Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Β)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η δεύτερη από μια σειρά αναρτήσεων. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Ορφέας, 4 ετών. Γεννημένος στις 33 εβδομάδες, 2.270 γρ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες περισσότερων παιδιών.

Read More »

Advertisements

Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Α)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων που θα ακολουθήσουν. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Γιώργος, 2,5 ετών. Γεννημένος στις 31 εβδομάδες, 1170 γρ. Την ιστορία του διαβάζετε εδώ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες κι άλλων παιδιών.

Read More »

10 κουβέντες που κάνουν καλό στα παιδιά

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   

  1. Σε αγαπώ! Χωρίς αλλά, χωρίς τίποτα άλλο. Ένα μεγάλο «σ’αγαπώ», σαν ένα μεγάλο φιλί.
  2. Σε εμπιστεύομαι. Όχι μόνο στα λόγια, αλλά και έμπρακτα, δίνοντας πρωτοβουλίες και χώρο για δράση.
  3. Μπράβο! Για όσα καταφέρνουν: μικρά και μεγάλα.
  4. Ό,τι θέλεις εσύ. Για όσα τα αφορούν και με ασφάλεια μπορούν να επιλέξουν.
  5. Όχι. Σε ό,τι δεν τα αφορά και δεν μπορούν να επιλέξουν με ασφάλεια. Όχι «ναι, σε όλα» – αλλά ούτε και «όχι σε όλα».
  6. Σε ευχαριστώ. Για να τους αναγνωρίσουμε την αξία της προσπάθειας, τις καλές προθέσεις, την καλοσύνη.
  7. Τι γνώμη έχεις; Για να τους ενισχύσουμε την άποψη, την πρωτοβουλία, την ενεργητικότητα.
  8. Είμαι περήφανος για εσένα! Για να τους τονώσουμε την αυτοπεποίθηση, τη θετική εικόνα του εαυτού τους.
  9. Περίμενε. Για να αναχαιτίσουμε την παρόρμηση, όταν αυτή οδηγεί στην κακομαθησιά και στην ανυπακοή.
  10. Θα ήθελες..; Για να αναδείξουμε την αξία της συνεργασίας και της διαβούλευσης. Δεν αποφασίζουμε και διατάζουμε ούτε εμείς τα παιδιά, ούτε τα παιδιά εμάς.

Read More »

Ποια είναι τα 4 πράγματα που χρειάζεται ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο;

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας*

Τι χρειάζονται τα παιδιά; Αγάπη! Τι άλλο; Φροντίδα, στοργή, νοιάξιμο, την προσοχή μας, τον χρόνο μας, μια ζεστή αγκαλιά, σωστή διατροφή, επαρκή κοινωνικοποίηση, ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον… Κι όμως, τα περισσότερα αγαθά είναι άυλα, προσφέρονται αμισθί και δεν κοστίζουν τίποτα. Δείτε ποια είναι τα 4 πιο σημαντικά συναισθηματικά αγαθά που εξασφαλίζουν μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. 

Read More »

Τέλειος ή υπεύθυνος γονέας;

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας* 

Τα καλά σενάρια έχουν σασπένς και αφήνουν το καλό για το τέλος. Σ’ αυτό το σημείωμα θα πούμε την κατάληξη στην αρχή και το μυστήριο θα λυθεί μία και καλή: Δεν υπάρχει τέλειος γονιός. Αυτό ήταν… Τώρα που μάθαμε την αλήθεια μπορούμε να απενεχοποιηθούμε και να δράσουμε χωρίς προσχήματα. Μπορούμε να υψώσουμε τη φωνή μας, μπορούμε να πούμε όχι, μπορούμε ακόμα και να τα στενοχωρήσουμε. Μπορούμε να είμαστε επιτέλους ο εαυτός μας. Αυθεντικά!

Γιατί δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς, υπάρχουν αληθινοί γονείς. Οι αληθινοί γονείς κάνουν λάθη, έχουν ελαττώματα, έχουν αδυναμίες, δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα, δεν μπορούν να τα προσφέρουν όλα, να τα προλαβαίνουν όλα. Οι αληθινοί γονείς έχουν αγωνίες, αγωνίζονται, άλλα δεν τα καταφέρνουν πάντα. Τι να κάνουμε, έτσι έχουν τα πράγματα. Αν αποδεχτούμε τη φύση μας, το πεπερασμένο των δυνατοτήτων μας, ίσως αγαπήσουμε λίγο περισσότερο τον εαυτό μας. Τον πραγματικό μας εαυτό, όχι τον ιδανικό. Κάπως έτσι οι μύθοι απομυθοποιούνται, όμως δεν πειράζει. Για την ακρίβεια θα μπορούσαμε να πούμε ότι έτσι, ίσως, να είναι καλύτερα. Πιο κοντά στα ανθρώπινα μέτρα.

Read More »

Στάσου πλάι μου

Φανταστείτε ότι θέλετε να προσφέρετε, να δώσετε ένα δώρο σε κάποιον. Ας υποθέσουμε ότι για τον σκοπό αυτό σχεδιάζετε να επισκεφτείτε ένα ανθοπωλείο και να αγοράσετε ένα λουλούδι ή ένα μπουκέτο λουλούδια. Πολύχρωμα! Φανταχτερά!

Ήδη πριν καν το δώρο σας φτάσει στον άλλον -τον αποδέκτη, τον εκλεκτό- εσείς θα νιώσετε την ευφορία της προσφοράς. Την ευχαρίστηση του να κάνεις κάτι καλό. Η φαντασίωση του χαμόγελου στο πρόσωπο του άλλου, προφταίνει να προσφέρει σε εσάς το πρώτο χαμόγελο.

Read More »

Το τρίδυμο που επέζησε

Μία μητέρα θυμάται την πρώτη φορά που το παιδί της αναζήτησε τα τρίδυμα αδέλφια του. Η ιστορία της μας κάνει να αναρωτιόμαστε πώς και πότε θα μιλήσουμε στα παιδιά για την απώλεια των αδελφών τους.

Μία λέξη. Μία μόνο λέξη χρειάστηκε για να με πλημμυρίσουν ξανά οι αναμνήσεις και η θλίψη. Με μία τόσο δα μικρή λέξη επέστρεψα πίσω στην 23η Ιουνίου 2013, τη μέρα που γέννησα τα τρίδυμά μου και τη μέρα που πέθανε το πρώτο μου παιδί.

Το μοναδικό από τα τρίδυμά μας που επέζησε, η Πέιτον, έχει ιδιαίτερη ρουτίνα προτού πέσει για ύπνο το βράδυ, που περιλαμβάνει το να χαιρετίσει τον αδελφό και την αδελφή της. Πάνω από την αλλαξιέρα της κρέμονται 3 διάφανα κουτιά, ένα για καθένα από τα τρίδυμα. Μέσα υπάρχουν φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά από το νοσοκομείο των 22 εβδομάδων πρόωρων μωρών μας. Στην Πέιτον αρέσει πολύ να τα κοιτάζει και συχνά λέει «Γεια σου, Άμπυ», «Γεια σου, Πάρκερ». Αλλά εκείνη η νύχτα ήταν διαφορετική. Η Πέιτον χαιρέτησε την Άμπυ και μετά κοίταξε πιο κοντά τη φωτογραφία. Και τότε με τη φωνούλα της φώναξε «Ξύπνα!».

Read More »