Η ιστορία (και το κάλεσμα) της Εμμανουέλας

MOMents | work in progress

Να συστηθώ.

Εμμανουέλα.

Πάντα ήθελα να πιστεύω πως είμαι η Emmanuela αυτή.

Ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών

που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον ήλιο

και ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Paul Götz,

στη Χαϊδελβέργη.

Η αλήθεια όμως είναι πως είμαι η Εμμανουέλα αυτή.

Φωτο.γραφέας |

Αφηγήτρια ιστοριών |

Μαμά τριών πλασμάτων

(του Κωνσταντίνου/ 8, της Μαργκώ /2, του σκύλου μας Μιλού /4)|

Σύντροφος του Χάρη

το σύζυγος ποτέ δεν μου άρεσε)|

(Εργαζόμενη|

Θα μπορούσα να είμαι και η Μαίρη.

Η Παναγιωταρά.

Μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά.

Όπως οι περισσότερες δηλαδή.

Τα τελευταία 9 χρόνια έζησα

3 γυναικολογικά χειρουργεία

5 εγκυμοσύνες

2 αυτόματες αποβολές

1 παλίνδρομη κύηση

3 αποξέσεις

2 γέννες

2 καισαρικές τομές.

Είχα έναν επιπωματικό πλακούντα.

Read More »

Advertisements

Το πιο δύσκολο απ’ όλα

morisson

Είδα ένα όνειρο. Ήμουν λέει επάνω σε ένα υδροπλάνο, αερόστατο, ελικόπτερο, whatever. Πετούσα επάνω από ένα μαγευτικό τοπίο κάπου – λέει – στη Χαλκιδική. Χωρίς τζάμι μπροστά μου, μπροστά εγώ, στην πρώτη θέση και πίσω ο πιλότος, ένας απροσδιόριστος οικογενειακός φίλος που ήξερε τη μυστική διαδρομή για λίγους και προσφέρθηκε να μου τη δείξει. Η ομορφιά του τοπίου ασύλληπτη. Βάλε μαζί όλες τις φυσικές ομορφιές που ξέρεις, εναλλασσόμενες. Δεν τη χωρούσε ο νους. Αν σου χει τύχει να κλάψεις από την πολλή ομορφιά ή έστω την ευτυχία της στιγμής που σε κάνει να νιώθεις ότι να, ρε, τώρα αξίζει να ζω. Έτσι. Έκλαιγα από την ομορφιά. Τρόμαζα ταυτόχρονα, αλλά βουτούσα σε αυτήν. Αλλά δεν ήμουν μόνη στην μπροστινή θέση.

Read More »

Ας μιλήσουμε για την αληθινή μητρότητα

emanouella

Η Εμμανουέλλα Αργυροπούλου φωτογραφίζει το αληθινό πρόσωπο της μητρότητας. 

Εγραψα κάποτε ότι η προωρότητα είναι ταμπού. Ότι αποφεύγουμε να μιλάμε γι’ αυτήν. Για τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ή αντιμετωπίζει το παιδί μας. Για το πώς τη βιώσαμε εμείς ως γονείς. Για το ακατανόητο του να λυπάσαι που γέννησες. Για το δύσκολο «μετά» και όλα τα ανομολόγητα συναισθήματα της αγωνίας, της θλίψης, της απόστασης με τον σύντροφό σου, της – μερικές φορές – δυστυχίας.

Κάποιοι μου απάντησαν ότι η προωρότητα δεν είναι ταμπού, ότι σχεδόν λέω μπούρδες, αφού εκείνοι πάντα δήλωναν περήφανα ότι το μωρό τους είναι τεράστιος μαχητής και «φωτογράφιζαν» δημοσίως όλες τις επιτυχίες του. Και πως ξέρουν κι άλλους πολλούς γονείς που κάνουν το ίδιο.

Θέλω να σταθώ σε τρία πράγματα.

Read More »

Δεκαπενταύγουστος

1ae9b-iliana-agelos82105-mina31ebdb42ab-cf86cf89cf84cebfceb3cf81ceb1cf86ceafceb12b3eleniBfiliakonstantinaBleukimaryKonntina2

Οι μητέρες αυτές γέννησαν πρόωρα και εδώ τις βλέπουμε σε μία από τις πρώτες πολυπόθητες αγκαλιές με τα μωρά τους. Τις φωτογραφίες τους τις έστειλαν στο 31ebdomades με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς Καγκουρό στις 15 Μαΐου, ύστερα από αυτό το κάλεσμα και δημοσιεύτηκαν αρχικά στη σελίδα του μπλογκ στο facebook. Τις ευχαριστούμε πολύ.

Ποιος είδε το βρέφος και δεν το φοβήθηκε

Φαντασιωνόμουν τη στιγμή που θα γεννούσα ως μια εκκωφαντική εκτόξευση αυτού που αποκαλούμε ευτυχία. Αλλά και τις επόμενες στιγμές με το μωρό στην αγκαλιά ευτυχισμένες τις φανταζόμουν. Δικαιωματικά. Πώς θα μπορούσε αλλιώς; Τα γεγονότα διέψευσαν τις προσδοκίες μου έτσι όπως μόνο η ζωή μπορεί και ξέρει να κάνει καλά. Αναπάντεχα. Τελικά κράτησα την κόρη μου αγκαλιά ύστερα από 40 μέρες δίπλα από τη θερμοκοιτίδα της και για λίγα μόνο λεπτά. Για αυτά τα κλάσματα του δευτερολέπτου κατάφερα να πλημμυρίσω από χαρά.

Read More »

Το ειδικό βάρος του κόσμου μου

Θέλω να πω σε όλους πόσο πολύ της πάει το καινούργιο της τζιν – το πρώτο της τζιν παντελόνι -, αλλά λίγοι θα συμμεριστούν τη χαρά μου. Πιθανότατα οι εξής τρεις: ο πατέρας της και οι γιαγιάδες της. Αντε και η φιλενάδα μου που έχει επίσης μωρό και θα βρει ευκαιρία να μου το ανταποδώσει με το «πόσο χαριτωμένος είναι όταν παίζει με τα καινούργια του παιχνίδια».

Read More »

Πάω πίσω, λοιπόν, στη δουλειά μου

«Κακά κάναμε;». Η ερώτηση απευθύνεται στη γιαγιά της και βγαίνει από το στόμα μου αυθόρμητα την ώρα που γύρω μου εκτυλίσσεται μια επαγγελματική συνάντηση για τάσεις και πρόσωπα της μόδας. Σίγουρα δεν είναι ό,τι περιμένουν να ακούσουν οι συνάδελφοι. Δεν είναι καν μια κομψή, όπως αρμόζει στο ύφος των περιστάσεων,  ερώτηση. Αν όμως οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεσαι έχουν κατανόηση και χιούμορ, τότε ξέρεις ότι μπορείς να φέρεις μερικά πράγματα από το σπίτι σου στο γραφείο. Και αυτό είναι μια τεράστια ανακούφιση, όταν στους ώμους σου κουβαλάς τις βαλίτσες μιας πρωτάρας μαμάς.

Read More »