Οι πρώτες διακοπές με το μωρό (μου)

Την εποχή που έκανα διακοπές σε κάποιο νησί των Κυκλάδων με ένα παρεό και ένα βιβλίο, χάζευα με θαυμασμό τις οικογένειες εκείνες που τα θεόγυμνα μωρά ακολουθούσαν τους χαλαρούς γονείς τους σε ό,τι κι αν έκαναν. Δεν υπήρχαν ταπεράκια, κεφτεδάκια και κουβαδάκια στις αποσκευές τους. Ούτε υπέρδιπλες ομπρέλες και ειδικά καρεκλάκια που διπλώνουν δυο και τρεις φορές, φουσκωτές φωσφοριζέ βαρκούλες, σούπερ ενισχυμένα σωσίβια, βατραχοπέδιλα παιδικών καταδρομών, extra large καπέλα και σπαρακτικά «μην πας στα βαθιά!» στο σκηνικό. Υπήρχε μόνο μια σκιά στρωμένη με παρεό, αρκετό αντηλιακό, νερό και πολλή ηρεμία. Σα να μην είχε αλλάξει τίποτε στη ζωή αυτών των ανθρώπων από τότε που έκαναν διακοπές με ένα παρεό και ένα βιβλίο. Εκτός ίσως από το βιβλίο που είχε αντικατασταθεί με το παιδί. Όταν μεγάλωνα σίγουρα θα τους έμοιαζα!

Δεν ξέρω αν εσείς ως γονείς κάνατε πολλές φορές το εντελώς αντίθετο από αυτό που περιμένατε/νομίζατε/προσδοκούσατε σε σχέση με το παιδί σας, εγώ πάντως είμαι πεπεισμένη πως τα παιδιά έρχονται σε αυτή ζωή για να μας ματαιώσουν. Στα πάντα. Κι αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας δίνουν. Στο κεφάλαιο «Διακοπές με το μωρό» η ματαίωση ήταν ολοκληρωτική. Πολλοί θα πουν ότι είχα σοβαρό λόγο να μην μοιάσω στους χαλαρούς γονείς που περιέγραψα παραπάνω, εγώ νομίζω ότι απλώς δεν ήταν του χαρακτήρα μου. Ότι η ελληνίδα μάνα είχε υπάρξει ως πρότυπο στα μάτια μου πριν από το φως μου, οπότε, όταν βρέθηκε η αφορμή, ξεπήδησε από μέσα μου. Όχι, δεν άρχισα να κυνηγάω το μωρό με το αβγό, ούτε να φωνάζω σαν τρελή στις παραλίες, απλώς είχα άγχος και ήθελα τα πράγματα να γίνονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Και δεδομένου ότι δεν υπήρχε κάποιο χωριό με ιδιόκτητο σπίτι για να πάμε εκεί διακοπές (και καλύτερα τώρα που το σκέφτομαι), αναγκάστηκα να ψάξω το μέρος που θα φιλοξενούσε τη μικρή μου οικογένεια με ένα μωρό 14 μηνών το οποίο ήταν έτοιμο να περπατήσει, έγλειφε πατώματα και έτρωγε με τα στρουμπουλά του χέρια ό,τι βρισκόταν μπροστά του.

Read More »

Advertisements

Κράτα με

Σύμφωνα με έρευνα, οι πολλές αγκαλιές σε μωρά τροποποιούν τα γονίδιά τους για χρόνια.

Το πόσες αγκαλιές λαμβάνουν τα μικρά μωρά για παρηγοριά δεν επιδρά μόνο στο να νιώθουν ζεστά, άνετα και αξιαγάπητα. Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, στην πραγματικότητα μπορεί να επηρεάσει τα μωρά σε μοριακό επίπεδο και αυτή η επίδραση μπορεί να διαρκέσει για χρόνια.

Με βάση την έρευνα, τα μωρά που λαμβάνουν λιγότερη φυσική επαφή και στρεσάρονται από μικρή ηλικία, καταλήγουν με αλλαγές στις μοριακές διαδικασίες που επιδρούν στη γονιδιακή έκφραση.

Read More »

Πώς να επικοινωνήσετε με το νοσηλευτικό προσωπικό της ΜΕΝΝ

Η επικοινωνία είναι πολύ σημαντική σε κάθε περίοδο της ζωής μας. Όμως είναι ζωτικής σημασίας όταν το μωρό νοσηλεύεται σε κάποια ΜΕΝΝ. Την περίοδο αυτή η οικογένεια βιώνει ένα απίστευτο άγχος – ένας άγχος που πολλαπλασιάζεται όταν οι γονείς αδυνατούν να καταλάβουν το πόσο ιατρικά περίπλοκη φροντίδα χρειάζεται το παιδί τους.

Τις περισσότερες φορές το προσωπικό της ΜΕΝΝ είναι στη διάθεση των γονιών. Με τη σωστή καθοδήγηση, κάθε γονιός μπορεί να μάθει να «ζει» μέσα στη μονάδα και να γίνει ένας δυνατός, ικανός και σωστά ενημερωμένος συνήγορος για το παιδί του. Γνωρίζοντας τις δεξιότητες που απαιτούνται για μία ξεκάθαρη και αποτελεσματική επικοινωνία με την ιατρική ομάδα του παιδιού, μπορεί να χτίσει κανείς δυνατές σχέσεις που στηρίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη, κάτι που είναι απαραίτητο τόσο για το μωρό όσο και για τους γονείς.

Οι παρακάτω συμβουλές έχουν σαν στόχο να βοηθήσουν τους γονείς να επικοινωνούν σωστά με την ιατρική ομάδα του μωρού.

Read More »

Τα 5 μυστικά του καλού γονέα τον πρώτο χρόνο

Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε όσους έχουν στα χέρια τους, στην αγκαλιά τους, ένα μωράκι. Ένα μικρό παιδί μερικών μηνών. Ή σε όσους περιμένουν ένα παιδί και ήδη ενδιαφέρονται για το καλό του ποικιλοτρόπως. Το υπογράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας.

Συγχαρητήρια! Αυτή είναι η πρώτη, η καλύτερη και η πιο σημαντική κουβέντα για το παιδάκι σας. Να το χαίρεστε, να είναι υγιές, χαρούμενο, ευτυχισμένο. Όλα τα άλλα έρχονται – με λίγη προσπάθεια βέβαια, όμως έρχονται…

Κρατάτε λοιπόν ένα μωρό, ένα παιδί, μια σταλίτσα με ψυχή, νου και πνεύμα, με αισθήσεις και συναισθήματα, μια ολότητα με όλα τα καλά. Αναρωτιέστε ποια είναι η σωστή συμπεριφορά ενός γονιού, «πως να είμαι ένας καλός γονιός γι’αυτό το παιδί;».

Read More »

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) ή Gastroesophageal reflux disease (GERD) ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία τα γαστρικά υγρά επιστρέφουν στον οισοφάγο. Η σύνδεση με την προωρότητα οφείλεται στο γεγονός ότι σε ένα πρόωρο βρέφος συνήθως δεν έχει ωριμάσει επαρκώς ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας, δηλαδή η βαλβίδα που εμποδίζει τα γαστρικά υγρά να επιστρέψουν προς τον οισοφάγο, με συνέπεια τα υγρά να επιστρέφουν και λόγω της οξύτητάς τους να δημιουργούν προβλήματα.

Read More »

Η ιστορία της Χριστίνας: όλα έρχονται όπως θέλουν

Ιστορίες υπάρχουν πολλές. Υπάρχει αυτή της εγκυμοσύνης, η ιστορία της θερμοκοιτίδας και η ιστορία της ζωής στο σπίτι με το μωρό. Εγώ θα σας πω την ιστορία της εγκυμοσύνης μου. Ονομάζομαι Χριστίνα, είμαι 28 χρονών και το όνειρό μου πάντα ήταν να γίνω μαμά. Ήθελα να ζήσω αυτή τη μαγική περίοδο όσο τίποτα άλλο. Κοιτούσα γυναίκες που ήταν έγκυες και χάιδευαν την κοιλίτσα τους ή περπατούσαν στον 9ο μήνα για να κατέβει το μωράκι και ζήλευα. Έβλεπα μανούλες να θηλάζουν και αναρωτιόμουν πότε θα έρθει η στιγμή να το ζήσω κ εγώ.

Read More »

Κλεψύδρα

roloi

Πότε ήταν που άκουσες ένα πνιχτό κλάμα και της έδωσες το πρώτο σου φιλί; Πόσος χρόνος πέρασε από τότε, μέχρι που την πήρες την πρώτη αγκαλιά; Ήταν 45 μέρες ή 5 αιώνες;

Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που περίσσευε από την αγκαλιά σου και το κεφάλι της έπεφτε βαρύ στα χέρια σου, μέχρι σήμερα που γεμίζει ένα ολόκληρο παιδικό κρεβάτι; Κοντεύουν 6 χρόνια ή μήπως 10 λεπτά;

Read More »