Η ιστορία της Πόπης: Της ζητούσα συγνώμη

17 Νοεμβρίου 2013 Παγκόσμια Μέρα Προωρότητας. Αλλά και η μέρα που έμαθα ότι είμαι έγκυος.

Η πιο όμορφη Δευτέρα της ζωής μου καθώς πάλευα για μία εγκυμοσύνη σχεδόν δύο χρόνια.

365 μονάδες η χοριακή μου. Σούπερ. Ενημερώνω τον γιατρό μου τον οποίο βλέπω μετά από μερικές μέρες και με την ανακοίνωση της ΠΗΤ ξεκινάει το δικό μου ταξίδι προς την ευτυχία.

Read More »

Advertisements

Τι προκαλεί πρόωρο τοκετό;

Μια νέα έρευνα καταδεικνύει πως η μείωση των πρόωρων τοκετών μπορεί να συνδέεται με μία και μοναδική πρωτεΐνη.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η μήτρα είναι το καταφύγιο ενός εμβρύου που μεγαλώνει. Όταν η γυναίκα γεννά, η μήτρα κάνει πολύ δυνατές συσπάσεις προκειμένου να σπρώξει έξω το μωρό. Η γνώση για το τι είναι αυτό που κάνει τη μήτρα να ξεκινήσει τη διαδικασία του τοκετού παραμένει περιορισμένη. Ως εκ τούτου, προς το παρόν δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική θεραπεία για τον πρόωρο τοκετό.

Οι ερευνητές συνεχίζουν να ψάχνουν όσο εμείς συνεχίζουμε να γεννάμε πρόωρα. Σύμφωνα με μία νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε τρωκτικά ωστόσο, η απομόνωση μιας πρωτεΐνης στη μήτρα θα μπορούσε να καθυστερήσει ή ακόμα και να αποτρέψει τον πρόωρο τοκετό, τη βασικότερη αιτία θανάτου και διαφόρων ειδικών αναγκών αρκετών νεογέννητων σε όλον τον κόσμο.

Read More »

Για τη Δήμητρα*

«Δεν είμαι καλά» μου λέει από το τηλέφωνο. «Εχω πολλές συσπάσεις, ο γιατρός αγχώθηκε, είμαι ξάπλα, ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω τι έκανα λάθος, ξέρω πως με καταλαβαίνεις». Τα μάτια μου φουσκώνουν – όχι ότι ξέχασα ποτέ το παραμικρό από την πορεία προς τις 31 εβδομάδες και 3 ημέρες. Απλώς τα όσα ακολούθησαν την έβαλαν στην άκρη. Η φωνή της με έστειλε πάλι εκεί, σε ένα κρεβάτι, με μια κοιλιά να βροντάει και ένα κινητό να χτυπάει εκνευριστικά πότε για το επόμενο φάρμακο – ένεση – μέτρηση ζαχάρου – whatever και πότε από κάποια φίλη που ρωτούσε επίμονα πώς ήμουν.

Read More »

Η ιστορία του Σωτήρη: Η Ζωή μου όλη

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012, νωρίς το απόγευμα. Καθόμαστε με τη γυναίκα μου στον καναπέ, περιμένουμε να περάσει λίγο η ώρα για να ξεκινήσουμε για τον γυναικολόγο, για εξέταση ρουτίνας. Δίδυμη κύηση, 24η εβδομάδα. Συζητάμε λεπτομέρειες τοποθέτησης κρεβατιών κ.λπ. στο δωμάτιο «των κοριτσιών». Κάποια στιγμή φεύγουμε, φτάνουμε στο ιατρείο, περιμένουμε λιγάκι, μπαίνουμε, πάμε για τον υπέρηχο. Ο γιατρός ακούει και βλέπει την πρώτη, όλα καλά, όταν πάει στη δεύτερη σοβαρεύει και σκοτεινιάζει ολόκληρος… «Δεν την ακούω». Χάνω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου, η γυναίκα μου αν και ξαπλωμένη ετοιμάζεται να καταρρεύσει. Δεν υπάρχει πλέον ο πληθυντικός, το δωμάτιο δεν θα είναι «των κοριτσιών». Η μία μας κόρη δεν θα γεννηθεί ποτέ. Καταρρέουμε, συνερχόμαστε όπως όπως, ο γιατρός μας καθησυχάζει λέγοντας ότι «το κορίτσι μας» είναι μια χαρά και ότι όλα θα πάνε καλά. Φεύγουμε, μπαίνουμε στο αυτοκίνητο, και μου λέει η γυναίκα μου «αν όλα πάνε καλά θέλω να την ονομάσουμε Ζωή».

Read More »