Άλλη μια ιστορία (και θηλασμού)

H ιστορία μιας μητέρας που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη.

Έμεινα έγκυος τον Αύγουστο του 13. Όλα κυλούσαν ήρεμα, όλοι ήμασταν τρισευτυχισμένοι και κάναμε σχέδια. Φτάσαμε στην 31η εβδομάδα και όλα ήταν σχεδόν έτοιμα, ανυπομονούσα να έρθει η ώρα του τοκετού, να σπάσουν τα νερά, να ζήσω την κάθε στιγμή με τον άντρα μου, να δούμε τα ματάκια του μωρού μας και να ακούσουμε το πρώτο του κλάμα. Πριν κλείσω τις 32 εβδομάδες όμως ξαφνικά και χωρίς κάποιο λόγο με πιάνουν κάτι πετρώματα στην κοιλιά. Επικοινωνώ με την γυναικολόγο μου και καταλήγουμε στις συσπάσεις braxton hicks, ξεκούραση και ηρεμία. Έλα όμως που δεν περνούσαν με τίποτα και γίνονταν όλο και πιο συχνές. Φύγαμε εσπευσμένα να βρούμε τη γιατρό μου στην κλινική όπου θα γεννούσα εξ αρχής για να κάνουμε καρδιοτοκογράφημα. Τελικά ήταν αυτό που φοβόμασταν: συσπάσεις που έφταναν μέχρι το 90%. Μου έκαναν άρον άρον εισαγωγή και μου έβαλαν όρο για να ηρεμήσουν τη μήτρα, αφού πρώτα κάναμε τις ενέσεις κορτιζόνης για τα πνευμόνια του μωρού. «Κίνδυνος πρόωρου τοκετού» έγραφε η καρτέλα μου, το άγχος μου τεράστιο και οι συσπάσεις να χτυπάνε κόκκινο.Ο άντρας μου άφησε τα πάντα και ήταν μέρα-νύχτα μαζί μου, καθισμένος σε μία καρέκλα για τρία 24ωρα, ήταν το πρώτο μας μωράκι και ήμασταν τρομοκρατημένοι. Δεν ήξερα για ποιον να πρωτοκλάψω για μένα και την κακή μου μοίρα, για το μωρό ή για τον άντρα μου που είχε γίνει ένα ράκος.

Read More »

10 + 1 αλήθειες και ψέματα για τον θηλασμό των πρόωρων

Η Κατερίνα Μιχαηλίδου, Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος IBCLC, μία από τις πρώτες που κάνουν αυτή τη δουλειά στην Ελλάδα, μου άνοιξε τα μάτια όσον αφορά τον θηλασμό των πρόωρων. Επειδή τα όσα μου είπε ήταν πραγματική αποκάλυψη, κατέγραψα την κουβέντα μας με αυτόν τον «περιοδικίστικο» τρόπο του σωστού-λάθους. Σε όλα απαντάει εκείνη. Ως εισαγωγή στο κείμενό της, αναφέρω τα όσα θα έκανα τώρα αν είχα μια δεύτερη ευκαιρία. Τώρα που ξέρω. Αυτά, τα κλειδιά της επιτυχίας, είναι όσα θα είχαν κάνει τη διαφορά όχι μόνο στη δική μου περίπτωση, αλλά και σε πολλές άλλες νομίζω.

Read More »

Η ιστορία της Γιοβάννας: Ένιωθα τύψεις που άφηνα το μωρό μόνο του

Από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι ήμουν έγκυος φανταζόμουν την τέλεια εγκυμοσύνη και τον υπέροχο φυσιολογικό τοκετό. Τα πράγματα όμως δεν ήρθαν καθόλου έτσι. Στον τέταρτο μήνα είχα αιμορραγία και συσπάσεις και ο γιατρός μου είπε να μείνω στο κρεβάτι, να μην κουράζομαι και να μην αγχώνομαι. Στον έκτο οι συσπάσεις έγιναν περισσότερες και έπρεπε να νοσηλευτώ. Δύο μήνες ήμουν στην κλινική, τέντα στο κρεβάτι. Ξημέρωσε ο θεός την Τετάρτη 18 Δεκέμβρη τη μέρα του γάμου μου μέσα στην κλινική. Ξύπνησα, πήρα το πρωινό μου και ξαφνικά ένιωσα έναν περίεργο πόνο κάπου στα νεφρά μου. Από της 9 το πρωί μέχρι της 9 το βράδυ πέθαινα από τον πόνο. Κολικός εντέρου, ούτε στον χειρότερο εχθρό μου τέτοιος πόνος. Παντρεύτηκα διπλωμένη στα δύο, τρέχοντας συνεχώς στην τουαλέτα, ο γιατρός συνέχεια δίπλα μου, ώσπου στις 9 το βράδυ μετά από 3 παυσίπονες ενέσεις και μια ναρκωτική μου είπε πως έπρεπε να πάρουν το μωρό, 40 μέρες νωρίτερα από την πιθανή ημερομηνία τοκετού.

Read More »

Οι σταγόνες και το κύπελλο (της αποτυχίας)

Με το κεφάλαιο «θηλασμός» τέλος δεν υπάρχει. Και αφού αυτήν εδώ την εβδομάδα, την πρώτη του Νοέμβρη, στην Ελλάδα γιορτάζουμε τον θηλασμό, θέλω να το ξαναπιάσω και να σταθώ σε μια πονεμένη φράση: «δεν τα κατάφερα».

«Δεν τα κατάφερα, αρρώστησα βαριά στις 45 μέρες και έπρεπε να διακόψω τον θηλασμό. Δεν γινόταν αλλιώς, το έψαξα καλά. Με έχει στενοχωρήσει πολύ αυτό». Έχει μόλις επιστρέψει στη δουλειά, έχει ένα τελειόμηνο μωρό, όλα πήγαν καλά, αλλά εκείνη έχει θλιμμένα μάτια όταν μου μιλάει για τον θηλασμό (τρου στόρι Νο1).

Read More »

Η ιστορία θηλασμού της Κωνσταντίνας: δίδυμα 29 εβδομάδων

Πρoτού γεννήσω είχα ήδη αποφασίσει ότι θα έκανα τα πάντα για να θηλάσω. Αναρωτιόμουν συχνά πυκνά πώς θα το κατάφερνα με τα δίδυμα και για αυτό έβλεπα βιντεάκια, διάβαζα βιβλία και γενικά προετοιμαζόμουν. Τελικά όμως, όλα τα πράγματα συμβαίνουν για κάποιον λόγο.

Να εξηγηθώ: Γέννησα περίπου στις 29 βδομάδες. Τα μωρά μου τόσα δα, ένα μήνα στη ΜΕΝΝ και λίγο λιγότερο στις υπόλοιπες μονάδες. Από την πρώτη μέρα οι μαίες ήταν πολύ ενθαρρυντικές και βοηθητικές ως προς τον θηλασμό και μου εξηγούσαν τα οφέλη του μητρικού γάλακτος ειδικά στα πρόωρα. Εγώ είχα ήδη πάρει την απόφασή μου και έτσι νοίκιασα επαγγελματικό θήλαστρο προτού ακόμη βγω από το νοσοκομείο. Να ’ναι καλά η μαία μου και μια φίλη μου που μου είχαν πει να νοικιάσω επαγγελματικό. Στον θάλαμο του μαιευτηρίου η μία κοπέλα που έκανε το τρίτο παιδάκι της ζήτησε μόνη της να κόψει το γάλα αμέσως με χάπι, για να έχει το κεφάλι της ήσυχο. Εγώ δεν την κατάλαβα, αλλά συζητώντας μαζί της συμφωνήσαμε ότι είναι κάτι προσωπικό και αποκλειστικά επιλογή της κάθε μητέρας.

Read More »

Η ιστορία της Φωτεινής: Έναν χρόνο πριν

Ένα χρόνο πριν δεν φαντάστηκα ότι μόλις έμπαινα στην 28η εβδομάδα κύησης θα μάθαινα πως έχω σοβαρή προκλαμψία και θα έπρεπε να μπω στο νοσοκομείο.

Ένα χρόνο πριν δεν γνώριζα ότι υπάρχει εμβρυομητρική κλινική που αφορά κυήσεις υψηλού κινδύνου γεμάτη αγχωμένες κοπέλες που περιμένουν το πρώτο, δεύτερο, τρίτο ή τέταρτο παιδί τους.

Ένα χρόνο πριν δεν ήξερα ότι αρκετές γυναίκες γεννάνε πρόωρα και τα μωρά τους μένουνε από λίγο εώς και μήνες στη ΜΕΝΝ.

Read More »