Το αμάρτημα της μητρός

(Σκέψεις και εντυπώσεις από την πρώτη ομαδική συνεδρία για γονείς με πρόωρα μωρά)

Την πρώτη φορά που τη συνάντησε ο πατέρας της, την έβγαλε φωτογραφία με το κινητό και μου την έφερε να την δω. Μια χαρά. Όπως τη θυμόμουν από την ώρα του τοκετού που μου έφεραν στα χείλη το μικρό της πρόσωπο και τη φίλησα ανάμεσα στα φρύδια, στο σημείο εκείνο που ακόμη και τώρα συσπάται με τον ίδιο τρόπο όταν κλαίει. Η μόνη διαφορά ότι στη φωτό φορούσε ένα σκουφάκι.

Read More »

Advertisements

Πρόωρα γονείς (δε σίκουελ)

Στις Ψηφιακές Γειτονιές, μας ρώτησε ένας ομιλητής – ο Κώστας Βογιατζής νομίζω – πόσοι από εμάς ήταν έτοιμοι να γίνουν γονείς. Σήκωσα το χεράκι μου όλο σιγουριά, μαζί με ελάχιστες άλλες. Φυσικά και ήμουν έτοιμη. Το ήθελα πολύ. Είχα κάνει εικόνα όλες τις πρώτες στιγμές με το μωρό. Το περίμενα καιρό. Είχα καταλήξει στο ότι τίποτε δεν έχει τόση σημασία όση το να δίνεις ζωή σε έναν άνθρωπο και να τον μεγαλώνεις. Τίποτε δεν θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη χαρά. Τίποτε δεν θα ήταν πιο δύσκολο και μεγαλειώδες μαζί. Ήμουν πανέτοιμη.

Read More »

Πρόωρα γονείς συναντιούνται

Μηνιαίες δωρεάν συναντήσεις για γονείς πρόωρων

Φοράω την πράσινη φόρμα. Έχω προαίσθημα. Πλένω τα χέρια μου. Χτυπάει το κινητό του. Βγαίνει από το δωμάτιο απολύμανσης. Σκουπίζω τα χέρια μου. Τα απολυμαίνω με το αντισηπτικό. Βγαίνω από το δωμάτιο απολύμανσης. Τον βλέπω να με πλησιάζει. Σκυφτό κεφάλι. Θα τη χειρουργήσουν τώρα. Εκτάκτως. Τον ακούω σαν έξω από μένα. Πρέπει να σταθώ στα πόδια μου. Γι’ αυτό κάθομαι. Τώρα την παίρνουν. Περάστε να τη δείτε. Όχι, δεν προλαβαίνετε. Γυρίζω το κεφάλι. Να, εκεί. Ένα μικρό φορείο μεταφέρει ένα λιλιπούτειο πλάσμα χωμένο σε ροζ κουβέρτα. Είναι απίστευτο πόσο πιο μικρή δείχνει εκτός θερμοκοιτίδας. Το φορείο τρέχει. Τρέχω κι εγώ. Μου την αρπάζουν ξανά. Αυτή τη φορά μπροστά από τα μάτια μου. Για να ζήσει. Να πάω μαζί της; Όχι. Να περάσετε από το γραφείο του τάδε να υπογράψετε για την εγχείριση.

Read More »

Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά…

(Εντυπώσεις από την πρώτη συνάντηση γονιών με πρόωρα παιδιά)

_ Μαμά, θα φύγεις;

_ Ναι αγάπη μου.

_ Σε θέλω. Γιατί θα φύγεις;

_ Γιατί πρέπει να συναντήσω κάποιους γονείς που είναι στενοχωρημένοι και να τους πω να μην στενοχωριούνται.

_ Γιατί στενοχωριούνται οι γονείς;

_ Γιατί δεν έχουν τα μωρά τους μαζί τους. Γεννήθηκαν πολύ μικρά και πρέπει να μείνουν για λίγο στο νοσοκομείο. Είναι πρόωρα.

Read More »

Νέες συναντήσεις

Για να ανακαλύψουμε μαζί τι χρειάζονται οι γονείς με πρόωρα παιδιά.

Τα ριζολούσιονς δεν μου αρέσουν. Ούτε οι απολογισμοί. Ειδικά όταν αφορούν την προσωπική μου ζωή και το »πότε» καθορίζεται από κάποιον άλλο. Αυτό που χοντρά χοντρά λέμε κύκλο σε μια πορεία ξέρεις πότε κλείνει και πότε ανοίγει, έστω κι αν το συνειδητοποιείς πολύ αργότερα, και δεν χρειάζεσαι καμία αντίστροφη μέτρηση, καμιά καμπάνα να χτυπήσει 12, κανένα ημερολόγιο να γυρίσει σελίδα. Σελίδα γυρίζεις εσύ. Με τις αποφάσεις σου. Συνήθως όταν δεν πάει άλλο ή όταν έχεις πάρει πολλή φόρα για να αλλάξεις ρότα. Τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό. Και σίγουρα όχι κάθε Πρωτοχρονιά. Να βάλω στόχους την τάδε ημερομηνία και να τσεκάρω αν τους υλοποίησα 365 μέρες μετά, μου φαίνεται αδιάφορο. Με το life coaching τα έσπασα και πάμε παρακάτω.

Read More »

Των Ελλήνων οι κοινότητες

Όσο τα πάντα γύρω μου επέμεναν πως η ελπίδα είναι καθ’ οδόν, η αλήθεια πρέπει να λέγεται – και μάλιστα από χείλη αξιόπιστα -, η ευθύνη να στέκεται στο ύψος της όπως θα όφειλε να είναι και ο πήχυς των προσδοκιών μας από αυτό που ονομάζεται ηγεσία ενός κράτους και άλλα τέτοια βαρύγδουπα, δύο μεγάλες παρέες συγκεντρώνονταν σε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Όχι για να στηρίξουν κάποιον πολιτικό ή να υποσκάψουν κάποιον άλλο. Όχι για να ανταλλάξουν ψήφους με προσλήψεις ή να εναποθέσουν τα όνειρά τους για ένα εξοχικό στα χέρια κάποιου αμόρφωτου, αλλά λαοφιλούς δημοσιοσχετίστα. Ούτε για να μιλήσουν για πολιτική, σταυρώνοντας και φτύνοντας ψηφοδέλτια. Αλλά για να κάνουν πολιτική. Βαρύγδουπο κι αυτό θα μου πείτε. Μπα, όχι. Δεν το ήξεραν οι άνθρωποι. Ούτε ξεκίνησαν με αυτή τη σκέψη στο μυαλό τους. Άλλωστε η πολιτική όπως τη συνηθίζουμε σήμερα, έχει μάλλον αρνητική χροιά στα αφτιά τους.

Read More »