Η σημασία της συναισθηματικής έκφρασης

Θα ήθελα προκαταβολικά να αφιερώσω τις παρακάτω σημειώσεις σε όλους τους άνδρες αναγνώστες. Δεν ειρωνεύομαι καθόλου. Ως άνδρας και ο ίδιος ομολογώ ότι μπορώ να καταλάβω μία παραπάνω δυσκολία των ανδρών σε αυτό το θέμα: Τη δυσκολία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Να εκφραστούν συναισθηματικά. Να βάλουν σε λόγια όλα όσα νιώθουν, ιδιαιτέρως όσα συναισθήματα εκδηλώνουν αγάπη, τρυφερότητα κι ακόμη περισσότερο φόβο, ανησυχία… Τι αδικία! Ένα τεράστιο στερεότυπο, σανσύννεφο, απλώνεται πάνω από τα κεφάλια μας και μας στερεί τον ήλιο: Το φως των συναισθημάτων μας, την αξία και τη σημασία τους. Ή μάλλον για την ακρίβεια, συχνά τα βλέπουμε αλλά δεν μπορούμε να τα εκφράσουμε. Δεν τολμάμε. Φοβόμαστε μην χαρακτηριστούμε αδύναμοι, ανίκανοι, «λίγοι», μην νομίζουν οι άλλοι ότι δεν μπορούμε… Γιατί πρέπει να τα μπορούμε όλα! Γιατί αλλιώς δεν αξίζει.

Read More »

Advertisements

Επίσκεψη σε παιδο-ειδικό (ξανά)

Ένας πατέρας πιάνεται από μερικούς στίχους και από μια ακόμη απρόσμενη επίσκεψη σε ειδικό παιδίατρο και αναρωτιέται πώς να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. 

Του ανερμάτιστου μυαλού του φταίν’ οι στίχοι. Τ’ ομολογώ, τα τραγούδια συχνότατα με οδηγούν σε διαδρόμους σκέψεων δαιδαλώδεις. Ακούω ένα στίχο και το μυαλό αρχίζει να χοροπηδάει ωσάν το χιμπατζή από κλαδί σε κλαδί.

Read More »

Η ιστορία του Σπύρου: 10 χρόνια μετά

Θυμάμαι χτύπησε το τηλέφωνο και μου είπε η γυναίκα μου ότι έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο, γιατί είδε αίμα και κάτι δεν πήγαινε καλά. Ήταν στην Πάτρα, στους γονείς της, τέλη Αυγούστου του 2006, ο γιατρός μας στην Αθήνα και εγώ επίσης για τη δουλειά μου. Φεύγω σαν τρελός, αν και σαν άνθρωπος είμαι ψύχραιμος. Φτάνω στην Πάτρα και πάω στο νοσοκομείο. Μου λέει η γιατρός ότι τα πράγματα δεν είναι καλά και ότι υπάρχει το ενδεχόμενο πρόωρου τοκετού.

Read More »

Ταχύρρυθμα για μπαμπάδες

daddylove_n

Τη μέρα που έπαιρνα εξιτήριο από το νοσοκομείο αφήνοντας σε μία θερμοκοιτίδα τον πρωτότοκό μου, έκανε εισαγωγή μία άλλη μαμά για κατεπείγουσα καισαρική λόγω IUGR στην 31η – 32η εβδομάδα. Την επομένη στο επισκεπτήριο την αναζήτησα για να ρωτήσω για το μωρό αλλά μάταια. Δεν την είδα ούτε την μεθεπόμενη. Αρκετές μέρες μετά έβλεπα τον σύζυγό της που ερχόταν πάντα βιαστικός, ενημερωνόταν για το μωρό και έφευγε. Συναντιόμασταν στον διάδρομο και ανταλλάσσαμε βιαστικά τυπικές πληροφορίες για τα παιδιά μας. Ένα απόγευμα – δεν ξέρω πώς μου ήρθε – τον ρώτησα τι κάνει εκείνος. Η τυπική ερώτηση που κάνεις στον καθένα, που έκαναν και σε μένα πολλές φορές, και απαντούσα με ένα αρρωστημένο «καλά, ευχαριστώ». Μόνο που εκείνος δάκρυσε, ένας άντρας 2 μέτρα δάκρυσε μπροστά σε μία ξένη και απάντησε «Πώς να είμαι; Έχω ένα μωρό στην εντατική και ένα μωρό στο σπίτι και δεν ξέρω για κανένα πότε θα γίνει καλά». Έφυγε γρήγορα και από την επόμενη μέρα οι συζητήσεις μας ξαναπήραν την τυπική μορφή των συζητήσεων έξω από τη ΜΕΝΝ.

Read More »

Daddy cool? (part 2)

Γνωρίζουμε αρκετά για το πώς βιώνει την προωρότητα μία μητέρα. Οι δεκάδες ιστορίες που φιλοξενούνται στο site μαρτυρούν την ανάγκη τους να μοιραστούν την εμπειρία τους, τα συναισθήματά τους. Πώς όμως αντιμετωπίζουν την προωρότητα οι μπαμπάδες; (διαβάστε κι άλλες απαντήσεις εδώ).

daddy_n

1) Τι σκέφτηκες και πώς ένιωσες όταν πρωτοαντίκρισες το μωρό σας;

Νίκος: Σε γενικές γραμμές πλημυρίζεις από συναισθήματα εκείνη τη στιγμή και δεν είναι εύκολο να περιγραφούν. Μπορώ να ξεχωρίσω και να πω μόνο χαρά και ενθουσιασμό τη στιγμή που το αντίκρισα. Όμως πιο πριν, όταν βγήκε ο γυναικολόγος και μου είπε πως γεννήθηκε και είναι καλά, ένιωσα χαρά αλλά και μεγάλη ανακούφιση ταυτόχρονα που κάτι που φοβήθηκα τόσο πολύ σαν γεγονός έδειξε να είχε ευχάριστη κατάληξη. Λες και ένα τεράστιο βάρος έφυγε από μέσα μου.

Κώστας: Τίποτα δεν σκέφτηκα. Είπα μόνο: επιτέλους, η γυναίκα μου ξεμπέρδεψε και θα ηρεμήσει μετά από τόσες ώρες.

Read More »

Στην καρδιά βάλε πατίνια

Έχω ένα πρόβλημα. Είναι μάλλον κατασκευαστικό λάθος. Η μνήμη μου συγκρατεί φωτογραφικά φράσεις το πολύ τριών λέξεων. Οτιδήποτε μεγαλύτερο, ένα μικρό ανθρωπάκι που χοροπηδάει μέσα στο κεφάλι μου το ρίχνει σε ένα μαύρο σιδερένιο τσουκάλι και το ανακατεύει μέχρι να γίνει χυλός. Είναι, λοιπόν, θαύμα ότι θυμάμαι αυτολεξεί την περίφημη κοελική φράση για το σύμπαν και τις συνωμοσίες του.

quad_rio_pink-800x800

Read More »

Daddy, cool?

Προωρότητα και μπαμπάς: Ανοίγουμε ένα μεγάλο κεφάλαιο αναζητώντας τα δικά του συναισθήματα.

daddy-and-baby

Γνωρίζουμε αρκετά για το πώς βιώνει την προωρότητα μία μητέρα. Οι δεκάδες ιστορίες που φιλοξενούνται στο site μαρτυρούν την ανάγκη τους να μοιραστούν την εμπειρία τους, τα συναισθήματά τους. Πώς όμως αντιμετωπίζουν την προωρότητα οι μπαμπάδες; Κάναμε την αρχή ρωτώντας τέσσερις από αυτούς, φιλοδοξώντας να ανοίξουμε μια πύλη επικοινωνίας μαζί τους. Θα συμμετάσχετε; (λεπτομέρειες στο τέλος του κειμένου).

Read More »