Επέζησε με βάρος γέννησης 368 γρ.

Ήταν το μικρότερο μωρό που γεννήθηκε ποτέ στο νοσοκομείο Mount Sinai στο Σικάγο. Η Eirianna Martins γεννήθηκε μόλις 23 εβδομάδων. Οι γιατροί είχαν πει στους γονείς ότι το μωρό τους ήταν στο «όριο της βιωσιμότητας», με μόλις 17% πιθανότητες να βγάλει τη νύχτα.

Τέσσερις μήνες όμως μετά την τόσο πρόωρη γέννησή της, η μητέρα της κατάφερε να την κρατήσει αγκαλιά, να την ταΐσει και να την πάρει σπίτι τους.

Συνέβη μερικές μέρες μετά τη δημοσίευση μίας αναφοράς που αποκάλυπτε ότι ολοένα και περισσότερα πρόωρα καταφέρνουν να επιβιώσουν ενάντια στα προγνωστικά – κυρίως χάρη στη θεραπεία με στεροειδή που γίνεται σε γυναίκες με υψηλού κινδύνου εγκυμοσύνες.

Read More »

Εξαιρετικά πρόωρα μωρά: το μεγάλο δίλημμα

Είναι μερικά θέματα που δεν τολμάς να πιάσεις. Ανήκουν στα ανείπωτα. Προβληματιστήκαμε πολύ για το αν θα πρέπει να μιλήσουμε για ένα από αυτά, το δικαίωμα στο «ναι» και στο «όχι» της ανάνηψης. Γιατί – αλήθεια – ποιος γονιός μπορεί να πει όχι; Πώς είναι δυνατόν να τίθεται ερώτημα στο αν ένας γονιός θέλει να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα να σώσει ό,τι πολυτιμότερο έχει στη ζωή; Όταν αυτό γεννιέται στις 22 και στις 23 και στις 24 εβδομάδες; Καταλήξαμε όμως στο ότι αν δεν το κάνει ένα site που εστιάζει στην προωρότητα, τότε ποιος; Ποιος πρέπει να μιλήσει για το μεταίχμιο μιας εποχής που δίνει την ευκαιρία σε παιδιά τα οποία έχουν συμπληρώσει λιγότερες από 26 εβδομάδες κύησης να επιβιώσουν, αλλά που δεν έχει ακόμη τα μέσα να εγγυηθεί για την καλή ζωή τους;

Read More »

Τα μικρότερα δίδυμα της Βρετανίας

Γεννημένες την 23η εβδομάδα είναι η ζωντανή απόδειξη ότι θαύματα συμβαίνουν και μάλιστα επί 2

  • Ο Τζέιμς και η Κλέρ Γουέιρ από τη Σκωτία, νόμιζαν ότι τα δίδυμά τους θα πεθάνουν.
  • Οι πανομοιότυπες αδελφές γεννήθηκαν 3 μέρες πριν από τις 24 εβδομάδες που είναι το νόμιμο όριο για έκτρωση.
  • Είναι τα πιο μικρά δίδυμα που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Βρετανία.

Γελώντας στην αγκαλιά της μαμάς τους, η Άναμπελ και η Αϊμοτζεν είναι η εικόνα της απόλυτης ευτυχίας. Ωστόσο, αυτά τα γεμάτα ευτυχία προσωπάκια έδωσαν μεγάλη μάχη για τη ζωή τους όταν γεννήθηκαν στις 23+4 εβδομάδες κύησης – γεγονός που τα κατέταξε στα στα πιο μικρά δίδυμα που γεννήθηκαν ποτέ στη Βρετανία. Η Άναμπελ ζύγιζε περίπου 400 γρ. και η Αϊμοτζεν 460 γρ. Και των δύο η ζωή κρέμονταν από μία κλωστή όταν γεννήθηκαν τόσο αναπάντεχα τον προηγούμενο Απρίλιο.

Η Αϊμοτζεν

%ce%b1%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%84%ce%b6%ce%b5%ce%bd

Read More »

Η ιστορία της Χριστίνας: μας έδιναν 1%

Σε λίγες μέρες θα γίνει 12 μηνών. Πέρασε ο πρώτος χρόνος της ζωής της. Ευτυχώς είναι καλά. Αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω και έχω την ανάγκη να μοιραστώ αυτά που περάσαμε η μικρή μου μαχήτρια και εγώ.

Όλα ξεκίνησαν  στις 23/12/15, διένυα τη 18η εβδομάδα της δεύτερης κύησής μου. Ξαφνικά, εκείνη την ημέρα είδα άσπρη βλέννα στο εσώρουχό μου, ειδοποίησα τον γιατρό μου. Μου είπε να περάσω από το ιατρείο. Με εξέτασε χωρίς να μου κάνει υπέρηχο, όλα καλά είπε, απλά να μην σηκώνω το μωρό (6,5 μηνών τότε). Περνούσαν οι μέρες, τα υγρά συνεχίζονταν, ξαναπήγα στο γιατρό. Πάλι μου είπε τα ίδια, κλειστός ο τράχηλος απέξω, να ξεκουράζομαι. Ξαναπήγα άλλη μία φορά, αλλά εκείνος ούτε μία φορά δεν χρησιμοποίησε τον υπέρηχο για να μετρήσει το μήκος του τραχήλου. Ένιωθα ότι κάτι δεν πάει καλά, ήθελα να ζητήσω δεύτερη γνώμη, αλλά δεν πρόλαβα. Στις 14/1/16  ξύπνησα με ροζ βλέννα. Αυτή τη φορά δεν με καθησύχασε ο γιατρός, διαστολή μου είπε και με έστειλε στο νοσοκομείο. Ήμουν 21 + 3 εβδομάδων.

Read More »

ΜΕΝΝ σημαίνει εντατική, οκ;

ΣΤΙΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΝΕΟΓΝΩΝ (ΜΕΝΝ) ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ (ΜΕΘ). Κάτι σαν…προσκύνημα.

omorfa

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας στις 17/11 που άμεσα συνδέεται με τη ΜΕΝΝ και την εισαγωγή της αδελφικής μου φίλης ως πολυτραυματία τροχαίου στη ΜΕΘ, καταγράφω τους προσωπικούς μου κανόνες που με βοήθησαν τότε και τώρα να βρίσκομαι έξω από τις βαριές πόρτες.

Read More »

Ας περπατήσουμε μαζί

Κάθε φορά που ακούω ένα καλό νέο σε κάποιο follow up είναι η στιγμή που δικαιωματικά μας ανήκει. Ανήκει στην ομάδα της οικογένειάς μας, είναι η ώρα να πανηγυρίσουμε και να χαρούμε ανεμπόδιστα. Όμως αυτό δεν συμβαίνει. Πρώτον επειδή με την προωρότητα έμαθα να μην χαλαρώνω ποτέ, να αισθάνομαι πως ναι-μεν-αλλά. Δεύτερον και βασικότερο επειδή πλέον ξέρω ότι δεν ακούνε όλοι καλά νέα και αυτό με θλίβει.

Read More »

Τεστ μητρότητας

Για ένα πράγμα δεν χρειάζεται να αμφιβάλλει ποτέ μια γυναίκα: ότι το παιδί που γέννησε είναι δικό της. Πλην όμως, οι βεβαιότητες είναι για να κλονίζονται.

Μαζεμένοι γύρω από το κινητό του συναδέλφου που μόλις χτες έγινε πατέρας, τσιρίζουμε όλο χαρά για το νεογέννητο που βλέπουμε στην αγκαλιά της μάνας του σε ενσταντανέ από την αίθουσα τοκετού. Το μικροσκοπικό πρόσωπό του γεννά στα δικά μας συσπάσεις αυθόρμητης στοργής, αγάπης, τρυφερότητας. Και στη σκέψη των όσων μαμάδων αναμνήσεις από τη δική τους αντίστοιχη στιγμή απόλυτης ευδαιμονίας. Η συνάδελφος που ξέρει με περισσότερες λεπτομέρειες την περιπέτειά μου, με παίρνει παράμερα και μου λέει: «Θα πρέπει να είναι πολύ σκληρό για σένα να βλέπεις τέτοιες εικόνες. Θα νιώθεις ίσως ζήλια που δεν το έζησες».

Read More »