Το (πρώτο) δώρο μου

Την πρώτη φορά που γιορτάζεις επισήμως ως μητέρα αποκλείεται να πάρεις δώρο από το μωρό σου, σκεφτόμουν, καθώς περίμενα στην ουρά για το επισκεπτήριο. Μέσα στη μιας χρήσης πράσινη φόρμα μου, προσπαθούσα να κάνω διάφορους τέτοιους συλλογισμούς, για να μην απασχολώ το μυαλό μου με το προφανές: το παιδί μου ήταν στην εντατική μονάδα για τα πρόωρα και το τριαντάφυλλο που μου έδωσε το προσωπικό του μαιευτηρίου, μου υπενθύμιζε τον σκληρό τρόπο με τον οποίο γιόρταζα.

Read More »

Όσα μου έμαθε το πρόωρο μωρό μου

Πριν από τρία χρόνια γέννησα πρόωρα. Στις 31 εβδομάδες. Ένα μωρό που χρειάστηκε πολλά περισσότερα από το να μείνει λίγες μέρες στη θερμοκοιτίδα για να μεγαλώσει. Προτού βρεθώ αντιμέτωπη με την περιπέτεια της προωρότητας, δεν είχα ιδέα τι σημαίνει. Και σύντομα διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι που δεν φόρεσαν την πράσινη φόρμα για να περιμένουν στην ουρά για το επισκεπτήριο, δεν είχαν ιδέα τι πέρναγα. «Γέννησα πρόωρα» τους έλεγα. «Αλλά όλα καλά, ε;» μου απαντούσαν. Αργότερα έμαθα ότι η προωρότητα αγγίζει ένα στα δέκα μωρά παγκοσμίως. Τα περισσότερα από αυτά επιβιώνουν με πολύ καλές προοπτικές ή με αντιμετωπίσιμα προβλήματα υγείας. Άλλα με σημαντικές αναπηρίες. Και άλλα δεν περνάνε ποτέ το κατώφλι του σπιτιού τους. Ωστόσο, το αληθινό πρόσωπο της προωρότητας δεν γίνεται ευρέως γνωστό. Οι γονείς δεν μιλούν γι’ αυτό. Ίσως επειδή πονάει πολύ. Η 17η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα (κατά της Προωρότητας) και με αυτή την αφορμή θέλησα να γράψω τα όσα μου έμαθε αυτή η εμπειρία.

Read More »