H ιστορία της Κωνσταντίνας: Καμία μητέρα δεν πρόκειται να ξεχάσει

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου. Δεν ξέρω πώς να αρχίσω, ούτε είμαι καλή στα γράμματα, αλλά κάπως έτσι αρχίζει η δική μου ιστορία. Όταν μάθαμε με τον άντρα μου ότι είμαι έγκυος τρελαθήκαμε από τη χαρά μας, όμως εγώ από την αρχή ένιωθα ότι κάτι δεν θα πάει καλά. Κοιμόμουν και ξυπνούσα με τον ίδιο φόβο. Ενώ περνούσε ο καιρός και έκανα όλες τις απαραίτητες εξετάσεις, όλα έδειχναν να πηγαίνουν τέλεια.

Read More »

H ιστορία της Κατερίνας Κ.: Έπαθα σοκ, μου είπαν οι γιατροί

Έχουν περάσει 17 χρόνια όμως τα θυμάμαι σαν να ήταν χτες. Είχα αρκετά δύσκολη εγκυμοσύνη. Τέλος όγδοου μήνα, πηγαίνω στο μαιευτήριο για υπέρηχο. Ο γιατρός που τον έκανε, για αρκετή ώρα δεν μίλαγε. Ύστερα κάλεσε τον γιατρό που με παρακολουθούσε. Καταλάβαμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Μόλις μπαίνει ο γιατρός μου, του λέει: «μην την κρατάς άλλο, ετοιμάστε χειρουργείο». Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, έβαλα τα κλάματα. Μας εξήγησαν ότι το παιδί από τον προηγούμενο υπέρηχο που είχε γίνει στο τέλος του 6ου μήνα μέχρι τώρα, δεν έχει μεγαλώσει καθόλου και δεν ξέρουν καν τι παιδί θα βγει. Επειδή ψυχολογικά είχαμε γίνει όλοι χάλια και πιο πολύ εγώ, για να μην με βάλει σε αυτή την κατάσταση στο χειρουργείο, μου είπε να πάω την άλλη μέρα νωρίς το πρωί (με καισαρική θα γεννούσα, αφού είχε προηγηθεί και άλλη δύσκολη γέννα). Μας είχαν ενημερώσει ότι το παιδί μπορεί να μπει θερμοκοιτίδα ανάλογα με το βάρος και την κατάσταση που θα ήταν.

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: Το προωράκι μου έγινε μαμά

Η ιστορία της μαμάς της Χριστίνας που ήρθε και με βρήκε συγκινημένη στις Ψηφιακές Γειτονιές, επειδή κατάλαβε τι πέρασε η μητέρα της, έχει διπλή σημασία για μένα. Πρώτον, επειδή δείχνει την πρόωρη Χριστίνα μαμά – είναι η μαμά που προθυμοποιήθηκε να μας φτιάξει τη φωτογραφία του προφίλ και του cover για το facebook ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Προωρότητας. Δεύτερον, επειδή δείχνει πώς ήταν η φροντίδα ενός πρόωρου το 1981. Στην εντατική οι γονείς δεν έμπαιναν. Έβλεπαν τα παιδιά τους πίσω από το τζάμι. Στο σπίτι εξακολουθούσαν να φορούν αποστειρωμένες ποδιές. Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, αξίζει να θυμηθούμε και να αναθεωρήσουμε. Η εμπλοκή των γονιών στη φροντίδα του μωρού τους – φυσικά υπό προϋποθέσεις και φυσικά λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζονται υποδομές και προσωπικό – κάνει μόνο καλό. Το μήνυμά της προς τα μαιευτήρια θα μπορούσε να είναι: εκσυγχρονισμός. 

Read More »