Μικρό χταπόδι στην Ελλάδα (επίλογος)

img_1120

Κάτι που δεν περίμενα να νιώσω ποτέ φεύγοντας από ένα νοσοκομείο για παιδιά είναι χαρά. Στις 17 Νοεμβρίου 2016 όμως, όταν τα μικρά πλεκτά χταπόδια κατάφεραν να προσγειωθούν στην Ελλάδα και να γίνουν η παρέα ορισμένων πρόωρων και άρρωστων μωρών, ένιωσα αυτό ακριβώς το συναίσθημα.

Ήταν μια ξεχωριστή 17η Νοέμβρη, μια ξεχωριστή Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας, που έδειξε ότι η αρχή για να αλλάξουν τα πράγματα μπορεί να γίνει από εμένα κι από εσένα, ανθρώπους που έζησαν κάτι και γι’ αυτό θέλουν να προσφέρουν, ανθρώπους που από το μηδέν συνασπίζονται, ανθρώπους που δεν είναι καχύποπτοι, που λένε «γιατί όχι;», που προσφέρουν τον χρόνο και τον κόπο τους, που ανοίγουν τις πόρτες τους.

Read More »

Μικρό χταπόδι, μεγάλη συντροφιά

chrisa-loukas       marivenia

michalis       spiros

iasonas       sofi

fedra_nefeli       ioanna

christina       gerasimos-panagiota

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Read More »

Χωρίς ταμπού

 

Διπλωμένη στα δύο για να μου κάνουν την επισκληρίδιο προσπαθώ να παραμείνω ήρεμη και αισιόδοξη, όχι για την έκβαση του τοκετού, αλλά για τη ζωή και την υγεία της κόρης μου, που έρχεται τελικά σε λίγες ώρες στη ζωή, στις 31 εβδομάδες + 3 ημέρες κύησης. Λίγα λεπτά μετά και αφού έχω ακούσει το κλάμα της και την έχω φιλήσει ψηλά στη μύτη, ανάμεσα στα φρύδια, που ακόμη και τώρα όταν συσπώνται από το κλάμα μου θυμίζουν εκείνο το πρώτο κλάμα και το φιλί του αποχωρισμού, η γλυκύτατη μαία σκύβει πάνω από το κεφάλι μου και μου ψιθυρίζει με σιγουριά: «Αυτή θα γίνει κάποτε η ομορφότερη μέρα της ζωής σου». 

Read More »

Δίκτυο για την προωρότητα

FB COVER_2015

H Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας στις 17 Νοεμβρίου πλησιάζει. Τη γιορτάσαμε μαζί τα δύο προηγούμενα χρόνια, καθώς μέχρι τότε δεν ήταν γνωστή.

Την πρώτη χρονιά στείλατε τις ιστορίες σας στο μπλογκ και μοιραστήκατε τα βιώματά σας.

Τη δεύτερη χρονιά, κοινοποιήσατε την εκστρατεία ενημέρωσης για το τι σημαίνει προωρότητα και γιατί μας αφορά τελικά όλους .

Μεσολάβησαν αρκετές συναντήσεις μεταξύ μας, μία έρευνα και πολλές πολλές σκέψεις.

Φέτος, ξεκινάμε μία νέα προσπάθεια. Να ενωθούμε όλοι μαζί οι γονείς των πρόωρων σε μια κοινότητα (άλλωστε σαν μια κοινότητα είμαστε εδώ) και να παίρνουμε πρωτοβουλίες μαζί. Το διαδίκτυο μπορεί να μας ενώσει.

Read More »

Τι δουλειά είχαμε στον δημόσιο θηλασμό;

Μπαίνοντας στον Νοέμβριο, τον μήνα της ευαισθητοποίησης για την προωρότητα (17 Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας), οι δράσεις μας κορυφώνονται. Χτες, Κυριακή 1 Νοεμβρίου, βρεθήκαμε με τις μαμάδες που θηλάζουν και το Πανελλήνιο Δίκτυο Εθελοντικών Ομάδων Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας στο Ζάππειο στον Πανελλαδικό Ταυτόχρονο Δημόσιο Θηλασμό.

dimosios1

Read More »

1 εκατομμύριο φτωχότεροι

worldprematurity2015

Αυτό εδώ θα μπορούσε να είναι ένα ποστ για τις ελλείψεις των δημόσιων νοσοκομείων. Για την άρνηση ενός (και δύο και τριών) μαιευτηρίων που διαθέτουν ΜΕΝΝ να δεχτούν μία μητέρα που μπαίνει σε διαδικασία τοκετού καθώς συμπληρώνει την 24η εβδομάδα κύησης και οδεύει στην 25η. Για την έλλειψη φαρμάκων που σταματούν τις συσπάσεις. Για την αδυναμία ανάληψης ευθυνών όσον αφορά το «νόμιμο όριο» βιωσιμότητας ενός μωρού. Για εκείνους που δεν μπήκαν στη διαδικασία να το παλέψουν. Που δεν έκαναν υπερωρίες. Ή που φοβήθηκαν.

Read More »

Aς μιλήσουμε για προωρότητα

Η μοναδική σωστή απάντηση στην ερώτηση «τι είναι αυτή η ουλή στην πλάτη της;» είναι «χειρουργήθηκε όταν ήταν μωρό». Αν ο ενδιαφερόμενος θέλει να μάθει κι άλλα, ευχαρίστως να του τα πούμε. Το έχουμε πια αποφασίσει ότι δεν θα της κρύψουμε τίποτε. Και για να γίνει αυτό δεν μπορούμε να κρυβόμαστε από κανέναν. Που σημαίνει ότι δεν επιδεικνύουμε φοβική συμπεριφορά ή κρυψίνοια στις ερωτήσεις των τρίτων. Ούτε όμως παρουσιάζουμε τα σημάδια της προωρότητας στο σώμα της σαν κάτι για το οποίο πρέπει κανείς να την λυπάται.

Read More »