Γιατί. Σκέτο.

Γιατί. Μία τόση δα μικρή ερωτηματική λέξη, που μπορεί να σε οδηγήσει ακόμη και στην τρέλα.

Ξεκινάει απλά, αόριστα «Γιατί;» και αρχίζει σιγά σιγά να παίρνει πιο συγκεκριμένες μορφές «Γιατί σε μας;», «Γιατί στο δικό μου μωρό;». Δουλεύει αθόρυβα και μεθοδικά και όσο περνάει ο καιρός γίνεται ολοένα και πιο συγκεκριμένο: «Γιατί δεν λειτούργησε σωστά το σώμα μου;», «Γιατί αφού τρώει, δεν μεγαλώνει;», «Γιατί δεν μπορεί να περπατήσει;». Ατελείωτα γιατί που όσο βρίσκουν έστω και λίγο χώρο μέσα στο μυαλό, σε στοιχειώνουν και πολλαπλασιάζονται. Το ένα αναπάντητο γιατί φέρνει το άλλο, ένας φαύλος κύκλος.

Read More »

Χαρά αγνοείται

images

Η προωρότητα, το γνωρίζουν πολύ καλά οι γονείς που την έχουν ζήσει, είναι πολλά περισσότερα από την πρόωρη άφιξη του μωρού τους. Η προωρότητα σε φέρνει αντιμέτωπο με τους μεγαλύτερους φόβους σου. Σε αναγκάζει να αγγίξεις τα όριά σου σαν άνθρωπος και πολλές φορές να τα ξεπεράσεις. Σε αναγκάζει να αλλάξεις ολόκληρη την κοσμοθεωρία σου κάποιες φορές. Σε υποχρεώνει σε μία διαρκή μάχη ανάμεσα στη λογική και στο παράλογο, στην απελπισία και την ελπίδα.

Η προωρότητα όμως μπορεί και «κλέβει» και πάρα πολλά ασήμαντα (μπροστά στην επιβίωση του μωρού) πράγματα, μικρές λεπτομέρειες που όμως κάθε μαμά, κυρίως, ονειρεύεται από την πρώτη στιγμή που μαθαίνει πως είναι έγκυος.

Read More »

Η ιστορία της Πόπης: Της ζητούσα συγνώμη

17 Νοεμβρίου 2013 Παγκόσμια Μέρα Προωρότητας. Αλλά και η μέρα που έμαθα ότι είμαι έγκυος.

Η πιο όμορφη Δευτέρα της ζωής μου καθώς πάλευα για μία εγκυμοσύνη σχεδόν δύο χρόνια.

365 μονάδες η χοριακή μου. Σούπερ. Ενημερώνω τον γιατρό μου τον οποίο βλέπω μετά από μερικές μέρες και με την ανακοίνωση της ΠΗΤ ξεκινάει το δικό μου ταξίδι προς την ευτυχία.

Read More »

Μία μαμά στη μέση

baby

Από την πρώτη στιγμή που γυρίσαμε σπίτι ένιωθα ότι δεν είμαι μία συνηθισμένη μαμά. Η μάλλον δεν ήμουν η μαμά ενός «τυπικού» παιδιού. Και δεν ήταν οι ιατρικές εξετάσεις που έπρεπε να γίνονται συχνά-πυκνά. Ούτε ο φόβος, το άγχος και όλα τα υπόλοιπα αρνητικά συναισθήματα, κατάλοιπα της προωρότητας.

Αυτή η «διαφορετικότητα» είχε να κάνει με την καθημερινότητά μας. Όταν ήταν ξύπνιος, έπρεπε να τον «σφηνώνω» σε φωλίτσες, να κάνω ασκήσεις στα χέρια και τα πόδια του, να επιμένω να τον αφήνω μπρούμυτα και ας μην του άρεσε, γιατί έτσι «έπρεπε». Και εκείνος, αποκαμωμένος, κοιμόταν αμέσως, πριν προλάβω να τον αγκαλιάσω και να κάνω όλα εκείνα που «δεν έπρεπε».

Read More »

Ξέρω

sad-505857_1280

Ζεις κάπου στη Β. Ελλάδα και μαθαίνεις από τη φίλη μίας φίλης ότι μία μαμά κάπου στη Ν. Ελλάδα γέννησε πρόωρα. Δεν την έχεις δει ποτέ. Δεν την γνωρίζεις καν. Και όμως ταράζεσαι. Στο άκουσμα και μόνο της λέξης «πρόωρα», το μόνο που σκέφτεσαι αυτόματα είναι εβδομάδα κύησης και βάρος, έτσι για να κάνεις μία πρώτη εκτίμηση βιωσιμότητας. Είσαι γιατρός; Όχι. Όμως ξέρεις. Ξέρεις από πιθανότητες. Και ακόμη και αν οι πιθανότητες είναι μικρές, σκέφτεσαι και προσεύχεσαι για το θαύμα. Γιατί και αυτό το ξέρεις, ότι μέσα στις ΜΕΝΝ γίνονται τα μεγαλύτερα θαύματα.

Read More »

Βρες τις διαφορές

spotdifference

Είναι αναπόφευκτο. Τα πρόωρα διαφέρουν. Διαφέρουν από τα λεγόμενα τελειόμηνα. Διαφέρουν στον τρόπο που γεννιούνται, που μεγαλώνουν, που αναπτύσσονται, από κάθε άποψη. Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Οι μαμάδες τους συχνά αναζητούν τις διαφορές σε σχέση με τα τελειόμηνα. Στις καμπύλες ανάπτυξης, στο πότε θα περπατήσουν, πότε θα μιλήσουν, το πόσο συχνά θα αρρωστήσουν… Γιατί όμως μετά από δύο πρόωρες γέννες νιώθω ότι τα μωρά που «ανυπομονούσαν να γνωρίσουν τους γονείς τους», όπως πολύ όμορφα το έθεσε μια αγαπημένη φίλη, είναι πιο τέλεια από κάθε άλλο μωρό που δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα στην άφιξή του;

Read More »

Στην καρδιά βάλε πατίνια

Έχω ένα πρόβλημα. Είναι μάλλον κατασκευαστικό λάθος. Η μνήμη μου συγκρατεί φωτογραφικά φράσεις το πολύ τριών λέξεων. Οτιδήποτε μεγαλύτερο, ένα μικρό ανθρωπάκι που χοροπηδάει μέσα στο κεφάλι μου το ρίχνει σε ένα μαύρο σιδερένιο τσουκάλι και το ανακατεύει μέχρι να γίνει χυλός. Είναι, λοιπόν, θαύμα ότι θυμάμαι αυτολεξεί την περίφημη κοελική φράση για το σύμπαν και τις συνωμοσίες του.

quad_rio_pink-800x800

Read More »

Δεκαπενταύγουστος

1ae9b-iliana-agelos82105-mina31ebdb42ab-cf86cf89cf84cebfceb3cf81ceb1cf86ceafceb12b3eleniBfiliakonstantinaBleukimaryKonntina2

Οι μητέρες αυτές γέννησαν πρόωρα και εδώ τις βλέπουμε σε μία από τις πρώτες πολυπόθητες αγκαλιές με τα μωρά τους. Τις φωτογραφίες τους τις έστειλαν στο 31ebdomades με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς Καγκουρό στις 15 Μαΐου, ύστερα από αυτό το κάλεσμα και δημοσιεύτηκαν αρχικά στη σελίδα του μπλογκ στο facebook. Τις ευχαριστούμε πολύ.

Γράμμα στη μαμά που δεν κατάφερε να θηλάσει

Ήθελες να θηλάσεις, προσπάθησες, αλλά δεν μπόρεσες; «Απελευθερώσου από τις ενοχές. Μη νομίζεις ότι απέτυχες» συμβουλεύει μια θηλάζουσα μπλόγκερ.

678d2-gotmilk

Το ακούω στη φωνή σου. Το βλέπω στα μάτια σου. Το νιώθω κάθε φορά που κάποια μαμά που θηλάζει, ρωτάει –εσύ θηλάζεις; Xαμηλώνεις το κεφάλι σου και ψιθυρίζεις: «Προσπάθησα να θηλάσω… αλλά δεν τα κατάφερα. Δεν έβγαζα αρκετό γάλα, έπρεπε να πάρει συμπλήρωμα και στους 3 μήνες το έκοψα τελείως. Νιώθω άσχημα όμως πραγματικά δεν μπορούσα».

Read More »

Το άγχος μας δεν τα επηρεάζει!

Μια νέα έρευνα δείχνει πως το στρες της προωρότητας δεν επηρεάζει τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας

Μήπως σας μπαίνει στο μυαλό πως το άγχος και η στενοχώρια σας από την πρόωρη γέννηση του παιδιού σας έχει επηρεάσει τον τρόπο που του συμπεριφέρεστε; Ότι είστε λιγότερο καλός γονιός ας πούμε; Μήπως το έχει υπονοήσει κάποιος από τον κύκλο σας;

Read More »