Η ιστορία της Αγγελικής: το πρόωρο «ελεφαντάκι» μας

Είμαι μαμά πρόωρου! Είμαστε γονείς πρόωρου!  Η Αγγελική και ο Δημήτρης.

Είχα δίδυμη κύηση. Με έναν μήνα ακινησία στο νοσοκομείο, τελικά με έπιασαν οι πόνοι και γέννησα στις 27+1 εβδομάδες. Ενώ οι γιατροί λέγανε ότι έχω δύο κορίτσια, γέννησα ένα αγόρι και ένα κορίτσι, 970 γρ. και 1020 γρ. αντίστοιχα. Το αγόρι μας έγινε αγγελάκι την ίδια ημέρα της γέννησής του. Το κοριτσάκι μας – η Μακρίδα μας (Μακρή το επίθετο μας και «ακριδάκι» το φώναζαν οι νοσηλεύτριες στην εντατική) έμεινε στην εντατική 78 ημέρες! Οι πιο δύσκολες ημέρες της ζωής μας.

Read More »

Advertisements

Το τρίδυμο που επέζησε

Μία μητέρα θυμάται την πρώτη φορά που το παιδί της αναζήτησε τα τρίδυμα αδέλφια του. Η ιστορία της μας κάνει να αναρωτιόμαστε πώς και πότε θα μιλήσουμε στα παιδιά για την απώλεια των αδελφών τους.

Μία λέξη. Μία μόνο λέξη χρειάστηκε για να με πλημμυρίσουν ξανά οι αναμνήσεις και η θλίψη. Με μία τόσο δα μικρή λέξη επέστρεψα πίσω στην 23η Ιουνίου 2013, τη μέρα που γέννησα τα τρίδυμά μου και τη μέρα που πέθανε το πρώτο μου παιδί.

Το μοναδικό από τα τρίδυμά μας που επέζησε, η Πέιτον, έχει ιδιαίτερη ρουτίνα προτού πέσει για ύπνο το βράδυ, που περιλαμβάνει το να χαιρετίσει τον αδελφό και την αδελφή της. Πάνω από την αλλαξιέρα της κρέμονται 3 διάφανα κουτιά, ένα για καθένα από τα τρίδυμα. Μέσα υπάρχουν φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά από το νοσοκομείο των 22 εβδομάδων πρόωρων μωρών μας. Στην Πέιτον αρέσει πολύ να τα κοιτάζει και συχνά λέει «Γεια σου, Άμπυ», «Γεια σου, Πάρκερ». Αλλά εκείνη η νύχτα ήταν διαφορετική. Η Πέιτον χαιρέτησε την Άμπυ και μετά κοίταξε πιο κοντά τη φωτογραφία. Και τότε με τη φωνούλα της φώναξε «Ξύπνα!».

Read More »

Στο όριο

baby

Μία μαμά εξομολογείται τη συζήτηση που είχε με τον αναισθησιολόγο του μωρού της, λίγο πριν από την επέμβαση στο έντερο στην οποία έπρεπε οπωσδήποτε να υποβληθεί, χωρίς κανένας να μπορεί να εγγυηθεί για την έκβασή της:

_ Πόσο είναι το μωρό σας;

_ 4 εβδομάδων.

_ Πότε γεννήθηκε;

_ Στις 23+6 εβδομάδες.

_ Ααα! Στο όριο…

Πόσοι άνθρωποι, άραγε, γύρω μας μπορούν να αντιληφθούν τι ακριβώς εννοούσε ο αναισθησιολόγος; «Στο όριο». Ποιου πράγματος; Της βιωσιμότητας.

Read More »

Η μεγαλύτερη απώλεια

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τη νεογνική απώλεια και την απώλεια κύησης. Στη χώρα μας, με βάση την τελευταία έκθεση- έρευνα του UN-IGME (Group for Child Mortality Estimation, Σεπτέμβριος 2014), υπήρξε μείωση της νεογνικής θνησιμότητας. Πιο συγκεκριμένα, το 1990 αντιστοιχούσαν 9 θάνατοι κατά τον πρώτο μήνα της ζωής ανά 1.000 ζώντα νεογνά, ενώ το 2013 οι θάνατοι ήταν μόλις 3 ανά 1.000 ζώντα νεογνά.  Τα αντίστοιχα ποσοστά σε παγκόσμιο επίπεδο είναι 33 το 1990 και 20 το 2013. Για να έχουμε ένα πιο ξεκάθαρο αριθμό στο μυαλό μας, σε παγκόσμιο επίπεδο παρά την γενικότερη πρόοδο στην παιδική επιβίωση, πεθαίνουν περίπου 1 εκατομμύριο παιδιά την πρώτη κιόλας μέρα της ζωής τους. Ας μην παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι η προωρότητα είναι η δεύτερη μεγάλη αιτία θνησιμότητας.

%ce%bd%ce%b5%ce%bf%ce%b3%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%cf%8d%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82

Τα παραπάνω μου είπε μια φίλη μητέρα που έχει βιώσει την απώλεια ενός παιδιού, η Μερσίνη Κουτσογιαννέλη, δημιουργός του tosodoulika.blogspot.gr, που έχει αφιερώσει αυτόν τον μήνα στη γνωστοποίηση του προβλήματος. Αν θέλετε να μοιραστείτε την πληροφορία με τους υπόλοιπους, δεν έχετε παρά να «κλέψετε» αυτή τη φωτογραφία και να την ανεβάσετε στο προφίλ σας στο facebook. Ακολουθεί μια όμορφη κουβέντα που είχαμε μαζί.

Read More »

Θρήνος: δικαίωμά μου!

images

Υπάρχουν τρεις κυρίως τρόποι για να βιώσει μία γυναίκα την απώλεια στην εγκυμοσύνη. Αρχικά, είναι ο κίνδυνος της παλίνδρομης κύησης και για αυτό άλλωστε είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η συμβουλή να μην ανακοινώνεται μία εγκυμοσύνη προτού συμπληρωθεί το πρώτο τρίμηνο, το «δύσκολο» τρίμηνο.

Μετά υπάρχει η πιθανότητα της θνησιγένειας. Κανείς δεν μιλάει για αυτό. Και αν μιλήσει, η θνησιγένεια παρουσιάζεται σαν κάτι πολύ σπάνιο. Και ας μην είναι.

Και μετά υπάρχει η προωρότητα. Ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να σκεφτούν ότι η προωρότητα μπορεί να γίνει κομμάτι της πραγματικότητάς τους, παρόλο που αφορά 1 στις 10 γεννήσεις. Τι συμβαίνει στους γονείς αυτών των μωρών που γεννιούνται πολύ νωρίτερα από την πιθανή ημερομηνία τοκετού, πολύ προτού το σώμα τους να είναι ικανό να διατηρηθεί στη ζωή;

Read More »

Πώς θα τους μιλήσουμε για την απώλεια;

sadkid

Ο θάνατος ενός παιδιού αποτελεί βαθύ πλήγμα για όλη την οικογένεια. Είτε συμβαίνει ξαφνικά, είτε μετά από χρόνια ασθένεια, οι γονείς τον αντιλαμβάνονται ως παράλογο, ανεξήγητο, άδικο και αφύσικο, καθώς το να πεθάνει ένα παιδί πριν από τον γονιό του, ανατρέπει τους νόμους της φύσης και την τάξη των πραγμάτων.

Εκτός από τον μεγάλο τους πόνο, πρέπει να αντιμετωπίσουν και τα ερωτήματα των άλλων παιδιών τους ή άλλοτε, αν πρόκειται για δίδυμα ή τρίδυμα αδέλφια που κάποιο πέθανε κατά τη διάρκεια νοσηλείας του στη ΜΕΝΝ, θέλουν να μιλήσουν γι’ αυτό στο άλλο τους παιδί, όταν έχει φτάσει σε κατάλληλη ηλικία. Δεν υπάρχουν κανόνες για το ποια είναι αυτή η ηλικία. Ποικίλλει ανάλογα με το ψυχολογικό στάδιο ανάπτυξης κάθε παιδιού, αλλά και με τη συναισθηματική φόρτιση και ετοιμότητα των γονιών. Οι ειδικοί συμφωνούν πάντως ότι γύρω στα 4 τα παιδιά αρχίζουν να κάνουν ερωτήσεις για τον θάνατο και αυτό αποτελεί ένδειξη ότι είναι έτοιμα να ακούσουν μέρος της αλήθειας. Πώς πρέπει λοιπόν να αναφερθούμε σε ένα τέτοιο γεγονός;

Read More »

Η ιστορία της Εύης: Μια πικρή, μικρή ιστορία

Σας στέλνω την αγάπη μου και όλη μου τη θετική ενέργεια και εύχομαι μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου να κρατήσετε όλες σας τα θεία δώρα στην αγκαλιά σας. Διάλεξα τη γιορτή της μητέρας (πριν από λίγες μέρες) για να σας γράψω κι εγώ την ιστορία μου, λίγο δύσκολη, λίγο δυσάρεστη, αλλά άκρως αληθινή.

Παντρευτήκαμε με τον σύζυγό μου από αληθινή αγάπη και μεγάλο έρωτα και από την πρώτη στιγμή αυτό που θέλαμε είναι να κάνουμε οικογένεια. Από μικρή εξάλλου αυτό ήθελα, αυτό ζητούσα το βράδυ στην προσευχή μου, ένα καλό παιδί που να με αγαπά και να με προσέχει και μια μεγάλη οικογένεια. Ειλικρινά,  πάντα ζήλευα τις πολυμελείς οικογένειες. Τις θεωρώ ευτυχισμένες,  ευλογημένες,  χαρούμενες και δεν θα έλεγα όχι σε τέσσερα, σε πέντε, σε έξι παιδιά και ίσως και περισσότερα.

Read More »