Σε βαθιά νερά

Δυόμιση χρόνια μετά την πρώτη φορά που βούτηξε στο χλώριο, ξαφνικά μαθαίνουμε κι εκείνος κι εγώ ότι πρόκειται στα επόμενα είκοσι λεπτά να βρεθεί στη μεγάλη πισίνα. Εκείνος φοβάται, όπως θα φοβόταν κάθε άνθρωπος που δεν έχει εμπιστοσύνη στις κολυμβητικές του ικανότητες, τίποτα δηλαδή το ιδιαίτερο. Εγώ δεν φοβάμαι. Γιατί να φοβάμαι εγώ; Είμαι μπαμπάς εγώ. Οι μπαμπάδες ρίχνουν δέντρα τραβώντας τα με ένα απλό σκοινί και παίρνουν την παντόφλα και σκοτώνουν από κουνούπι, μέχρι βασιλική κόμπρα. Είναι, οι μπαμπάδες, αυτοί που όλα τα ξέρουν και όλα τα μπορούν. Σιγά τώρα που θα φοβηθούν τη μεγάλη πισίνα.

Read More »

Advertisements

Συναισθήματα δίπλα σε μια θερμοκοιτίδα

Τη μέρα που ένα μωρό παίρνει εξιτήριο από τη ΜΕΝΝ, για τους περισσότερους η ιστορία τελειώνει με το γνωστό «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Φίλοι και συγγενείς, πλημμυρισμένοι από χαρά και αισιοδοξία, θεωρούν ότι είναι η στιγμή που αφήνουμε τις «άσχημες αναμνήσεις» πίσω μας και ετοιμαζόμαστε για «τα καλύτερα», χωρίς ωστόσο να μπορούν, όσο και να το θέλουν, να αντιληφθούν ότι αυτές οι «άσχημες αναμνήσεις» αφορούν τις πρώτες μέρες ζωής του παιδιού μας – άραγε υπάρχει γονιός σε όλο τον κόσμο που μπορεί ή θέλει να ξεχάσει τις πρώτες μέρες ζωής του παιδιού του;

Read More »

Κοίτα στα μάτια τη στιγμή


Η μαμά Μαρία περιγράφει μια καθημερινή «στιγμή» στις κούνιες και πώς η τεχνική του Mindfulness* τη βοήθησε να τη βιώσει στην πραγματική της διάσταση, χωρίς να παρασυρθεί από αρνητικές σκέψεις.

Πριν από λίγο καιρό πήγαμε μαζί στις κούνιες. Η χαρά του τόσο μεγάλη! Δύο χρόνια «καραντίνα» δεν είναι λίγο. Για κείνον είναι ένας καινούριος, υπέροχος κόσμος, με επισκέπτες στα μέτρα του, λιλιπούτειους, που τον προηγούμενο καιρό, με εντολή της γιατρού, αποφεύγαμε συστηματικά.

Ώσπου το «συννεφάκι» εμφανίστηκε ξανά. Ένα αγόρι, μεγαλύτερό του, τον πλησίασε και είπε με σιγουριά: «Είναι αστείος, τα μωρά δεν φορούν γυαλιά».

Read More »

Ποια είναι τα 4 πράγματα που χρειάζεται ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο;

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας*

Τι χρειάζονται τα παιδιά; Αγάπη! Τι άλλο; Φροντίδα, στοργή, νοιάξιμο, την προσοχή μας, τον χρόνο μας, μια ζεστή αγκαλιά, σωστή διατροφή, επαρκή κοινωνικοποίηση, ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον… Κι όμως, τα περισσότερα αγαθά είναι άυλα, προσφέρονται αμισθί και δεν κοστίζουν τίποτα. Δείτε ποια είναι τα 4 πιο σημαντικά συναισθηματικά αγαθά που εξασφαλίζουν μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. 

Read More »

Τέλειος ή υπεύθυνος γονέας;

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας* 

Τα καλά σενάρια έχουν σασπένς και αφήνουν το καλό για το τέλος. Σ’ αυτό το σημείωμα θα πούμε την κατάληξη στην αρχή και το μυστήριο θα λυθεί μία και καλή: Δεν υπάρχει τέλειος γονιός. Αυτό ήταν… Τώρα που μάθαμε την αλήθεια μπορούμε να απενεχοποιηθούμε και να δράσουμε χωρίς προσχήματα. Μπορούμε να υψώσουμε τη φωνή μας, μπορούμε να πούμε όχι, μπορούμε ακόμα και να τα στενοχωρήσουμε. Μπορούμε να είμαστε επιτέλους ο εαυτός μας. Αυθεντικά!

Γιατί δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς, υπάρχουν αληθινοί γονείς. Οι αληθινοί γονείς κάνουν λάθη, έχουν ελαττώματα, έχουν αδυναμίες, δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα, δεν μπορούν να τα προσφέρουν όλα, να τα προλαβαίνουν όλα. Οι αληθινοί γονείς έχουν αγωνίες, αγωνίζονται, άλλα δεν τα καταφέρνουν πάντα. Τι να κάνουμε, έτσι έχουν τα πράγματα. Αν αποδεχτούμε τη φύση μας, το πεπερασμένο των δυνατοτήτων μας, ίσως αγαπήσουμε λίγο περισσότερο τον εαυτό μας. Τον πραγματικό μας εαυτό, όχι τον ιδανικό. Κάπως έτσι οι μύθοι απομυθοποιούνται, όμως δεν πειράζει. Για την ακρίβεια θα μπορούσαμε να πούμε ότι έτσι, ίσως, να είναι καλύτερα. Πιο κοντά στα ανθρώπινα μέτρα.

Read More »

Η συναισθηματική υγεία των παιδιών

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Κάθε γονιός νοιάζεται για το παιδί του. Θέλει το καλό του. Ενδιαφέρεται να είναι υγιές και ευτυχισμένο, »να περνάει καλά». Για τους λόγους αυτούς προσέχουμε τη διατροφή του, τη μόρφωσή του… γενικότερα ό,τι συντελεί στην ποιότητα της ζωής του.

Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να σταθούμε στα βασικά βήματα που ευνοούν την καλή συναισθηματική υγεία των παιδιών και πώς οι γονείς θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση.

Read More »

Η σημασία της συναισθηματικής έκφρασης

Θα ήθελα προκαταβολικά να αφιερώσω τις παρακάτω σημειώσεις σε όλους τους άνδρες αναγνώστες. Δεν ειρωνεύομαι καθόλου. Ως άνδρας και ο ίδιος ομολογώ ότι μπορώ να καταλάβω μία παραπάνω δυσκολία των ανδρών σε αυτό το θέμα: Τη δυσκολία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Να εκφραστούν συναισθηματικά. Να βάλουν σε λόγια όλα όσα νιώθουν, ιδιαιτέρως όσα συναισθήματα εκδηλώνουν αγάπη, τρυφερότητα κι ακόμη περισσότερο φόβο, ανησυχία… Τι αδικία! Ένα τεράστιο στερεότυπο, σανσύννεφο, απλώνεται πάνω από τα κεφάλια μας και μας στερεί τον ήλιο: Το φως των συναισθημάτων μας, την αξία και τη σημασία τους. Ή μάλλον για την ακρίβεια, συχνά τα βλέπουμε αλλά δεν μπορούμε να τα εκφράσουμε. Δεν τολμάμε. Φοβόμαστε μην χαρακτηριστούμε αδύναμοι, ανίκανοι, «λίγοι», μην νομίζουν οι άλλοι ότι δεν μπορούμε… Γιατί πρέπει να τα μπορούμε όλα! Γιατί αλλιώς δεν αξίζει.

Read More »