Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Β)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η δεύτερη από μια σειρά αναρτήσεων. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Ορφέας, 4 ετών. Γεννημένος στις 33 εβδομάδες, 2.270 γρ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες περισσότερων παιδιών.

Read More »

Advertisements

Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Α)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων που θα ακολουθήσουν. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Γιώργος, 2,5 ετών. Γεννημένος στις 31 εβδομάδες, 1170 γρ. Την ιστορία του διαβάζετε εδώ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες κι άλλων παιδιών.

Read More »

Γιατί (συνεχίζουμε να) πλέκουμε χταπόδια

Μια μικρούλα με το χταποδάκι της στο Αττικόν.

Τον Ιανουάριο του 2013 μία μαμά στη Δανία ζήτησε να βάλουν στη θερμοκοιτίδα όπου νοσηλευόταν το πρόωρα γεννημένο μωρό της ένα μικρό πλεκτό χταποδάκι που είχε φτιάξει η ίδια. Ο σκοπός της ήταν να έχει το μωρό της παρέα όταν εκείνη δεν ήταν εκεί, κάτι από την ίδια για το ίδιο της το παιδί. Το αποτέλεσμα όμως ήταν τελικά πολύ καλύτερο. Το μωρό ήταν πολύ πιο ήρεμο και η υγεία του άρχισε να βελτιώνεται γρήγορα. Οι γιατροί παρατήρησαν πως τα μικρά πλοκάμια απέτρεπαν το πιτσιρίκι από το να τραβάει τα καλώδιά του, κρατούσε εκείνα, όπως έκανε και με τον ομφάλιο λώρο στην κοιλιά της μαμάς. Τότε της ζητήθηκε να πλέξει και μερικά ακόμη χταποδάκια, για τα υπόλοιπα μωρά της ΜΕΝΝ.

Σιγά σιγά, τα πλεκτά χταποδάκια άρχισαν να «απλώνουν τα πλοκάμια» τους και σε άλλες χώρες. Ακολούθησαν η Σουηδία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Αυστραλία. Η δράση «Μικρό Χταπόδι» εξαπλώθηκε γρήγορα βρίσκοντας παντού πλέκτες και πλέκτριες πρόθυμους να βοηθήσουν τα πρόωρα μωρά, τηρώντας πάντα τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας.

Read More »

Μικρό χταπόδι στην Ελλάδα (επίλογος)

img_1120

Κάτι που δεν περίμενα να νιώσω ποτέ φεύγοντας από ένα νοσοκομείο για παιδιά είναι χαρά. Στις 17 Νοεμβρίου 2016 όμως, όταν τα μικρά πλεκτά χταπόδια κατάφεραν να προσγειωθούν στην Ελλάδα και να γίνουν η παρέα ορισμένων πρόωρων και άρρωστων μωρών, ένιωσα αυτό ακριβώς το συναίσθημα.

Ήταν μια ξεχωριστή 17η Νοέμβρη, μια ξεχωριστή Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας, που έδειξε ότι η αρχή για να αλλάξουν τα πράγματα μπορεί να γίνει από εμένα κι από εσένα, ανθρώπους που έζησαν κάτι και γι’ αυτό θέλουν να προσφέρουν, ανθρώπους που από το μηδέν συνασπίζονται, ανθρώπους που δεν είναι καχύποπτοι, που λένε «γιατί όχι;», που προσφέρουν τον χρόνο και τον κόπο τους, που ανοίγουν τις πόρτες τους.

Read More »

Μικρό χταπόδι, μεγάλη συντροφιά

chrisa-loukas       marivenia

michalis       spiros

iasonas       sofi

fedra_nefeli       ioanna

christina       gerasimos-panagiota

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Read More »

Χωρίς ταμπού

 

Διπλωμένη στα δύο για να μου κάνουν την επισκληρίδιο προσπαθώ να παραμείνω ήρεμη και αισιόδοξη, όχι για την έκβαση του τοκετού, αλλά για τη ζωή και την υγεία της κόρης μου, που έρχεται τελικά σε λίγες ώρες στη ζωή, στις 31 εβδομάδες + 3 ημέρες κύησης. Λίγα λεπτά μετά και αφού έχω ακούσει το κλάμα της και την έχω φιλήσει ψηλά στη μύτη, ανάμεσα στα φρύδια, που ακόμη και τώρα όταν συσπώνται από το κλάμα μου θυμίζουν εκείνο το πρώτο κλάμα και το φιλί του αποχωρισμού, η γλυκύτατη μαία σκύβει πάνω από το κεφάλι μου και μου ψιθυρίζει με σιγουριά: «Αυτή θα γίνει κάποτε η ομορφότερη μέρα της ζωής σου». 

Read More »

Δίκτυο για την προωρότητα

FB COVER_2015

H Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας στις 17 Νοεμβρίου πλησιάζει. Τη γιορτάσαμε μαζί τα δύο προηγούμενα χρόνια, καθώς μέχρι τότε δεν ήταν γνωστή.

Την πρώτη χρονιά στείλατε τις ιστορίες σας στο μπλογκ και μοιραστήκατε τα βιώματά σας.

Τη δεύτερη χρονιά, κοινοποιήσατε την εκστρατεία ενημέρωσης για το τι σημαίνει προωρότητα και γιατί μας αφορά τελικά όλους .

Μεσολάβησαν αρκετές συναντήσεις μεταξύ μας, μία έρευνα και πολλές πολλές σκέψεις.

Φέτος, ξεκινάμε μία νέα προσπάθεια. Να ενωθούμε όλοι μαζί οι γονείς των πρόωρων σε μια κοινότητα (άλλωστε σαν μια κοινότητα είμαστε εδώ) και να παίρνουμε πρωτοβουλίες μαζί. Το διαδίκτυο μπορεί να μας ενώσει.

Read More »