Κάθε σταγόνα αίματος μετράει

Πόσο συχνά άραγε σκεφτόμαστε το αίμα που κυλάει μέσα στο σώμα μας; Ως ενήλικη που δεν χρειάστηκε ποτέ μετάγγιση, η μόνη μου “επαφή” με το αίμα ήταν όταν κάποια πληγή αιμορραγούσε. Όταν όμως γέννησα πριν από 6 χρόνια, το αίμα για μένα συμβόλισε τη ζωή μου όλη.

Αν και ο γιος μου γεννήθηκε 33+4 (ηλικία κύησης που θεωρείται “καλή” από τους νεογνολόγους) και νοσηλεύτηκε μόνο για 36 μέρες χωρίς καμία ιδιαίτερη επιπλοκή και χωρίς να υποβληθεί σε καμία χειρουργική επέμβαση, χρειάστηκε 4 φορές μετάγγιση αίματος. Μπορεί λοιπόν κανείς εύκολα να φανταστεί ποιες είναι οι ανάγκες σε αίμα ενός πρόωρου που θα γεννηθεί ας πούμε την 26η εβδομάδα, που θα παρουσιάσει αιμορραγίες, που θα χειρουργηθεί.

Read More »

Advertisements

Κοίτα στα μάτια τη στιγμή


Η μαμά Μαρία περιγράφει μια καθημερινή «στιγμή» στις κούνιες και πώς η τεχνική του Mindfulness* τη βοήθησε να τη βιώσει στην πραγματική της διάσταση, χωρίς να παρασυρθεί από αρνητικές σκέψεις.

Πριν από λίγο καιρό πήγαμε μαζί στις κούνιες. Η χαρά του τόσο μεγάλη! Δύο χρόνια «καραντίνα» δεν είναι λίγο. Για κείνον είναι ένας καινούριος, υπέροχος κόσμος, με επισκέπτες στα μέτρα του, λιλιπούτειους, που τον προηγούμενο καιρό, με εντολή της γιατρού, αποφεύγαμε συστηματικά.

Ώσπου το «συννεφάκι» εμφανίστηκε ξανά. Ένα αγόρι, μεγαλύτερό του, τον πλησίασε και είπε με σιγουριά: «Είναι αστείος, τα μωρά δεν φορούν γυαλιά».

Read More »

Η ιστορία της Νίκης: πρόωρο το τέταρτο αγόρι μου

Τα πάντα σε αυτή τη ζωή γίνονται για κάποιο σκοπό, φτάνει να είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε και να το αφήσουμε να κυλήσει όμορφα.

Η εγκυμοσύνη

Με επισκέπτεται η αδερφή μου με δύο τεστ εγκυμοσύνης. Γέλια, χιούμορ και άγχος, καθώς αυτή υπολόγιζε ότι ήταν έγκυος στο δεύτερο, εγώ όμως ούτε να το σκέφτομαι πως ήμουν έγκυος στο τέταρτο. Θετικά! Μέτα το σοκ έρχονται οι οικογενειακές όμορφες στιγμές. Τι όμορφο και σπάνιο να είσαι έγκυος με τη μεγαλύτερή σου αδερφή με 15 μέρες διαφορά! Πάμε στην ίδια γυναικολόγο, κάνουμε μαζί όλες τις απαραίτητες πρώτες εξετάσεις και όλα δείχνουν καλά. Το άγχος μου; Η αδερφή μου, 40 χρονών, με θρομβοφιλία, παρακαλούσα να πάνε όλα καλά. Εγώ, αν και 34 είχα εμπειρία. Άλλωστε τα άλλα τρία τα είχα γεννήσει τόσο γρήγορα και εύκολα!

Read More »

Η Αιμιλία είναι το πιο μικρόσωμο πρόωρο στον κόσμο!

Η Αιμιλία θεωρείται σήμερα το πιο μικρόσωμο πρόωρο μωρό στον κόσμο που κατάφερε να επιβιώσει. Γεννήθηκε στις 26 εβδομάδες με βάρος μόλις 227 γραμμάρια. Ο πατέρας της Λούκας, 34 ετών και η μητέρα της Σαμπίν, 30 ετών, συμφώνησαν να προχωρήσουν σε καισαρική τομή για να σώσουν τη ζωή της κόρης τους. Η Σαμπίν γέννησε την Αιμιλία στο Maria Hospital της πόλης Witten της Γερμανίας πριν από ένα χρόνο. Η ιστορία επιβίωσης της θεωρείται από τους γιατρούς της ως «ιατρικό θαύμα».

Read More »

Πώς διαφέρει το μητρικό γάλα των πρόωρων μωρών;

Το μητρικό γάλα προσφέρει πολλά περισσότερα από διατροφικά στοιχεία. Είναι ένα «ζωντανό υγρό», που περιέχει ανοσοποιητικούς παράγοντες οι οποίοι βοηθούν στην προστασία του μωρού απέναντι στις λοιμώξεις. Στην πραγματικότητα, περιέχει περίπου 800 διαφορετικές πρωτεΐνες οι οποίες επιτελούν διάφορες σημαντικές  λειτουργίες, π.χ. συμβάλλουν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος.

Read More »

Επέζησε με βάρος γέννησης 368 γρ.

Ήταν το μικρότερο μωρό που γεννήθηκε ποτέ στο νοσοκομείο Mount Sinai στο Σικάγο. Η Eirianna Martins γεννήθηκε μόλις 23 εβδομάδων. Οι γιατροί είχαν πει στους γονείς ότι το μωρό τους ήταν στο «όριο της βιωσιμότητας», με μόλις 17% πιθανότητες να βγάλει τη νύχτα.

Τέσσερις μήνες όμως μετά την τόσο πρόωρη γέννησή της, η μητέρα της κατάφερε να την κρατήσει αγκαλιά, να την ταΐσει και να την πάρει σπίτι τους.

Συνέβη μερικές μέρες μετά τη δημοσίευση μίας αναφοράς που αποκάλυπτε ότι ολοένα και περισσότερα πρόωρα καταφέρνουν να επιβιώσουν ενάντια στα προγνωστικά – κυρίως χάρη στη θεραπεία με στεροειδή που γίνεται σε γυναίκες με υψηλού κινδύνου εγκυμοσύνες.

Read More »

Η ιστορία της Αμάντας: Αν με διαβάζεις τώρα από το κρεβάτι…

Όταν σκέφτομαι τη γέννηση του γιου μας, έρχονται στο μυαλο μου τρεις ημερομηνίες : η ημέρα που παραλίγο να γεννήσω, η ημέρα που γέννησα και η ημέρα που θα γεννούσα κανονικά.

Στις 15 Απριλίου, πριν από έναν χρόνο, το απόγευμα, και ενώ είχαμε επιστρέψει από μια χαλαρή βόλτα, αισθάνθηκα υγρά να τρέχουν στα πόδια μου. Τίποτε άλλο, ούτε πόνο ούτε άλλη ενόχληση. Δεν πρόλαβα να σκεφτώ, το ένστικτό μου μου έλεγε ότι αυτό που συνέβαινε δεν ήταν φυσιολογικό. Είχα μόλις μπει στις 26 εβδομάδες.

Read More »