Κλεψύδρα

roloi

Πότε ήταν που άκουσες ένα πνιχτό κλάμα και της έδωσες το πρώτο σου φιλί; Πόσος χρόνος πέρασε από τότε, μέχρι που την πήρες την πρώτη αγκαλιά; Ήταν 45 μέρες ή 5 αιώνες;

Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που περίσσευε από την αγκαλιά σου και το κεφάλι της έπεφτε βαρύ στα χέρια σου, μέχρι σήμερα που γεμίζει ένα ολόκληρο παιδικό κρεβάτι; Κοντεύουν 6 χρόνια ή μήπως 10 λεπτά;

Read More »

Advertisements

Οι ιστορίες της Ειρήνης: τα δύο θαύματά μας

Δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα είχα στο μυαλό μου την προωρότητα. Πολύ προτού σκεφτώ να κάνω δικά μου παιδιά. Θεωρούσα ήρωες και αυτά τα πλασματάκια και τους γονείς τους. Και ήρθε η ώρα, μετά από 10 χρόνια σχέσης με το άλλο μου μισό, να κάνουμε ένα μωράκι. Ήρθε μετά από λίγους μήνες προσπάθειας και η χαρά μας ήταν τεράστια. Μια τέλεια εγκυμοσύνη ως τους 6 μήνες. Κάνοντας την β’ επιπέδου διαπιστώθηκε πως έχω ανεπάρκεια τραχήλου. Περίδεση, πλήρης ακινησία και ο θεός βοηθός. Προσευχές, φάρμακα και η ψυχολογία στα πατώματα. Ευτυχώς συνήλθα γρήγορα, χάρη στον άντρα μου που ήταν τρομερά αισιόδοξος από την πρώτη στιγμή, και σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που συνειδητοποίησα πως μας αγαπάνε και είναι δίπλα μας. Με απίστευτη βοήθεια στη δουλειά από τη μαμά μου και τις δύο αδελφές μου (έχω κατάστημα με χειροποίητα είδη) και στο σπίτι, κατάφερα να μείνω σε πλήρη ακινησία για τρεις μήνες και ο τράχηλος να μην επηρεαστεί καθόλου.

Read More »

Τι είναι προωρότητα

Θέλω πολύ καιρό να γράψω κάτι για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι η προωρότητα και το περνάνε έτσι στο ντούκου. Κάποτε δεν γνώριζα ούτε εγώ. Ειλικρινά αυτό το ποστ δεν έχει σκοπό να συλλέξει likes ή comments, ο μοναδικός στόχος του είναι η ενημέρωση. Σε περίπτωση που τύχει σε κάποιον κοντινό σας, καλό είναι να γνωρίζετε έστω και λίγα για το πώς περνάει και πώς νιώθει. Δεν θα αναφερθώ σε πολύ προσωπικά και έντονα συναισθήματα γιατί σκοπός μου δεν είναι ούτε να»κλάψουνε μανούλες».

Read More »

Η ιστορία της Μαρίνας: Να σωθεί μόνο εκείνη, δεν με ένοιαζε για μένα

Τι πιο ωραίο όταν είσαι ερωτευμένη να έρθει ένα παιδί, να σφραγίσει την αγάπη και να την κάνει ακόμη μεγαλύτερη; 12/2/2013 «Είμαι έγκυος, αγάπη μου». Δεν πρόλαβα να τελειώσω τη φράση μου και με είχε αρπάξει αγκαλιά από τη χαρά του.

Ιούνιος 2013: Διάγνωση από την β΄ επιπέδου: πλακουντιακή ανεπάρκεια.

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: Το προωράκι μου έγινε μαμά

Η ιστορία της μαμάς της Χριστίνας που ήρθε και με βρήκε συγκινημένη στις Ψηφιακές Γειτονιές, επειδή κατάλαβε τι πέρασε η μητέρα της, έχει διπλή σημασία για μένα. Πρώτον, επειδή δείχνει την πρόωρη Χριστίνα μαμά – είναι η μαμά που προθυμοποιήθηκε να μας φτιάξει τη φωτογραφία του προφίλ και του cover για το facebook ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Προωρότητας. Δεύτερον, επειδή δείχνει πώς ήταν η φροντίδα ενός πρόωρου το 1981. Στην εντατική οι γονείς δεν έμπαιναν. Έβλεπαν τα παιδιά τους πίσω από το τζάμι. Στο σπίτι εξακολουθούσαν να φορούν αποστειρωμένες ποδιές. Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, αξίζει να θυμηθούμε και να αναθεωρήσουμε. Η εμπλοκή των γονιών στη φροντίδα του μωρού τους – φυσικά υπό προϋποθέσεις και φυσικά λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζονται υποδομές και προσωπικό – κάνει μόνο καλό. Το μήνυμά της προς τα μαιευτήρια θα μπορούσε να είναι: εκσυγχρονισμός. 

Read More »

Η ιστορία της Χριστίνας: έπαθα σύνδρομο Hellp

Τι να γράψεις και τι να πεις; Πώς μπορούν με γράμματα να αποτυπωθούν τα συναισθήματα; Σκέφτεσαι, εγώ για ένα Double πήγα, τι έγινε και έμεινα μέσα; Γιατί είχα πίεση 19 -12, αφού δεν ένιωθα τίποτα άσχημο; Το μωρό λιπoβαρές μα εγώ έχω πάρει 14 κιλά. Τι σημαίνει λιποβαρές; Και καταλήγεις σε μια εντατική με ενδοφλέβια φάρμακα, με συνδεδεμένο μόνιτορ για την πίεση, το οποίο τρέμεις να γυρίσεις να κοιτάξεις. Σε ένα κρεβάτι μόνη σου, εσύ και το μωρό στην κοιλιά σου, να κάνεις προσευχές, μακάρι να πέσει η πίεση, μακάρι να πάω σπίτι μου, μακάρι να πάρει λίγο ακόμα βάρος η μικρούλα μου. Και κάθε μέρα να σου κάνουν εξετάσεις και όταν έρχεται το πρωινό να λες, θα φάω, άρα δεν γεννώ ακόμα, αντέχουμε άλλη μια μέρα, μπράβο μικρούλα μου και πάλι από την αρχή.

Read More »