. Και ξεκινάει ο αγώνας.

Read More »

Η ιστορία της Τασούλας: Πώς το IUGR άλλαξε τη ζωή μου

Σαν χτες το θυμάμαι. Ήταν Τρίτη 8 Μαρτίου όταν για πρώτη φορά άκουσα τον όρο IUGR* (βλ. τέλος κειμένου). Μάλιστα ο γυναικολόγος μου, μου είχε πει ότι εξαιτίας του IUGR θα έπρεπε να γεννήσω πιο νωρίς από ότι περιμέναμε. Μου πήρε δύο μέρες για να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς σημαίνουν αυτά τα 4 γράμματα και ότι το πιο νωρίς σήμαινε άμεσα.

Και μετά άρχισε ένας αγώνας δρόμου: Ενέσεις κορτιζόνης για να ωριμάσουν τα πνευμόνακια του (ούτε αυτό καταλάβαινα τι ακριβώς σημαίνει), αγορές όσων χρειάζεται μία μαμά που πρόκειται να γεννήσει (ελάχιστα αποδείχτηκαν απαραίτητα), η βαλιτσούλα μου και σε άλλη πόλη για κατεπείγουσα εισαγωγή σε νοσοκομείο με ΜΕΝΝ. Σάββατο 12 Μαρτίου έκανα εισαγωγή. Όταν ξεκίνησε ο αγώνας δρόμου το μωρό μου υστερούσε σε ανάπτυξη 2 εβδομάδες (δεν αντιλαμβανόμουν ακριβώς τι σημαίνει αυτό). Όταν 4 μέρες μετά έγινε η εισαγωγή μου στο νοσοκομείο υστερούσε 3 βδομάδες σε ανάπτυξη, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό (τότε γιατί είμαι εδώ αναρωτιόμουν). Δευτέρα 14 Μαρτίου μου κάνουν υπέρηχο με το σχόλιο «όλα καλά». Τετάρτη 16 Μαρτίου κατά τη διάρκεια του καθιερωμένου πρωινού επισκεπτηρίου των γιατρών, μία ειδικευόμενη γιατρός ανακοινώνει : «Έγκυος με IUGR, εισαγωγή με 3 εβδομάδες υπολειπόμενη ανάπτυξη, έγινε υπέρηχος τη Δευτέρα που έδειξε 5 εβδομάδες υπολειπόμενης ανάπτυξης» και η απόφαση του επικεφαλής: «Παρακολούθηση».Read More »