Κοίτα στα μάτια τη στιγμή


Η μαμά Μαρία περιγράφει μια καθημερινή «στιγμή» στις κούνιες και πώς η τεχνική του Mindfulness* τη βοήθησε να τη βιώσει στην πραγματική της διάσταση, χωρίς να παρασυρθεί από αρνητικές σκέψεις.

Πριν από λίγο καιρό πήγαμε μαζί στις κούνιες. Η χαρά του τόσο μεγάλη! Δύο χρόνια «καραντίνα» δεν είναι λίγο. Για κείνον είναι ένας καινούριος, υπέροχος κόσμος, με επισκέπτες στα μέτρα του, λιλιπούτειους, που τον προηγούμενο καιρό, με εντολή της γιατρού, αποφεύγαμε συστηματικά.

Ώσπου το «συννεφάκι» εμφανίστηκε ξανά. Ένα αγόρι, μεγαλύτερό του, τον πλησίασε και είπε με σιγουριά: «Είναι αστείος, τα μωρά δεν φορούν γυαλιά».

Read More »

Κάποιος να την προσέχει (την baby sitter)

Όταν τη ρωτούν τι δουλειά κάνει, δυσκολεύεται να απαντήσει, επειδή αισθάνεται ότι το να προσέχεις ένα μικρό παιδί δεν εμπίπτει στην κατηγορία του επαγγέλματος. Η Μαρία της Γιόννας, όπως την λέει η κόρη μου, είναι η κοπέλα που την φροντίζει όσο εγώ λείπω στη δουλειά. Για καλή μου τύχη είναι οικογενειακή φίλη και για ακόμη καλύτερη έγιναν αχώριστες. Τις προάλλες επέστρεψε νευριασμένη από την παιδική χαρά. Κάποια από τις «συναδέλφους» της την πίεζαν να επιτρέψει στη Γιόννα να δοκιμάσει ένα γλυκό που της πρόσφεραν. Της ζήτησα να γράψει κάτι για όσα την θυμώνουν, την κάνουν να γελάει και της προκαλούν θαυμασμό στις κούνιες. Αυτό είναι το κείμενό της.

Read More »