Βρες τις διαφορές

spotdifference

Είναι αναπόφευκτο. Τα πρόωρα διαφέρουν. Διαφέρουν από τα λεγόμενα τελειόμηνα. Διαφέρουν στον τρόπο που γεννιούνται, που μεγαλώνουν, που αναπτύσσονται, από κάθε άποψη. Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Οι μαμάδες τους συχνά αναζητούν τις διαφορές σε σχέση με τα τελειόμηνα. Στις καμπύλες ανάπτυξης, στο πότε θα περπατήσουν, πότε θα μιλήσουν, το πόσο συχνά θα αρρωστήσουν… Γιατί όμως μετά από δύο πρόωρες γέννες νιώθω ότι τα μωρά που «ανυπομονούσαν να γνωρίσουν τους γονείς τους», όπως πολύ όμορφα το έθεσε μια αγαπημένη φίλη, είναι πιο τέλεια από κάθε άλλο μωρό που δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα στην άφιξή του;

Read More »

Advertisements

Η προωρότητα μας αφορά όλους

Η ιστορία ενός πρόωρου κοριτσιού που προσπαθεί να γίνει μητέρα

Είμαι η Μαρία Αναγνωστοπούλου και βρίσκομαι στη διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης με φυσικό κύκλο. Δεν είμαι ακόμα μητέρα. Είχα και έχω όμως σημαντικούς λόγους τόσο να ενημερωθώ, όσο και να ενημερώσω για την προωρότητα. Κάπως έτσι βρέθηκα σε μία από τις συναντήσεις που η Κέλλυ Σώκου διοργανώνει για τις μητέρες πρόωρων παιδιών.

Γενήθηκα το 1974 στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, στα μέσα του 7ου μήνα. Δεν υπήρχε εκεί ειδική μονάδα αντιμετώπισης πρόωρων βρεφών. Όλα τα πρόωρα τα έστελναν στον Άγιο Στυλιανό, στη Θεσσαλονίκη. Όταν ξεπερνούσαν τον κίνδυνο τα βρέφη, καλούσαν τους γονείς να πάνε να τα πάρουν. Αυτό σήμαινε ότι τα βρέφη και οι γονείς δεν  είχαν καμία επαφή μετά τον τοκετό για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Read More »

Η χρυσή ώρα των νεογνών

Η σωστή φροντίδα τις πρώτες ώρες μετά τη γέννηση έχει πολλαπλά οφέλη για τα πρόωρα.

Οι πρώτες στιγμές μετά τη γέννηση ενός παιδιού είναι συγκινητικές. Η προσμονή έχει επιτέλους τελειώσει και βλέπεις το μωρό σου, μπορείς επιτέλους να το αγγίξεις και να το ακούσεις.

Read More »

Ώρα να αφήσεις τη ΜΕΝΝ πίσω σου, μπαμπά

Εκείνο το Σάββατο, όσες φορές και να με φώναζε η γυναίκα μου, η Ρέιτσελ, για να φύγουμε δεν μπορούσα να κουνηθώ. Η Ίβυ, η κόρη μας είχε φάει πριν από μισή ώρα, ήταν ξύπνια και παρατηρούσε τον χώρο γύρω της. Ήταν τόσο μικρή όσο φαντάζεστε ένα πρόωρο μωρό 2 μηνών. Με κοιτούσε και φώλιαζε στο χέρι μου όταν το ακουμπούσα πάνω της. Και εφόσον τώρα ήταν στο κουνάκι και όχι σε θερμοκοιτίδα, μπορούσα να την αγγίξω και να την χαϊδέψω χωρίς να μας χωρίζει τίποτα πια.

Read More »

Η ιστορία της Κέλλης: Δύο γέννες, δύο πρόωρα μωρά

Πρoωρότητα. Δύο γέννες, δύο πρόωρα μωρά. Κι όμως γίνεται. Ο γιος μου γεννήθηκε το 2011 στις 34 εβδομάδες και εκτός από το άγχος του χειρουργείου και της υψηλής πίεσης, η προωρότητα δεν με φόβισε. Γεννήθηκε 2.350 γραμμάρια, πήρε λίγο οξυγόνο, έκανε φωτοθεραπεία για τον ίκτερο και τίποτε παραπάνω. Ήταν καλά. Πήρε βάρος κατευθείαν, άργησε λίγο να καθίσει και περπάτησε στους 14 μήνες, το οποίο βρίσκω ούτως ή άλλως φυσιολογικό. Όπως καταλάβατε ήμουν από τις τυχερές περιπτώσεις μέχρι που….

Read More »