Η ιστορία της Βίκυς: πάντα θα έχουμε δύο παιδιά

Ήμουν έγκυος σε δίδυμα, αγοράκι και κοριτσάκι σε διαφορετικούς σάκους. Όλα πήγαιναν πολύ καλά με την εγκυμοσύνη μου από την αρχή. Ώσπου στις 29/3/2014 στις 5.00 π.μ. σπάνε τα νερά και με πιάνουν κατευθείαν πόνοι με διαφορά 3-4 λεπτά ο ένας από τον άλλον. Σκέφτομαι «δεν γίνεται… είναι πολύ νωρίς…» ‘Ημουν στις 31 εβδομάδες…

Read More »

1 εκατομμύριο φτωχότεροι

worldprematurity2015

Αυτό εδώ θα μπορούσε να είναι ένα ποστ για τις ελλείψεις των δημόσιων νοσοκομείων. Για την άρνηση ενός (και δύο και τριών) μαιευτηρίων που διαθέτουν ΜΕΝΝ να δεχτούν μία μητέρα που μπαίνει σε διαδικασία τοκετού καθώς συμπληρώνει την 24η εβδομάδα κύησης και οδεύει στην 25η. Για την έλλειψη φαρμάκων που σταματούν τις συσπάσεις. Για την αδυναμία ανάληψης ευθυνών όσον αφορά το «νόμιμο όριο» βιωσιμότητας ενός μωρού. Για εκείνους που δεν μπήκαν στη διαδικασία να το παλέψουν. Που δεν έκαναν υπερωρίες. Ή που φοβήθηκαν.

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας Σ.: 4 γέννες, 3 παιδιά στην αγκαλιά

Είμαι η Μαρία,

Έχoντας ήδη μια καταπληκτική πρώτη εγκυμοσύνη και μια γέννα περιπετειώδη στις 40 εβδομάδες με φυσιολογικούς πόνους που κατέληξε όμως σε καισαρική, έμεινα έγκυος στο δεύτερο παιδί μέσα στον πρώτο χρόνο. Η εγκυμοσύνη ήταν πολύ καλή. Ξαφνικά όμως, στην 28η εβδομάδα κύησης άρχισαν οι συσπάσεις. Νοσηλεύτηκα για δύο εβδομάδες, αλλά η μικρή είχε άλλα σχέδια. Γεννήθηκε την 1/7/2004 στις 30 εβδομάδες με βάρος 1900 γρ. Μπήκε αμέσως στη ΜΕΝΝ. Παρά τους πόνους μου από τη καισαρική, κατάφερα την επόμενη ημέρα και την είδα. Αντίκρισα αυτό που καμιά μανούλα δεν θέλει. Το παιδί μου διασωληνωμένο, γεμάτο ορούς. Όταν γυρίσαμε στο σπίτι, μας κάλεσαν από τη μονάδα και μας είπαν ότι πρέπει να πάμε αμέσως, το μωρό δεν ήταν καλά.

Read More »

Η ιστορία της Πόπης: Είχα δίδυμη κύηση…

27 Ιουνίου 2013, έφερα των 32 εβδομάδων γιο μου, στον κόσμο. Είχα δίδυμη κύηση, αλλά την 29η εβδομάδα το ένα μου μωράκι δεν άντεξε. Αυτό το γεγονός προκάλεσε και τον πρόωρο τοκετό μετά από δύο εβδομάδες. Μείναμε περίπου έναν μήνα στην εντατική, ψυχολογικά ήμουν ένα ράκος. Σαν ένα φοβισμένο σπουργίτι. Δεν ήξερα τι να πρωτοσκεφτώ και τι να φοβηθώ περισσότερο. Το μωράκι μου που έχασα ή αυτό που πάλευε να κρατηθεί στη ζωή;

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: Είμαι μια μαμά δύο μωρών, 25 εβδομάδων

Μετά από πολλά χρόνια προσπαθειών είδαμε στον υπέρηχο 3 καρδούλες να χτυπούν. Ο γιατρός μου μου είπε «Δεν θα σε αφήσω να κρατήσεις και τα τρία μωρά Μαρία,  είναι επικίνδυνο με τον σωματότυπο που έχεις, είσαι πολύ αδύνατη και μικροσκοπική». Εκεί κατάλαβα πως οι μανάδες κάνουν θυσίες για τα παιδιά τους κι εγώ προτού καν πιάσω στα χέρια μου τα παιδιά μου έπρεπε να κάνω τη μεγαλύτερη θυσία, το ένα. Πηγαίνοντας για τη μείωση παρακαλούσα να πέσουμε πάνω σε καμιά πορεία, να χαλάσει το αυτοκίνητο. Τίποτε από αυτά που ευχόμουν δεν έγινε. Τη στιγμή της μείωσης ψέλλισα μέσα μου «Η μαμά θα σε αγαπάει για πάντα. Σ’ αγαπώ».

Read More »