Πρώιμη παρέμβαση στο σπίτι

Γνωρίζετε πως τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου τόσο ο ρυθμός μάθησης όσο και η ταχύτητα της ανάπτυξης βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους; Αν θέλαμε να το αποδώσουμε πιο απλοϊκά, θα λέγαμε ότι ο εγκέφαλος είναι τόσο εύπλαστος σε αυτές τις ηλικίες που μπορεί να δουλευτεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να δώσει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων του, μπορεί ακόμη και να ξεπεράσει όρια και να κατακτήσει κορυφές δύσβατες. Αυτό βασίζεται σε μια ιδιότητα του βρεφικού εγκεφάλου που λέγεται νευροπλαστικότητα και την οποία δεν έχει ο ενήλικας. Αν δηλαδή ένας ενήλικας πάθει εγκεφαλικό, δύσκολα η ημιπληγία του θεραπεύεται, ενώ ένα βρέφος αν πάθει εγκεφαλικό, με τη βοήθεια της φύσης των διακλαδώσεων που ήδη δημιουργούνται και της εκ των έξω παρέμβασης μπορεί να κάνει επαναδιοργάνωση της βλάβης. Αυτή η πληροφορία είναι εξαιρετικά χρήσιμη όταν μιλάμε για παιδιά με κάποια διαγνωσμένη αναπτυξιακή καθυστέρηση, ένα νευρολογικό πρόβλημα, μία αναπηρία ή έστω μία υποψία διαταραχής. Διότι σε αυτά τα παιδιά η πρώιμη, δηλαδή η πολύ νωρίς, η έγκαιρη, εξωτερική βοήθεια, που λέγεται παρέμβαση, μπορεί να κάνει θαύματα. Η πρώιμη παρέμβαση λοιπόν είναι ένα θεραπευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε βρέφη και νήπια με στόχο να βελτιώσει ή και να εξαλείψει την όποια αναπτυξιακή καθυστέρηση.

Η πρώιμη παρέμβαση είναι ένα θείο δώρο της σύγχρονης επιστήμης που πρέπει να μπορεί να απολαμβάνει κάθε παιδί. Τις περισσότερες φορές προσφέρεται σε εξειδικευμένα κέντρα που απασχολούν γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, ψυχολόγους, παιδαγωγούς ειδικής αγωγής και επαγγελματίες όποιας άλλης ειδικότητας χρειάζεται. Αρκετές φορές όμως η μεταφορά ενός βρέφους είναι είτε δύσκολη, είτε επικίνδυνη για την υγεία του καθώς δεν πρέπει να αρρωστήσει, είτε και αδύνατη λόγω της περιοχής που διαμένει. Για όλα αυτά τα παιδιά υπάρχει το πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης της Αμυμώνης, του πανελληνίου συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με προβλήματα όρασης και πρόσθετες αναπηρίες. Είναι ένα πρόγραμμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και μας γέμισε χαρά.

Read More »

Advertisements

Όταν τσακώνεσαι με το παιδί

Μερικές φορές αρκεί ένα βήμα πίσω…

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidiefivos.gr)   

Μην ανησυχείτε όταν οι σχέσεις σας με τα παιδιά σας ταλανίζονται. Έτσι είναι οι σχέσεις… Κάθε φυσιολογική σχέση, κάθε ανθρώπινη κατάσταση, εκτός από τις θετικές, έχει και τις αρνητικές στιγμές. Το ίδιο αναπόφευκτα συμβαίνει και στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να αποφύγουμε τα προβλήματα, αυτό είναι φύσει αδύνατο, αλλά το πώς θα επανακάμψουμε, πώς θα επανέλθουμε σε μία συνθήκη ισορροπίας. Το θέμα δεν είναι αν θα πέσουμε, όλοι θα πέσουμε και μια και δυο φορές, το θέμα είναι αν θα ξανασηκωθούμε!

Ας σταθούμε σε λίγα, άλλα βασικά, βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Τρεις βασικές κατευθυντήριες γραμμές με στόχο την αποκατάσταση των σχέσεων με τα παιδιά μας όταν αντιμετωπίσουμε μία σύγκρουση ή γενικότερα ένα πρόβλημα μαζί τους:

Read More »

Μαμά πρωταθλητή

Πρώτη φορά αθλητής σε τουρνουά κολύμβησης. Πρώτη φορά μαμά αθλητή που συμμετέχει σε τουρνουά κολύμβησης. Πρώτη φορά οι ίδιες λέξεις που κάποτε μου προκάλεσαν πόνο ανείπωτο με γέμισαν τόση υπερηφάνεια που μόνο τα δάκρυα μπορούσαν να με ανακουφίσουν λίγο. «1430 γραμμάρια», «δεν ξέρουμε αν θα επιβιώσει», «γενικευμένη υποτονία», «δεν θα γίνει ποτέ πρωταθλητής».

Πόσο πολύ πονάνε κάποιες λέξεις. Όχι γιατί δεν θα γίνει πρωταθλητής σε κάποιο άθλημα. Δεν είναι αυτό που μετράει. Είναι που ένας τόσο δα μικρός άνθρωπος παλεύει, χωρίς να φταίει, με πράγματα αυτονόητα: την πρώτη ανάσα, τον πρώτο χτύπο της καρδιάς, την πρώτη κίνηση, την πρώτη λέξη και τόσες άλλες πρωτιές, σε ένα στίβο, ευτυχώς, για λίγους, σε ένα στίβο που θα καθορίσει το ευ ζην, και πολλές φορές ακόμη και το ζην.

Read More »

Η ιστορία της Δώρας: ήμουν πιο ευτυχισμένη από ποτέ


Όταν αποφάσισα ότι θέλω να γίνω μαμά, δεν είχα ιδέα για τις πρόωρες γέννες. Όπως όλες οι γυναίκες, ονειρευόμουν μια εύκολη και ήρεμη εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια τη οποίας θα απολάμβανα κάθε μήνα τη ζωή που ξεκίνησε και θα εξελισσόταν μέσα μου, ένα πλασματάκι που θα αναπτύσσεται μέρα με τη μέρα μέχρι τη στιγμή που θα είναι έτοιμο να ζήσει έξω από το προστατευτικό περιβάλλον της μήτρας και να το πάρω στην αγκαλιά μου, να το φροντίζω και να το αγαπώ. Ωστόσο, τα πράγματα σπάνια έρχονται όπως τα ονειρευόμαστε, τα φανταζόμαστε και τα επιθυμούμε και η μοίρα μου επεφύλασσε πολλές εκπλήξεις στο ξεκίνημα μου σε αυτό το μαγικό ταξίδι της μητρότητας. Η προωρότητα μας χτύπησε την πόρτα και εμείς τη δεχτήκαμε, παλέψαμε μαζί της και τη νικήσαμε! Με αφορμή, λοιπόν, τα πρώτα γενέθλια του παιδιού μου, παίρνω το θάρρος να μοιραστώ δημόσια τη δική μου εμπειρία με την προωρότητα που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια.

Read More »

Η συναισθηματική υγεία των παιδιών

Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Κάθε γονιός νοιάζεται για το παιδί του. Θέλει το καλό του. Ενδιαφέρεται να είναι υγιές και ευτυχισμένο, »να περνάει καλά». Για τους λόγους αυτούς προσέχουμε τη διατροφή του, τη μόρφωσή του… γενικότερα ό,τι συντελεί στην ποιότητα της ζωής του.

Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να σταθούμε στα βασικά βήματα που ευνοούν την καλή συναισθηματική υγεία των παιδιών και πώς οι γονείς θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση.

Read More »

Κλεψύδρα

roloi

Πότε ήταν που άκουσες ένα πνιχτό κλάμα και της έδωσες το πρώτο σου φιλί; Πόσος χρόνος πέρασε από τότε, μέχρι που την πήρες την πρώτη αγκαλιά; Ήταν 45 μέρες ή 5 αιώνες;

Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που περίσσευε από την αγκαλιά σου και το κεφάλι της έπεφτε βαρύ στα χέρια σου, μέχρι σήμερα που γεμίζει ένα ολόκληρο παιδικό κρεβάτι; Κοντεύουν 6 χρόνια ή μήπως 10 λεπτά;

Read More »

Η μεγαλύτερη απώλεια

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τη νεογνική απώλεια και την απώλεια κύησης. Στη χώρα μας, με βάση την τελευταία έκθεση- έρευνα του UN-IGME (Group for Child Mortality Estimation, Σεπτέμβριος 2014), υπήρξε μείωση της νεογνικής θνησιμότητας. Πιο συγκεκριμένα, το 1990 αντιστοιχούσαν 9 θάνατοι κατά τον πρώτο μήνα της ζωής ανά 1.000 ζώντα νεογνά, ενώ το 2013 οι θάνατοι ήταν μόλις 3 ανά 1.000 ζώντα νεογνά.  Τα αντίστοιχα ποσοστά σε παγκόσμιο επίπεδο είναι 33 το 1990 και 20 το 2013. Για να έχουμε ένα πιο ξεκάθαρο αριθμό στο μυαλό μας, σε παγκόσμιο επίπεδο παρά την γενικότερη πρόοδο στην παιδική επιβίωση, πεθαίνουν περίπου 1 εκατομμύριο παιδιά την πρώτη κιόλας μέρα της ζωής τους. Ας μην παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι η προωρότητα είναι η δεύτερη μεγάλη αιτία θνησιμότητας.

%ce%bd%ce%b5%ce%bf%ce%b3%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%cf%8d%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82

Τα παραπάνω μου είπε μια φίλη μητέρα που έχει βιώσει την απώλεια ενός παιδιού, η Μερσίνη Κουτσογιαννέλη, δημιουργός του tosodoulika.blogspot.gr, που έχει αφιερώσει αυτόν τον μήνα στη γνωστοποίηση του προβλήματος. Αν θέλετε να μοιραστείτε την πληροφορία με τους υπόλοιπους, δεν έχετε παρά να «κλέψετε» αυτή τη φωτογραφία και να την ανεβάσετε στο προφίλ σας στο facebook. Ακολουθεί μια όμορφη κουβέντα που είχαμε μαζί.

Read More »