Μια ιστορία θηλασμού πρόωρων δίδυμων

Με το που έμαθα ότι περιμένω δίδυμα, άρχισα να προετοιμάζομαι ψυχολογικά για την προωρότητα. Κι όταν στις 28 εβδομάδες ξεκίνησαν οι σοβαρές υποψίες ότι η κύησή μου δεν θα περάσει τις 33, άρχισα τη σοβαρή μελέτη: Τι μπορώ να κάνω για να δώσω στα μωρά μου ό,τι καλύτερο όταν γεννηθούν, και είναι στη ΜΕΝΝ.

Κατέληξα λοιπόν να μαθαίνω τα πάντα για τον θηλασμό και τις ευεργετικές ιδιότητες που έχει το μητρικό γάλα στα πρόωρα που νοσηλεύονται. Και αφού έμαθα τα πάντα για αυτό, συνέχισα προσπαθώντας να λύσω τον γρίφο «θηλασμός διδύμων».

Read More »

Advertisements

Η ιστορία της Λένας: ο γιος που… δεν ήθελα

Εγώ δεν κάνω αγόρια. Αυτό έλεγα όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος. Ένα θετικό τεστ και πετούσαμε! Ήδη πριν από τη χοριακή όμως ξεκίνησαν οι αιμορραγίες κι έτσι πέρασε όλο το πρώτο τρίμηνο. Μετά, το μικρό μου εγκαταστάθηκε για τα καλά και δεν είχε κανένα πρόβλημα! Προχωρούσαμε κανονικά. Θεέ μου, πέρασαν τα δύσκολα.

Στις 26 εβδομάδες αίμα ξανά. Γιατί ξανά; Τι έκανα τώρα; Αφού προσέχω. Μπαίνω στο μαιευτήριο με αυξημένα λευκά και θετική CRP για να πάρω αντιβίωση και να μου περάσουν έναν όρο. «Μη φοβάσαι» μου λέει ο γιατρός, «μικρόβιο είναι και πρέπει να το διώξουμε». Εγώ όμως πονάω, γιατί; Μπαίνω στον καρδιοτοκογράφο και δεν πιάνει τις συσπάσεις γιατί είναι μικρή η κύηση, μα εγώ τις νιώθω.

Read More »

Η ιστορία της Φλώρας: Sky is the limit

Σαν σήμερα, 10 Ιουνίου, πριν από 7 χρόνια, στις 28+4 εβδομάδες κύησης, ήρθε στη ζωή ο μικρός μας πρίγκιπας.

Η πιο όμορφη και πιο τρομακτική μέρα της ζωής μου.

Η εγκυμοσύνη μου δεν ήταν η πιο εύκολη περίοδος, αλλά ούτε ήρθε εύκολα.
Δεν ήμουν ποτέ ο άνθρωπος που ήθελε το παιδί για το παιδί. Πίστευα ότι πρέπει να είναι καρπός αγάπης. Όταν λοιπόν γνώρισα τον άντρα μου ήταν αυτονόητο ότι θέλουμε μωρό. Το παιδί όμως δεν ερχόταν. Έτσι ξεκίνησε ο αγώνας της εξωσωματικής. Μετά από τέσσερα χρόνια προσπαθειών, έξι εξωσωματικές και μία παλίνδρομη κύηση, ήρθε το θετικό αποτέλεσμα. Πετούσαμε στα ουράνια. Προσγειωθήκαμε όμως λίγο απότομα γιατί η κύηση ήταν τρίδυμη, αλλά τα δύο έμβρυα παλινδρομούσαν. Έπρεπε να είμαι ξαπλωμένη για να μην διακινδυνεύσουμε και το τρίτο, μέχρι να απορροφηθούν οι δύο σάκοι.

Read More »

Θηλασμός: μια εναλλακτική προσέγγιση

Ποια είναι η μέθοδος «Επιδόρπιο στο στήθος» και πώς μπορεί να ωφελήσει ένα πρόωρο και τη μαμά του στο σπίτι; 

thilastro

Συζητούσα με μια φίλη, που συχνά με εμπνέει. Η συζήτησή μας αφορούσε τα πρόωρα μωρά, τα μωρά που νοσηλεύθηκαν ή νοσηλεύονται σε ΜΕΝΝ και τα λιποβαρή μωράκια, των οποίων οι μητέρες αντλούν αποκλειστικά, είτε καλύπτοντας πλήρως τις ανάγκες του μωρού με μητρικό γάλα, είτε συμπληρώνοντας με φόρμουλα. Κάθε μητέρα ανησυχεί για την ανάπτυξη και την υγεία του μωρού της. Οι μητέρες των μωρών αυτών, όμως, δικαιολογημένα έχουν μεγαλύτερο φόβο και άγχος. Πώς λοιπόν μπορούν να παρακάμψουν τις (λανθασμένες ή όχι, δεν θα το κρίνουμε εμείς) οδηγίες που τους δίνονται να μη βάλουν τα μωρά τους καθόλου στο στήθος πριν φτάσουν τα Χ κιλά ή τις Ψ εβδομάδες ζωής ή τις οδηγίες ότι τα μωρά τους πρέπει να πίνουν συγκεκριμένες ποσότητες γάλακτος ανά γεύμα με μπιμπερό, και να προσπαθήσουν να τα θηλάσουν παρά το άγχος και το φόβο τους;

Read More »

Πώς να θηλάσεις ένα πρόωρο μωρό

Όταν ξεκίνησα αυτό το μπλογκ ήθελα, εκτός από το να μοιραστώ τα συναισθήματά μου για το μεγάλωμα του παιδιού μου, να φανώ και λίγο χρήσιμη στις μητέρες που έχουν πρόωρα μωρά. Και αυτό δεν γίνεται μόνο με το να εκφράσεις όσα μπορεί να νιώθει και ο άλλος, αλλά και με την παροχή χρήσιμων πληροφοριών. Αφού λοιπόν μελέτησα το θέμα του θηλασμού κι αφού κατάφερα σε έναν ικανοποιητικό βαθμό να θηλάσω την κόρη μου, έστω και με συμπλήρωμα ξένου γάλακτος, μέχρι την ηλικία των 5 μηνών, κατέληξα στη συλλογή μερικών συμπερασμάτων που μπορεί να σου φανούν χρήσιμα.

Read More »

Η ιστορία της Κωνσταντίνας: Έκανα τη χαρούμενη αγελάδα

«Συγχαρητήρια, είστε έγκυος». Γιούπι! «Συγχαρητήρια, έχετε και δίδυμα». Τρόμος. Εκείνη τη στιγμή πραγματικά τρόμαξα χωρίς καν να φαντάζομαι τους λόγους. Και το υπέροχο ταξίδι μας ξεκίνησε! Μερικές μέρες με μικρές αιμορραγίες, μερικές μέρες μια χαρά. Μέχρι που μπήκα στον πέμπτο, και ο γιατρός μου είπε τέλος οι μαγκιές και τάβλα. Και ενώ ήμουν πολύ επιμελής και περίμενα υπομονετικά, ξάφνου ένα ωραίο βράδυ που έκλεινα την 29η εβδομάδα, μια μικρή τρυπίτσα άνοιξε στον σάκο της μπέμπας που βιαζόταν να βγει. Σε δύο μέρες γέννησα δύο μαύρα «γατάκια», 1.100 γρ. τον γιο μου και 1.290 γρ. την κόρη μου. Το μόνο που ρώτησα τη μαία, που μου κρατούσε το χέρι και χαμογελούσε, είναι εάν αναπνέουν.

Read More »