Η ιστορία της Αφροδίτης: Χριστούγεννα στη ΜΕΝΝ

Με λένε Αφροδίτη και έχω ένα κοριτσάκι 14 μηνών, διορθωμένη 12. Αυτά ήταν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου αφού ήταν τα πρώτα που πέρασα μαζί της. Δεν μπορώ όμως να μην σκέφτομαι όλα τα μωράκια που περνάνε τις πρώτες τους γιορτές στη ΜΕΝΝ, εκεί που βρισκόμασταν και εμείς ακριβώς ένα χρόνο πριν.

Read More »

Advertisements

Μαμά πρωταθλητή

Πρώτη φορά αθλητής σε τουρνουά κολύμβησης. Πρώτη φορά μαμά αθλητή που συμμετέχει σε τουρνουά κολύμβησης. Πρώτη φορά οι ίδιες λέξεις που κάποτε μου προκάλεσαν πόνο ανείπωτο με γέμισαν τόση υπερηφάνεια που μόνο τα δάκρυα μπορούσαν να με ανακουφίσουν λίγο. «1430 γραμμάρια», «δεν ξέρουμε αν θα επιβιώσει», «γενικευμένη υποτονία», «δεν θα γίνει ποτέ πρωταθλητής».

Πόσο πολύ πονάνε κάποιες λέξεις. Όχι γιατί δεν θα γίνει πρωταθλητής σε κάποιο άθλημα. Δεν είναι αυτό που μετράει. Είναι που ένας τόσο δα μικρός άνθρωπος παλεύει, χωρίς να φταίει, με πράγματα αυτονόητα: την πρώτη ανάσα, τον πρώτο χτύπο της καρδιάς, την πρώτη κίνηση, την πρώτη λέξη και τόσες άλλες πρωτιές, σε ένα στίβο, ευτυχώς, για λίγους, σε ένα στίβο που θα καθορίσει το ευ ζην, και πολλές φορές ακόμη και το ζην.

Read More »

Η ΜΕΝΝ μέσα από μάτια μιας νοσηλεύτριας

Όταν δεν έχεις ζήσει την εμπειρία της ΜΕΝΝ είναι απολύτως λογικό να μην μπορείς να αντιληφθείς τι ακριβώς είναι. Όσες φορές και αν προσπάθησα, ως μαμά που το παιδί της νοσηλεύτηκε αμέσως μετά τη γέννησή του, να εξηγήσω τι ακριβώς είναι η ΜΕΝΝ, πάντα έμενα με την αίσθηση ότι κάτι ξέχασα. Το κείμενο της Trish Ringley, νοσοκόμας σε ΜΕΝΝ από το 1997 έρχεται να δώσει μία ολοκληρωμένη απάντηση στην ερώτηση «Πώς είναι η ζωή μέσα στη ΜΕΝΝ; Τι συμβαίνει εκεί;».

Η ΜΕΝΝ, ακόμη και για μία νοσοκόμα, είναι ένας περίπλοκος και γεμάτος έντονα συναισθήματα κόσμος, με μία δική του ιδιαίτερη και αρκετά επώδυνη κάποιες φορές ομορφιά. Aς δούμε πώς τον περιγράφει.

Read More »

Κάθε σταγόνα αίματος μετράει

Πόσο συχνά άραγε σκεφτόμαστε το αίμα που κυλάει μέσα στο σώμα μας; Ως ενήλικη που δεν χρειάστηκε ποτέ μετάγγιση, η μόνη μου “επαφή” με το αίμα ήταν όταν κάποια πληγή αιμορραγούσε. Όταν όμως γέννησα πριν από 6 χρόνια, το αίμα για μένα συμβόλισε τη ζωή μου όλη.

Αν και ο γιος μου γεννήθηκε 33+4 (ηλικία κύησης που θεωρείται “καλή” από τους νεογνολόγους) και νοσηλεύτηκε μόνο για 36 μέρες χωρίς καμία ιδιαίτερη επιπλοκή και χωρίς να υποβληθεί σε καμία χειρουργική επέμβαση, χρειάστηκε 4 φορές μετάγγιση αίματος. Μπορεί λοιπόν κανείς εύκολα να φανταστεί ποιες είναι οι ανάγκες σε αίμα ενός πρόωρου που θα γεννηθεί ας πούμε την 26η εβδομάδα, που θα παρουσιάσει αιμορραγίες, που θα χειρουργηθεί.

Read More »

Κοίτα στα μάτια τη στιγμή


Η μαμά Μαρία περιγράφει μια καθημερινή «στιγμή» στις κούνιες και πώς η τεχνική του Mindfulness* τη βοήθησε να τη βιώσει στην πραγματική της διάσταση, χωρίς να παρασυρθεί από αρνητικές σκέψεις.

Πριν από λίγο καιρό πήγαμε μαζί στις κούνιες. Η χαρά του τόσο μεγάλη! Δύο χρόνια «καραντίνα» δεν είναι λίγο. Για κείνον είναι ένας καινούριος, υπέροχος κόσμος, με επισκέπτες στα μέτρα του, λιλιπούτειους, που τον προηγούμενο καιρό, με εντολή της γιατρού, αποφεύγαμε συστηματικά.

Ώσπου το «συννεφάκι» εμφανίστηκε ξανά. Ένα αγόρι, μεγαλύτερό του, τον πλησίασε και είπε με σιγουριά: «Είναι αστείος, τα μωρά δεν φορούν γυαλιά».

Read More »

Η ιστορία της Νίκης: πρόωρο το τέταρτο αγόρι μου

Τα πάντα σε αυτή τη ζωή γίνονται για κάποιο σκοπό, φτάνει να είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε και να το αφήσουμε να κυλήσει όμορφα.

Η εγκυμοσύνη

Με επισκέπτεται η αδερφή μου με δύο τεστ εγκυμοσύνης. Γέλια, χιούμορ και άγχος, καθώς αυτή υπολόγιζε ότι ήταν έγκυος στο δεύτερο, εγώ όμως ούτε να το σκέφτομαι πως ήμουν έγκυος στο τέταρτο. Θετικά! Μέτα το σοκ έρχονται οι οικογενειακές όμορφες στιγμές. Τι όμορφο και σπάνιο να είσαι έγκυος με τη μεγαλύτερή σου αδερφή με 15 μέρες διαφορά! Πάμε στην ίδια γυναικολόγο, κάνουμε μαζί όλες τις απαραίτητες πρώτες εξετάσεις και όλα δείχνουν καλά. Το άγχος μου; Η αδερφή μου, 40 χρονών, με θρομβοφιλία, παρακαλούσα να πάνε όλα καλά. Εγώ, αν και 34 είχα εμπειρία. Άλλωστε τα άλλα τρία τα είχα γεννήσει τόσο γρήγορα και εύκολα!

Read More »

Η Αιμιλία είναι το πιο μικρόσωμο πρόωρο στον κόσμο!

Η Αιμιλία θεωρείται σήμερα το πιο μικρόσωμο πρόωρο μωρό στον κόσμο που κατάφερε να επιβιώσει. Γεννήθηκε στις 26 εβδομάδες με βάρος μόλις 227 γραμμάρια. Ο πατέρας της Λούκας, 34 ετών και η μητέρα της Σαμπίν, 30 ετών, συμφώνησαν να προχωρήσουν σε καισαρική τομή για να σώσουν τη ζωή της κόρης τους. Η Σαμπίν γέννησε την Αιμιλία στο Maria Hospital της πόλης Witten της Γερμανίας πριν από ένα χρόνο. Η ιστορία επιβίωσης της θεωρείται από τους γιατρούς της ως «ιατρικό θαύμα».

Read More »