Σε ένα σπίτι δίπλα στα δικά μας

Αν και ο Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τη νεογνική απώλεια και την απώλεια κύησης, αν και το μυαλό όλων πηγαίνει δικαίως στην προωρότητα, τη Νο1 αιτία νεογνικής απώλειας, σήμερα θα σας διηγηθώ μια ιστορία που ουδεμία σχέση με την προωρότητα έχει. Μια ιστορία με κακό τέλος που – για να είμαστε και ακριβοδίκαιοι – πιθανότατα μια προωρότητα να είχε προλάβει.

Η ιστορία είναι αληθινή και αφορά ένα τελειόμηνο μωρό που γεννήθηκε κάπου στις αρχές της σεζόν – κι όταν λέω σεζόν εννοώ την έναρξη των σχολείων και των ιώσεων μαζί. Η ιστορία, επίσης, αφορά τη χρονιά που διανύουμε και κάτι μου λέει πως δεν είναι μοναδική, αν και για λόγους δεοντολογίας θα διατηρήσουμε την ανωνυμία της.

Read More »

Πρώιμη παρέμβαση (και στην Κρήτη)

Ένα από τα πιο ελπιδοφόρα νέα για τη φροντίδα σημαντικής μερίδας πρόωρων μωρών στην Ελλάδα μάς έφτασε από τα Χανιά, όπου άρχισε να λειτουργεί και εκεί, στο τοπικό παράρτημα της ΕΛΕΠΑΠ, το πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης βρεφών. Το πρόγραμμα παρακολουθούν περίπου 28-30 βρέφη από τα Χανιά και το Ηράκλειο, σύμφωνα με την επιστημονικά υπεύθυνή του, την παιδονευρολόγο Λένα Σκουτέλη. Πρόκειται για πρόωρα και τελειόμηνα βρέφη με πολλές παθολογίες, παιδάκια με γενετικές διαταραχές, σύνδρομα κ.λπ. Η είδηση μάς κάνει πραγματικά χαρούμενους, διότι χάρη στην πρώιμη παρέμβαση, ένας μεγάλος αριθμός παιδιών με εν δυνάμει κινητικά, ψυχοκινητικά και αναπτυξιακά προβλήματα έχουν την ευκαιρία να τα αποφύγουν και να ζήσουν μια ζωή χωρίς αυτά. Και αυτό επειδή η δουλειά που γίνεται στα πολύ πρώτα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου βοηθάει στην ομαλή ανάπτυξη του εγκεφάλου και είναι καθοριστική για τη μετέπειτα εξέλιξή του.

Τα αποτελέσματα της πρώιμης παρέμβασης είναι γνωστά από την εφαρμογή των τεχνικών της σε διεθνές επίπεδο, αλλά και από την εμπειρία των ειδικών στην Αθήνα, όπου και πρωτολειτούργησε το Κέντρο Πρώιμης Παρέμβασης Βρεφών το 2012 στις εγκαταστάσεις της ΕΛΕΠΑΠ και είναι πολύ ενθαρρυντικά. Για παράδειγμα, το μεγάλο στοίχημα της βάδισης έχει κατακτηθεί από το 60% των βρεφών της ΕΛΕΠΑΠ που είναι υψηλοτάτου κινδύνου για κινητικές διαταραχές και αυτό μέχρι την ηλικία των 2. Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τι σημαίνει πρώιμη παρέμβαση, ποιους και πώς βοηθάει.

Read More »

Ποιος είδε το βρέφος και δεν το φοβήθηκε

Φαντασιωνόμουν τη στιγμή που θα γεννούσα ως μια εκκωφαντική εκτόξευση αυτού που αποκαλούμε ευτυχία. Αλλά και τις επόμενες στιγμές με το μωρό στην αγκαλιά ευτυχισμένες τις φανταζόμουν. Δικαιωματικά. Πώς θα μπορούσε αλλιώς; Τα γεγονότα διέψευσαν τις προσδοκίες μου έτσι όπως μόνο η ζωή μπορεί και ξέρει να κάνει καλά. Αναπάντεχα. Τελικά κράτησα την κόρη μου αγκαλιά ύστερα από 40 μέρες δίπλα από τη θερμοκοιτίδα της και για λίγα μόνο λεπτά. Για αυτά τα κλάσματα του δευτερολέπτου κατάφερα να πλημμυρίσω από χαρά.

Read More »

Το ειδικό βάρος του κόσμου μου

Θέλω να πω σε όλους πόσο πολύ της πάει το καινούργιο της τζιν – το πρώτο της τζιν παντελόνι -, αλλά λίγοι θα συμμεριστούν τη χαρά μου. Πιθανότατα οι εξής τρεις: ο πατέρας της και οι γιαγιάδες της. Αντε και η φιλενάδα μου που έχει επίσης μωρό και θα βρει ευκαιρία να μου το ανταποδώσει με το «πόσο χαριτωμένος είναι όταν παίζει με τα καινούργια του παιχνίδια».

Read More »