Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Γ)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η τρίτη από μια σειρά αναρτήσεων. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Καλλίνα, Φοίβος και Ρούσσος, 3 ετών. Γεννημένοι στις 29 εβδομάδες, 1400 γρ., 1070 γρ. και 1040 γρ. αντίστοιχα.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες περισσότερων παιδιών.

Read More »

Τα μικρότερα δίδυμα της Βρετανίας

Γεννημένες την 23η εβδομάδα είναι η ζωντανή απόδειξη ότι θαύματα συμβαίνουν και μάλιστα επί 2

  • Ο Τζέιμς και η Κλέρ Γουέιρ από τη Σκωτία, νόμιζαν ότι τα δίδυμά τους θα πεθάνουν.
  • Οι πανομοιότυπες αδελφές γεννήθηκαν 3 μέρες πριν από τις 24 εβδομάδες που είναι το νόμιμο όριο για έκτρωση.
  • Είναι τα πιο μικρά δίδυμα που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Βρετανία.

Γελώντας στην αγκαλιά της μαμάς τους, η Άναμπελ και η Αϊμοτζεν είναι η εικόνα της απόλυτης ευτυχίας. Ωστόσο, αυτά τα γεμάτα ευτυχία προσωπάκια έδωσαν μεγάλη μάχη για τη ζωή τους όταν γεννήθηκαν στις 23+4 εβδομάδες κύησης – γεγονός που τα κατέταξε στα στα πιο μικρά δίδυμα που γεννήθηκαν ποτέ στη Βρετανία. Η Άναμπελ ζύγιζε περίπου 400 γρ. και η Αϊμοτζεν 460 γρ. Και των δύο η ζωή κρέμονταν από μία κλωστή όταν γεννήθηκαν τόσο αναπάντεχα τον προηγούμενο Απρίλιο.

Η Αϊμοτζεν

%ce%b1%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%84%ce%b6%ce%b5%ce%bd

Read More »

Καγκουρό για καλύτερη ζωή

Μια νέα έρευνα αποδεικνύει τα μακροπρόθεσμα οφέλη της αγκαλιάς Καγκουρό και ζητάει την καθολική εφαρμογή της. Το ίδιο και εμείς. 

kangaroo-care

Τα οφέλη της αγκαλιάς Καγκουρό πλέον είναι γνωστά και αποδεκτά από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, ακόμη κι αν στην Ελλάδα η φροντίδα αυτή δεν εφαρμόζεται σε όλες τις μονάδες νοσηλείας νεογνών: Βελτίωση της αναπνευστικής και της καρδιακής λειτουργίας, ταχύτερη έναρξη θηλασμού, συμβολή στο δέσιμο και στην ψυχολογία γονέα-παιδιού. Εκείνο όμως που ίσως δεν μπορούμε να φανταστούμε είναι τα μακροπρόθεσμα οφέλη της, πράγμα που απέδειξε μια νέα έρευνα που διεξήχθη από το Ίδρυμα Καγκουρό στην Πρωτεύουσα της Κολομβίας, Μπογκοτά, και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό »Pediatric Research».

Read More »

Γιορτές στη μονάδα;

first-christmas-outfit

Η Μελίσσα Μακ Μέρτσι γέννησε πριν από 6 χρόνια δύο κοριτσάκια, εκ των οποίων το ένα χρειάστηκε να παλέψει πολύ μέσα στη μονάδα. Η ίδια περιγράφει τις πρώτες τους γιορτές «μέσα», ενώ είχε ήδη πάρει το ένα μωρό στο σπίτι.

«Οι αργίες είναι συνώνυμο της διασκέδασης, είναι μία ευκαιρία να είμαστε μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Και τότε έρχεται ένα μωρό και συνειδητοποιείς ότι σε καμία περίπτωση δεν είχες σχεδιάσει να έρθει τόσο νωρίς. Το μυαλό σου τρέχει σε εκατομμύρια διαφορετικά πράγματα για το τι πρόκειται να συμβεί μετά. Και λίγο αργότερα έρχονται οι γιορτές… Η μάχη των γιορτών, όπως μας άρεσε να λέμε με τον σύζυγό μου.

Read More »

Μια ιστορία θηλασμού πρόωρων δίδυμων

Με το που έμαθα ότι περιμένω δίδυμα, άρχισα να προετοιμάζομαι ψυχολογικά για την προωρότητα. Κι όταν στις 28 εβδομάδες ξεκίνησαν οι σοβαρές υποψίες ότι η κύησή μου δεν θα περάσει τις 33, άρχισα τη σοβαρή μελέτη: Τι μπορώ να κάνω για να δώσω στα μωρά μου ό,τι καλύτερο όταν γεννηθούν, και είναι στη ΜΕΝΝ.

Κατέληξα λοιπόν να μαθαίνω τα πάντα για τον θηλασμό και τις ευεργετικές ιδιότητες που έχει το μητρικό γάλα στα πρόωρα που νοσηλεύονται. Και αφού έμαθα τα πάντα για αυτό, συνέχισα προσπαθώντας να λύσω τον γρίφο «θηλασμός διδύμων».

Read More »

Μικρό χταπόδι, μεγάλη συντροφιά

chrisa-loukas       marivenia

michalis       spiros

iasonas       sofi

fedra_nefeli       ioanna

christina       gerasimos-panagiota

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Read More »

RSV: Γιατί είναι επικίνδυνος;

rsv

Συγκυτιακός ιός

«Νομίζαμε ότι είχε ένα απλό κρύωμα. Δεν ήταν το πρώτο παιδί μας και γι’ αυτό, αν και ήταν ενός μήνα, δεν πανικοβληθήκαμε. Το τέταρτο βράδυ όμως, η αναπνοή της άλλαξε, έγινε πιο δύσκολη. Καθοδόν προς το νοσοκομείο, ο φόβος μου ότι κάτι πολύ κακό συνέβαινε στο μωρό, μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο, χωρίς ωστόσο να μπορώ να καταλάβω πώς ένα απλό κρυολόγημα μπορούσε να είναι σοβαρό. Έγινε εισαγωγή, αν και το οξυγόνο της ήταν σε καλά επίπεδα. Πολύ σύντομα όμως χρειάστηκε αναπνευστική υποστήριξη. Λίγο αργότερα έγινε και η διάγνωση: RSV ή αλλιώς αναπνευστικός συγκυτιακός ιός».

Read More »

Πέντε ερωτήσεις για την επιλογή παιδικού σταθμού

school

Στο θέμα του παιδικού σταθμού είμαι απόλυτη. Το σύντομο πέρασμα της κόρης μου από εκεί με οδήγησε σε διάφορα συμπεράσματα και σε μία άποψη που τώρα είναι ακόμη πιο ακραία. Είμαι κατά των παιδικών σταθμών ειδικά με τον τρόπο που αυτοί λειτουργούν στην Ελλάδα. Για διάφορους λόγους, αλλά και επειδή στην πραγματικότητα δεν νομίζω ότι εξυπηρετούν τους εργαζόμενους γονείς. Αφού αυτοί δεν μπορούν να πηγαίνουν το παιδί τους εκεί πριν από τη δουλειά τους και να το παραλαμβάνουν στην επιστροφή τους. Ο σωστός παιδικός σταθμός θα έπρεπε επίσης να ειδοποιεί ότι το παιδί είναι άρρωστο και εμείς να μπορούμε να τσακιστούμε να πάμε να το πάρουμε, επειδή ο εργοδότης μας θα το κατανοούσε, δεν θα θεωρούσε ότι λουφάρουμε, δεν θα απειλούσε με απόλυση και θα προσέφερε ευέλικτους τρόπους εργασίας, ώστε ούτε η δουλειά να μένει πίσω, ούτε να ψοφολογάμε όλοι όλον τον χρόνο από τις ιώσεις μια και «δεν έχω πού να αφήσω το παιδί, δουλεύω». Όπως πχ γίνεται στις Βρυξέλλες όπου εργάζεται η φίλη μου η Αλεξάνδρα.

Read More »

Τραγουδάμε αγκαλιά;

Ζηλέψαμε μια ΜΕΝΝ στο Περπινιάν της Γαλλίας και ορίστε γιατί….

Ήξερα για τη θεραπευτική αξία της αγκαλιάς. Ήξερα για την ευεργετική επίδραση της μουσικής στον άνθρωπο. Αυτό που δεν ήξερα όμως ήταν ότι αυτές οι δύο «δυνάμεις» μπορούν να ενωθούν με το τραγούδι και το αποτέλεσμα να είναι πραγματικά απίστευτο για γονείς και πρόωρα.

Στους διαδρόμους του νεογνολογικού τμήματος του νοσοκομείου της πόλης Περπινιάν στη Γαλλία, κάθε Πέμπτη απόγευμα ακούγεται μια απαλή μουσική: οι δύο μουσικοθεραπεύτριες που εργάζονται στη μονάδα παίζουν μουσική και τραγουδούν για τα νεογνά που νοσηλεύονται εκεί. Οι γονείς, όλες τις υπόλοιπες μέρες, ενθαρρύνονται να παίρνουν αγκαλιά και να τραγουδούν στα παιδιά τους. Όπως οι ίδιες δηλώνουν: «το να τραγουδάς κρατώντας το παιδί σου αγκαλιά ώστε εκείνο όχι μόνο να ακούει το τραγούδι αλλά να νιώθει και τις δονήσεις του σώματος, είναι κάτι μαγικό, κάτι υπέροχο». Η μουσική και το τραγούδι, σύμφωνα με τις δύο μουσικοθεραπεύτριες, είναι ένας τρόπος να παρηγορήσεις κάποιον, να τον καθησυχάσεις, να μιλήσεις μαζί του, κάτι που τα πρόωρα έχουν τόσο πολύ ανάγκη.

Read More »