H ιστορία της Μ.: Ο μαχητής που ανέτρεψε τα πάντα

Εξι Σεπτεμβρίου κι εγώ πετάω από χαρά που ανεβαίνω τα σκαλιά της εκκλησίας και κουβαλάω μαζί το μωρό μου. Ο άντρας μου κι εγώ, ευτυχισμένοι στη διάρκεια μιας υπέροχης εγκυμοσύνης, περιμέναμε τον μικρό μας ήρωα. Η εγκυμοσύνη μου κάτι παραπάνω από καλή. Η καθημερινότητα μου η ίδια όπως και πριν μείνω έγκυος. Ανυπομονησία με πιθανή ημερομηνία τοκετού 15/4.

Read More »

Προωρότητα και επαρχία

Ας μεταφράσει κάποιος στα αγγλικά παρακαλώ. Ας πάρει κάποιος μια πρωτοβουλία, αν όχι να φτιαχτούν νέα νοσοκομεία, τουλάχιστον να μην κλείνουν, να μην υποστελεχώνονται. Δεν το χωράει το κεφάλι μου πώς στην εποχή μας μια μητέρα χάνει το μωρό της γιατί έτυχε να ζει στην επαρχία, μια άλλη κινδυνεύει να χάσει την ίδια της τη ζωή και πολλές ακόμη περνάνε όλα τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών τους στα πηγαινέλα.  Το θέμα της προωρότητας στην επαρχία με έχει απασχολήσει ξανά κάποια Χριστούγεννα και τον περασμένο Οκτώβρη. Επειδή όμως δεν έχω ιδέες, πέρα από την προσφορά του ίντερνετ σε θέματα στήριξης και συμπαράστασης – αλλά δεν φτάνει -, το αφήνω τώρα σε σας. Αλίευσα τις μαρτυρίες σας και το παρουσιάζω ξανά με δικά σας λόγια.

Read More »

Η ιστορία της Νόρας: Το θαύμα των 490 γραμμαρίων

Ειμαι η Νόρα και αυτή είναι η δική μας ιστορία για το πώς μας άγγιξε η προωρότητα και πώς πλέον πορευόμαστε με αυτή.

Μετά από έναν πολύ δύσκολο αγώνα και 4 αγγελάκια στον ουρανό, κατάφερα να κράτησω στην αγκαλιά μου τον γιο μου, τον ήλιο μου… μετά από μια εγκυμοσύνη χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σχεδόν τελειόμηνος, 36 εβδομάδων γιατί ο γιατρός μου έλεγε ότι τις τελευταίες εβδομάδες δεν μεγάλωνε σωστά… Δεν με έστειλε όμως να κάνω και τις απαραίτητες εξετάσεις για τον σκοπό αυτό. Θα έπρεπε να το είχε κάνει. Έπειτα λοιπόν απο 14 μήνες ευτυχίας μαζί με το υπέροχο αυτό πλάσμα, τον ήλιο μας, αποφασίσαμε ότι είναι ώρα να παλέψουμε και για το αδελφάκι του. Και ήρθε αμέσως, η χαρά μας απερίγραπτη! Το άγχος μας επίσης. Και ξεκινάει ο αγώνας.

Read More »