ΜΕΝΝ σημαίνει εντατική, οκ;

ΣΤΙΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΝΕΟΓΝΩΝ (ΜΕΝΝ) ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ (ΜΕΘ). Κάτι σαν…προσκύνημα.

omorfa

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας στις 17/11 που άμεσα συνδέεται με τη ΜΕΝΝ και την εισαγωγή της αδελφικής μου φίλης ως πολυτραυματία τροχαίου στη ΜΕΘ, καταγράφω τους προσωπικούς μου κανόνες που με βοήθησαν τότε και τώρα να βρίσκομαι έξω από τις βαριές πόρτες.

Read More »

Ιστορίες καρδιάς

Δεν είχαν περάσει δύο μήνες από τότε που χειρουργήθηκε για σύγκλιση βοτάλειου πόρου* και χρειάστηκε να πάω στο ταμείο μου να υποβάλλω τα σχετικά έγγραφα για να πάρω τα έξοδα. Η υπάλληλος που τα συγκέντρωσε – μητέρα και η ίδια – βούρκωσε. «Θες να μου πεις πως ένα μωρό 10 ημερών έκανε χειρουργείο καρδιάς;» με ρώτησε. Ναι, αυτό ήθελα να πω. Και παρότι η επέμβαση δεν είναι ασυνήθιστη για τα πρόωρα και παρότι το παρουσιάζω στην 5χρονη πλέον κόρη μου σαν το πιο συνηθισμένο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί, να έχεις μια τρυπίτσα στην καρδιά, ο γιατρός να στην κλείσει και να έχεις μια τομή, να όπως εγώ έχω της σκωληκοειδήτιδας… η φάση είναι ζόρικη.

Read More »

Η ιστορία της Κωνσταντίνας: προεκλαμψία και προωρότητα

Γιάννης: Πρόωρη Πρωτοχρονιά

H ιστορία του Γιάννη ήταν εξ αρχής γεμάτη αναταραχές. Εντός και εκτός κοιλιάς. Με το που έμαθα ότι είμαι έγκυος τον Ιούνιο του 2012, η γιατρός μας μου είπε ότι έχω αποκόλληση. Έμεινα 40 μέρες στο σπίτι, δουλεύοντας όσο μπορούσα από το κρεβάτι. Τουλάχιστον έπινα τα cocktails μου κάθε μέρα: utrogestan, gynotardiferon και γεια μας. Τα γνωστά συμπτώματα όπως αναγούλα, ζαλάδες, πόνοι μου κρατούσαν παρέα όλη τη μέρα.

Αν γεννούσα βάσει προγράμματος, θα καλωσορίζαμε τον Γιάννη μέσα Φεβρουαρίου 2013.

Read More »

Χριστούγεννα στην Ελλάδα

Την πρωτοσυνάντησα στο δωμάτιο αντλήσεως δίπλα στη ΜΕΝΝ. Είχε γεννήσει χτες και η μαία της της έδειχνε πώς να αντλεί. Περιχαρής εκείνη. Δύο αγοράκια, δεν θυμάμαι πόσων εβδομάδων ούτε άλλες λεπτομέρειες πέρα από δύο: έμενε στη Χαλκίδα, είχε κάνει 4 εξωσωματικές και μετρούσε συνολικά 7 αποβολές. Οι πληροφορίες μου ήρθαν κάπως σαν σφαλιάρα, γιατί μέχρι τότε νόμιζα ότι σε μένα είχε τύχει το μεγάλο ζόρι (έστω, ένα από τα μεγαλύτερα). Δεν είχα καν φανταστεί ότι και οι άνθρωποι που μένουν στην επαρχία γεννούν πρόωρα και ότι κατά πάσα πιθανότητα εκεί δεν υπάρχουν μονάδες νοσηλείας νεογνών. Και τότε τι; Αν εγώ ανεβοκατέβαινα δις ημερησίως από τα νότια στα βόρεια προάστια με μπουκαλάκια, θήλαστρα και βαθιά θλίψη στο αμάξι μου, εκείνη πώς – και κυρίως πού – ζούσε;

Read More »