Νέα συνάντηση στη Θεσσαλονίκη

Αφού το ζητήσατε, το διοργανώνουμε. Η νέα μας συνάντηση στη Θεσσαλονίκη θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 31 Ιανουαρίου, σε συνεργασία και αυτή τη φορά με την ομάδα του facebook MENN – Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών – Μόνο για γονείς. Μόνο που τώρα στη διοργάνωση συμμετέχουν και οι ίδιες οι ενδιαφερόμενες αφού αρκετές από τις μητέρες προσφέρθηκαν να βοηθήσουν η καθεμία με τον τρόπο της στο στήσιμο και την υλοποίηση της συνάντησης!

12509569_462972670494204_2561488060911476101_n

Read More »

Περί ιώσεων και άλλων δαιμονίων

Κάτι σαν γράμμα σε γονείς και γιατρούς

Πριν από λίγες μέρες είχαμε πάει σε ένα playdate. Το έτερο κοριτσάκι καρατσεκαρισμένο και πεντακάθαρο. Καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν ακούστηκε το παραμικρό βηχαλάκι, το πιο ανεπαίσθητο ρούφηγμα μύτης. Τρεις μέρες μετά ακούστηκαν στο δικό μας σπίτι. Μίλησα με τη μαμά της: «χθες ξύπνησε με συνάχι». Περίπτωση ανίκητη. Όταν ένα παιδί είναι φορέας και προτού καν εκδηλώσει την ίωση την έχει περάσει στο άλλο, δεν υπάρχει τίποτε που να μπορούσες να είχες κάνει. Και δεν φταίει κανείς γι’ αυτό. Πορεύεσαι λοιπόν με ό,τι σου έλαχε χωρίς νεύρα και ενοχές.

Για την περίπτωση όμως που το παιδί σου καταλήγει στο νοσοκομείο, επειδή κάποιος γονιός δεν μπορούσε να κρατήσει για λίγο στο σπίτι το τετράχρονο καμάρι του ή για εκείνη που πρέπει να ξαναδώσεις κορτιζόνη στο μωρό, επειδή κάποιος συγγενής δεν κατάφερε να αντισταθεί στον πειρασμό να σας επισκεφτεί μπουκωμένος, ανίκητη είναι η βλακεία μόνο.

Read More »

5 λόγοι που τα πρόωρα μας εμπνέουν

Η προωρότητα επηρεάζει ένα στα δέκα παιδιά παγκοσμίως και μπορεί να δημιουργήσει βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας. Γιατροί και ερευνητές έχουν κάνει μεγάλες προσπάθειες να καταλάβουν τι την προκαλεί και πώς μπορεί να αποφευχθεί. Τα εύσημα ωστόσο ανήκουν κυρίως στα πρόωρα και στον αγώνα που κάνουν για να ζήσουν, ανεξάρτητα από τον μήνα που γεννήθηκαν. Ο Edward Mc Cabe, προϊστάμενος της ΜΚΟ March of Dimes λέει: «Σίγουρα τα αποτελέσματα των ερευνών μας και η τεχνολογία έχουν βελτιωθεί. Όμως τα πρόωρα είναι απίστευτα δυνατά και επίμονα».

Hispanic baby in intensive care unit

Read More »

Η ιστορία της Γιώτας: Γιατί με θεωρώ υπεύθυνη;

Δυσκολεύομαι να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου. Αν με ρωτήσει κάποιος πώς αισθάνομαι τώρα που κρατώ στην αγκαλιά μου την κορούλα μου έπειτα από 2,5 μήνες στη ΜΕΝΝ, λέω ευτυχισμένη. Ήρθε για να συμπληρώσει την οικογένειά μας. Είναι η δεύτερη μας κόρη, η αδελφούλα, που περιμέναμε με αγωνία.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και άλλα πολλά…

Read More »

«Τα πρόωρα είναι πολύ δυνατά παιδιά»

Με τα μάτια μιας νοσηλεύτριας

H Νικολέτα Συριανού εργάζεται σε ΜΕΝΝ ιδιωτικών μαιευτηρίων εδώ και έξι χρόνια. Είναι μία από εκείνες τις ακούραστες και χαμογελαστές νοσοκόμες που φροντίζουν τα μωρά μας, όταν γυρίζουμε στο σπίτι και που μερικές φορές μας κρατάνε το χέρι στα δύσκολα. Είναι μαμά και η ίδια. Της ζητήσαμε να μας περιγράψει τη δουλειά της στην ελληνική πραγματικότητα.

Read More »

Κύλησε ο αφαλός και βρήκε το καπάκι

«Ο αφαλός της μαμάς δεν έχει καπάκι» μου λέει καθώς ψαχουλεύει την κοιλιά μου. Βλέπεις, ο δικός της… έχει και της φαίνεται περίεργο. Είναι από εκείνες τις μαγικές στιγμές που ο νους των παιδιών κάνει βόλτες στις λέξεις, τις σκέψεις και τον κόσμο γύρω τους και αυτά που προκύπτουν είναι πάντα τόσο ιδιαίτερα που γεμίζουν με φως τη ζωή σου.

Read More »

O δικός μου Αϊ Βασίλης

Ο δικός μου Αϊ Βασίλης φέρνει στον σάκο του μαύρα, κοκκάλινα γυαλιά ηλίου, για να τα σετάρω με μακρύ (όταν…), ίσιο μαλλί, ένα κοτόν, φαρδύ πουλόβερ – γιατί και το μάλλινο άρχισε να με πειράζει τώρα -, ένα ζευγάρι χουχουλιάρικες παντόφλες-μπότες (παρόμοιες με αυτές που φοράνε έξω, αλλά εμένα μου αρέσουν εντός) κι άλλο ένα μοβ, δετά μποτάκια για έξω.

Read More »

Πάμε μαζί, τώρα!

  • Δέκα στα 100 μωρά (και) στην Ελλάδα γεννιούνται πρόωρα.
  • Τα πρόωρα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τόσο βραχυπρόθεσμες επιπλοκές στην υγεία τους όσο και χρόνιες ασθένειες που θα έχουν αντίκτυπο σε όλη τη ζωή τους.

Read More »

Η ιστορία της Κωνσταντίνας: Έκανα τη χαρούμενη αγελάδα

«Συγχαρητήρια, είστε έγκυος». Γιούπι! «Συγχαρητήρια, έχετε και δίδυμα». Τρόμος. Εκείνη τη στιγμή πραγματικά τρόμαξα χωρίς καν να φαντάζομαι τους λόγους. Και το υπέροχο ταξίδι μας ξεκίνησε! Μερικές μέρες με μικρές αιμορραγίες, μερικές μέρες μια χαρά. Μέχρι που μπήκα στον πέμπτο, και ο γιατρός μου είπε τέλος οι μαγκιές και τάβλα. Και ενώ ήμουν πολύ επιμελής και περίμενα υπομονετικά, ξάφνου ένα ωραίο βράδυ που έκλεινα την 29η εβδομάδα, μια μικρή τρυπίτσα άνοιξε στον σάκο της μπέμπας που βιαζόταν να βγει. Σε δύο μέρες γέννησα δύο μαύρα «γατάκια», 1.100 γρ. τον γιο μου και 1.290 γρ. την κόρη μου. Το μόνο που ρώτησα τη μαία, που μου κρατούσε το χέρι και χαμογελούσε, είναι εάν αναπνέουν.

Read More »