Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα (ΝΕΚ)

Τι είναι η Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα;

images

Η Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα (ΝΕΚ) είναι ασθένεια του εντέρου. «Εντεροκολίτιδα» σημαίνει φλεγμονή στο λεπτό έντερο και το κόλον. «Νεκρωτική» σημαίνει ότι προκαλεί μόλυνση και νέκρωση των ιστών.

Στα πρόωρα μωρά η ΝΕΚ συνήθως επηρεάζει το τελευταίο τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεό) ή το παχύ έντερο (κόλον). Η ΝΕΚ μπορεί να επηρεάσει ένα τμήμα μόνο του εντέρου ή και περισσότερα. Στις χειρότερες περιπτώσεις, μολύνει ολόκληρο το έντερο.

Read More »

Ανοιχτός βοτάλειος πόρος

heart

Τι είναι ο βοτάλειος πόρος, PDA (Patent Ductus Arteriosus);

Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, επειδή οι πνεύμονες δεν λειτουργούν, το αίμα δεν φτάνει σε αυτούς, παρακάμπτεται μέσω του αρτηριακού (βοτάλειου) πόρου. O βοτάλειος πόρος είναι ένα αγγείο που συνδέει την αρτηρία των πνευμόνων με την αρτηρία του σώματος. Η πνευµονική αρτηρία µεταφέρει φλεβικό αίµα από το δεξιό µέρος της καρδιάς στους πνεύµονες, όπου το αίµα εµπλουτίζεται µε φρέσκο οξυγόνο. Η αορτή µεταφέρει το πλούσιο σε οξυγόνο αίµα από το αριστερό τµήµα της καρδιάς σε ολόκληρο το σώµα. Κάθε βρέφος γεννιέται µε ανοιχτό αρτηριακό πόρο. Φυσιολογικά αυτή η επικοινωνία µεταξύ των δύο αρτηριών κλείνει µερικές µόνο ώρες µετά τη γέννηση του βρέφους, αφού το αγγείο υπέρχεται σε σπασμό. Αν δεν συµβεί αυτό, τότε ένα µέρος του αίµατος, που θα έπρεπε κανονικά να είχε περάσει από την αορτή και να είχε διοχετευθεί στο σώµα, επιστρέφει στους πνεύµονες, με αποτέλεσμα την υπερφόρτωση τόσο των πνευμόνων όσο και της καρδιάς. Η αδυναµία του αρτηριακού πόρου να κλείσει, αποτελεί ένα πολύ συνηθισµένο φαινόµενο στα πρόωρα και σπανιότερα στα βρέφη που γεννιούνται κανονικά στην ώρα τους. Αν ο ανοιχτός αρτηριακός πόρος στο παιδί είναι µεγάλος, µπορεί να κουράζεται εύκολα, να αναπτύσσεται αργά, να παθαίνει βρογχίτιδες και να αναπνέει γρήγορα (ταχύπνοιες). Σε µερικά παιδιά τα συµπτώµατα αυτά µπορεί να εµφανιστούν εβδοµάδες ή και µήνες µετά τη γέννησή τους. Αν ο αρτηριακός πόρος είναι µικρός, το παιδί δεν παρουσιάζει συµπτώµατα και δείχνει καλά.

Read More »

Η ιστορία της Νικόλ: ποτέ δεν θα ξεχάσω

Όλα ξεκίνησαν μέσα Ιούνη 2014, που κράτησα ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης! Χαρά και φόβος όπως οι περισσότερες. ΠΗΤ 10/02/2014. Η εγκυμοσύνη μου κυλούσε καλά από ιατρικής άποψης, αλλά με πολλές αναγούλες και εμετούς, τα πάντα με ενοχλούσαν, γκρίνια και κλάμα…  Τον τελευταίο μήνα πριν γεννήσω είχα αρχίσει να νιώθω τη χαρά της εγκυμοσύνης. Για μένα δεν ήταν η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου. Οι εξετάσεις μου άψογες πάντα. Αρχές Δεκέμβρη άρχισα να πρήζομαι σε σημείο που να μην μπορώ να φορέσω παπούτσια και να μην μπορώ να κλείσω τα δάχτυλα των χεριών μου. Θα γεννούσα στο δημόσιο νοσοκομείο της πόλης μου και με παρακολουθούσαν εκεί από την αρχή, παράλληλα με την εξωτερική μου γιατρό, την οποία έπαψα να επισκέπτομαι μετά την β’ επιπέδου. Μέγα λάθος.

Read More »

Η ιστορία της Άννας: ένας άγγελος στη γη

Η Αννα και η οικογένειά της ζουν στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Η περιπέτειά τους διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή και μαζί τους περιμένουμε και εμείς το πολυπόθητο εξιτήριο. Στη μονάδα που νοσηλεύεται ο γιος της το επισκεπτήριο είναι ανοιχτό, η φροντίδα του μωρού είναι υπόθεση των γονιών και η αγκαλιά καγκουρό γίνεται ακόμη και με διασωληνωμένο το παιδί. Η Άννα εύχεται να αλλάξουν τα πράγματα και στην πατρίδα της και οι μέθοδοι αυτές να εφαρμόζονται ευρέως. Εμείς της ευχόμαστε να της ζήσει ο μικρός της ήρωας και να τον δει να μεγαλώνει γερός. Θα περιμένουμε το αίσιο τέλος της ιστορίας του. 

Είμαι η Αννα, 34 ετών, μητέρα έξι παιδιών, της Μαρίας-Τσαμπίκας 18 χρόνων, του Παναγιώτη 13,5, της Ελένης 11,5, της Νεφέλης 6, της Αναστασίας 4,5 και του μαχητή μας Χρήστου Βασίλειου που γεννήθηκε πρόωρα στις 26+3 εβδομάδες, με κίνδυνο να χάσουμε και οι δύο τη ζωή μας.

Read More »

Η ιστορία της Λένας: ο γιος που… δεν ήθελα

Εγώ δεν κάνω αγόρια. Αυτό έλεγα όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος. Ένα θετικό τεστ και πετούσαμε! Ήδη πριν από τη χοριακή όμως ξεκίνησαν οι αιμορραγίες κι έτσι πέρασε όλο το πρώτο τρίμηνο. Μετά, το μικρό μου εγκαταστάθηκε για τα καλά και δεν είχε κανένα πρόβλημα! Προχωρούσαμε κανονικά. Θεέ μου, πέρασαν τα δύσκολα.

Στις 26 εβδομάδες αίμα ξανά. Γιατί ξανά; Τι έκανα τώρα; Αφού προσέχω. Μπαίνω στο μαιευτήριο με αυξημένα λευκά και θετική CRP για να πάρω αντιβίωση και να μου περάσουν έναν όρο. «Μη φοβάσαι» μου λέει ο γιατρός, «μικρόβιο είναι και πρέπει να το διώξουμε». Εγώ όμως πονάω, γιατί; Μπαίνω στον καρδιοτοκογράφο και δεν πιάνει τις συσπάσεις γιατί είναι μικρή η κύηση, μα εγώ τις νιώθω.

Read More »

Η ιστορία της Αριάδνης: 90 μέρες στη ΜΕΝΝ

Είμαι η Αριάδνη και στις 12 Ιανουαρίου 2015 (στις 27 εβδομάδες +2 ημέρες ) γέννησα τα διδυμάκια μου: ένα αγοράκι 1100 γρ. και ένα κοριτσάκι 1140 γρ. Όλα ξεκίνησαν στη 1 μετά τα μεσάνυχτα της 9ης Ιανουαρίου, όταν ο μπέμπης μου έσπασε τα νερά. Πήρα αμέσως τη γυναικολόγο κι εκείνη μου είπε να τρέξω στο μαιευτήριο. Έμεινα μέσα ξάπλα 3 μέρες, ώσπου ξημερώματα Δευτέρας 12 Ιανουαρίου με έπιασαν πόνοι κι έπρεπε να γεννήσω. Έκανα ολική νάρκωση. Όλοι έτρεχαν γύρω μου πανικόβλητοι. Δεν φοβήθηκα ούτε για μία στιγμή. Ούτε για την ίδια μου τη ζωή ούτε για των παιδιών μου.

Read More »

Η ιστορία της Χριστίνας: τον ευχαριστώ που με έκανε δυνατή

Με λένε Χριστίνα και στις 23.11.2015 έγινα μαμά ενός πρίγκιπα 33 εβδομάδων που γεννήθηκε με επείγουσα καισαρική τομή. Για να μην τα πολυλογούμε ό,τι θες να αποφύγεις, τελικά το λούζεσαι!

Αφού ξεπέρασα την κατάθλιψη της δύσκολης εγκυμοσύνης μου τον 5ο μήνα, ξεκίνησα τα δικά μου: «Γιατρέ, εγώ θα γεννήσω φυσιολογικά, χωρίς επισκληρήδιο και το μωρό δεν θα το αφήσω να φτάσει πάνω από 2900 – 3000 γρ. «Χριστίνα, μην σχεδιάζεις. Το μωρό επιλέγει πώς θα έρθει στη ζωή». Πόσο δίκιο είχε!

Read More »