Χωρίς ταμπού

 

Διπλωμένη στα δύο για να μου κάνουν την επισκληρίδιο προσπαθώ να παραμείνω ήρεμη και αισιόδοξη, όχι για την έκβαση του τοκετού, αλλά για τη ζωή και την υγεία της κόρης μου, που έρχεται τελικά σε λίγες ώρες στη ζωή, στις 31 εβδομάδες + 3 ημέρες κύησης. Λίγα λεπτά μετά και αφού έχω ακούσει το κλάμα της και την έχω φιλήσει ψηλά στη μύτη, ανάμεσα στα φρύδια, που ακόμη και τώρα όταν συσπώνται από το κλάμα μου θυμίζουν εκείνο το πρώτο κλάμα και το φιλί του αποχωρισμού, η γλυκύτατη μαία σκύβει πάνω από το κεφάλι μου και μου ψιθυρίζει με σιγουριά: «Αυτή θα γίνει κάποτε η ομορφότερη μέρα της ζωής σου». 

Read More »

Advertisements