Η ιστορία της Μαρίας: 35 μέρες στη ΜΕΝΝ

Ήταν Μάιος του 2015 όταν μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στο πρώτο μου μωρό. Και εγώ και ο άντρας μου πέταξαμε από τη χαρά μας, το θέλαμε αυτό το μωρό. Οι πρώτοι 3 μήνες πέρασαν δύσκολα λόγω αδιαθεσίας, όμως η χαρά μου ήταν εκεί, ο τέταρτος μήνας ίσως ο πιο τέλειος μήνας της εγκυμοσύνης μου, όνειρα, αγορές για την πριγκίπισσα που θα ερχόταν και… ξαφνικά στην 24 εβδομάδα όλα γκρεμίστηκαν.

Read More »

Advertisements

Η ιστορία της Σοφίας: 11 μέρες αρκούν

O Θοδωρής 13 μηνών
Γεννημένος στις 33 εβδομάδες.

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει… Κι εγώ βιαζόμουν πολύ. Aπό την πρώτη φορά που τον ένοιωσα, από την πρώτη κιόλας κλωτσιά, αναρωτιόμουν πώς θα περάσει ο καιρός, ήθελα να τον δω, ήθελα να τον πάρω αγκαλιά, λες και θα χάνονταν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια που θα περνούσαμε μαζί. Βιάστηκα να τον δω και σκόνταψα. Σκόνταψα πάνω σε μια πόρτα, αυτή που από έξω έγραφε ΜΕΝΝ.

Read More »

Μοβ πεταλούδα

Δύο μητέρες στέκονται η μία δίπλα στην άλλη. Τα μωρά τους φιλοξενούνται πλέον σε κουνάκια, λίγο πριν από την έξοδο από τη ΜΕΝΝ. Η μία εξαντλημένη εξακολουθεί να βάζει τα δυνατά της για να ηρεμήσει τα δίδυμά της που είναι ιδιαιτέρως ανήσυχα. Η άλλη κάθεται δίπλα στο δικό της μωρό που κοιμάται ήρεμα, κοιτάζοντάς το γεμάτη αγάπη.

«Τι τυχερή που είσαι! Δεν έχεις δίδυμα!»της λέει. Μία τόσο απλή και αθώα φράση που όμως ράγισε την καρδιά της άλλης μητέρας. Γιατί αυτό που δεν γνώριζε η μητέρα με τα δίδυμα ήταν ότι και η άλλη μητέρα είχε κάποτε δίδυμα.

Read More »

Μαμάδες εντατικής γνωριμίας

Γιατί οι μαμάδες της ΜΕΝΝ έχουν έναν εξαιρετικό δεσμό και χρειάζονται η μία την άλλη.

Την προσέγγισα όταν έκλεινε την κουρτίνα που χώριζε τις θερμοκοιτίδες προσδίδοντας μια ψευδαίσθηση ιδιωτικότητας. Τα άκουσα όλα πίσω από την κουρτίνα: τον φόβο, την ευθύνη, την αίσθηση της ολικής σύγχυσης και της απόγνωσης. «Δεν φεύγω από εδώ χωρίς αυτήν», φώναξε στο σύζυγό της που είχε βρεθεί στην αίθουσα αρκετές ώρες πριν από αυτήν, και μόλις λίγες ώρες προτού μάθει εκείνη αν είχε γεννήσει αγόρι ή κορίτσι.

Είναι τα ίδια λόγια που έχω πει στον εαυτό μου, λέξεις που κάθε μητέρα εδώ μέσα έχει πει. Είναι λέξεις τις οποίες δεν ελέγχουμε. Πρέπει να φύγουμε. Πρέπει να αφήσουμε τα μωρά μας πίσω και να επιστρέψουμε στο δωμάτιό μας, στο σπίτι μας, στον αναπαυτικό καναπέ μας, αλλά δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ που θέλουμε να είμαστε.

Read More »

Η ιστορία της Αφροδίτης: Χριστούγεννα στη ΜΕΝΝ

Με λένε Αφροδίτη και έχω ένα κοριτσάκι 14 μηνών, διορθωμένη 12. Αυτά ήταν τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου αφού ήταν τα πρώτα που πέρασα μαζί της. Δεν μπορώ όμως να μην σκέφτομαι όλα τα μωράκια που περνάνε τις πρώτες τους γιορτές στη ΜΕΝΝ, εκεί που βρισκόμασταν και εμείς ακριβώς ένα χρόνο πριν.

Read More »

Η ιστορία της Ζένιας: Γέννησα στην 26η εβδομάδα

Με λένε Ζένια και έχω έναν γιο 15 μηνών, διορθωμένη 12, ναι, είμαι άλλη μία προωρομαμά…

Μια απρόσμενη και δύσκολη εγκυμοσύνη

Στις 5 Μαρτίου 2016, μετά από 15 μέρες καθυστέρηση και, αφού με είχε πρήξει μια φίλη μου, έκανα το τεστ. Το έκανα για πλάκα, αφού εξαιτίας ενός προβλήματος, έπρεπε να κάνω μια επέμβαση και να μπω σε άλλα μονοπάτια, αν ήθελα να μείνω έγκυος. Όταν είδα το θετικό αποτέλεσμα, έπαθα σοκ. Κλείνω ραντεβού στον γυναικολόγο, πάμε, βλέπουμε μια μικρή μαύρη κουκιδίτσα. Γυρίζω σπίτι και ξεκινάει το ταξίδι. Παλέψαμε 2 αποκολλήσεις, ζάχαρο, το καρκινάκι μου στον θυρεοειδή με φόβο μην κάνει μετάσταση, εμετούς μέχρι τον 5ο μήνα, αλλεργικό σοκ και κάτι ρινίτιδες… Μια εγκυμοσύνη δύσκολη με εμένα μόνη μου να τρέχω μια και ο άντρας μου δούλευε εκτός.

Read More »

Η ιστορία της Δώρας: ήμουν πιο ευτυχισμένη από ποτέ


Όταν αποφάσισα ότι θέλω να γίνω μαμά, δεν είχα ιδέα για τις πρόωρες γέννες. Όπως όλες οι γυναίκες, ονειρευόμουν μια εύκολη και ήρεμη εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια τη οποίας θα απολάμβανα κάθε μήνα τη ζωή που ξεκίνησε και θα εξελισσόταν μέσα μου, ένα πλασματάκι που θα αναπτύσσεται μέρα με τη μέρα μέχρι τη στιγμή που θα είναι έτοιμο να ζήσει έξω από το προστατευτικό περιβάλλον της μήτρας και να το πάρω στην αγκαλιά μου, να το φροντίζω και να το αγαπώ. Ωστόσο, τα πράγματα σπάνια έρχονται όπως τα ονειρευόμαστε, τα φανταζόμαστε και τα επιθυμούμε και η μοίρα μου επεφύλασσε πολλές εκπλήξεις στο ξεκίνημα μου σε αυτό το μαγικό ταξίδι της μητρότητας. Η προωρότητα μας χτύπησε την πόρτα και εμείς τη δεχτήκαμε, παλέψαμε μαζί της και τη νικήσαμε! Με αφορμή, λοιπόν, τα πρώτα γενέθλια του παιδιού μου, παίρνω το θάρρος να μοιραστώ δημόσια τη δική μου εμπειρία με την προωρότητα που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια.

Read More »