Πρώιμη παρέμβαση στο σπίτι

Γνωρίζετε πως τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου τόσο ο ρυθμός μάθησης όσο και η ταχύτητα της ανάπτυξης βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους; Αν θέλαμε να το αποδώσουμε πιο απλοϊκά, θα λέγαμε ότι ο εγκέφαλος είναι τόσο εύπλαστος σε αυτές τις ηλικίες που μπορεί να δουλευτεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να δώσει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων του, μπορεί ακόμη και να ξεπεράσει όρια και να κατακτήσει κορυφές δύσβατες. Αυτό βασίζεται σε μια ιδιότητα του βρεφικού εγκεφάλου που λέγεται νευροπλαστικότητα και την οποία δεν έχει ο ενήλικας. Αν δηλαδή ένας ενήλικας πάθει εγκεφαλικό, δύσκολα η ημιπληγία του θεραπεύεται, ενώ ένα βρέφος αν πάθει εγκεφαλικό, με τη βοήθεια της φύσης των διακλαδώσεων που ήδη δημιουργούνται και της εκ των έξω παρέμβασης μπορεί να κάνει επαναδιοργάνωση της βλάβης. Αυτή η πληροφορία είναι εξαιρετικά χρήσιμη όταν μιλάμε για παιδιά με κάποια διαγνωσμένη αναπτυξιακή καθυστέρηση, ένα νευρολογικό πρόβλημα, μία αναπηρία ή έστω μία υποψία διαταραχής. Διότι σε αυτά τα παιδιά η πρώιμη, δηλαδή η πολύ νωρίς, η έγκαιρη, εξωτερική βοήθεια, που λέγεται παρέμβαση, μπορεί να κάνει θαύματα. Η πρώιμη παρέμβαση λοιπόν είναι ένα θεραπευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε βρέφη και νήπια με στόχο να βελτιώσει ή και να εξαλείψει την όποια αναπτυξιακή καθυστέρηση.

Η πρώιμη παρέμβαση είναι ένα θείο δώρο της σύγχρονης επιστήμης που πρέπει να μπορεί να απολαμβάνει κάθε παιδί. Τις περισσότερες φορές προσφέρεται σε εξειδικευμένα κέντρα που απασχολούν γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, ψυχολόγους, παιδαγωγούς ειδικής αγωγής και επαγγελματίες όποιας άλλης ειδικότητας χρειάζεται. Αρκετές φορές όμως η μεταφορά ενός βρέφους είναι είτε δύσκολη, είτε επικίνδυνη για την υγεία του καθώς δεν πρέπει να αρρωστήσει, είτε και αδύνατη λόγω της περιοχής που διαμένει. Για όλα αυτά τα παιδιά υπάρχει το πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης της Αμυμώνης, του πανελληνίου συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με προβλήματα όρασης και πρόσθετες αναπηρίες. Είναι ένα πρόγραμμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και μας γέμισε χαρά.

Read More »

Advertisements

Δεν πάνε όλα καλά, γαμώτο!

Η Ελισάβετ γράφει τις σκέψεις της από την εμπειρία της ως προωρομαμά, νοσοκόμα που ειδικεύεται στη φροντίδα ενηλίκων με εγκεφαλικές βλάβες, μητέρα και σύζυγος ατόμων με εγκεφαλικές βλάβες. 

Η εγκυμοσύνη μου το 2005, η οποία ήρθε μετά από 2 χρόνια μάχης με την υπογονιμότητα, ήταν ένας αγώνας δρόμου. Είχαμε ήδη χάσει το ένα από τα 3 μωρά, όταν στη Β επιπέδου μάς ανακοίνωσαν ότι «ζορίζεται» και το ένα από τα δύο εναπομείναντα μωρά και ήταν μαγκωμένοι: αν τελικά φτάναμε τη βιωσιμότητα, έστω να σωθεί το ένα από τα δύο.

Να μην σας τα πολυλογώ, λίγο οι γιατροί, λίγο το πείσμα του γιου μου, λίγο η τύχη, λίγο εγώ που έκανα ό,τι μπορούσα και έμεινα στο κρεβάτι 15 εβδομάδες και σίγουρα πολύ κάποια θεία επέμβαση, γεννήθηκαν και τα δύο μου αγόρια ζωντανά.

Read More »

Εξαιρετικά πρόωρα μωρά: το μεγάλο δίλημμα

Είναι μερικά θέματα που δεν τολμάς να πιάσεις. Ανήκουν στα ανείπωτα. Προβληματιστήκαμε πολύ για το αν θα πρέπει να μιλήσουμε για ένα από αυτά, το δικαίωμα στο «ναι» και στο «όχι» της ανάνηψης. Γιατί – αλήθεια – ποιος γονιός μπορεί να πει όχι; Πώς είναι δυνατόν να τίθεται ερώτημα στο αν ένας γονιός θέλει να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα να σώσει ό,τι πολυτιμότερο έχει στη ζωή; Όταν αυτό γεννιέται στις 22 και στις 23 και στις 24 εβδομάδες; Καταλήξαμε όμως στο ότι αν δεν το κάνει ένα site που εστιάζει στην προωρότητα, τότε ποιος; Ποιος πρέπει να μιλήσει για το μεταίχμιο μιας εποχής που δίνει την ευκαιρία σε παιδιά τα οποία έχουν συμπληρώσει λιγότερες από 26 εβδομάδες κύησης να επιβιώσουν, αλλά που δεν έχει ακόμη τα μέσα να εγγυηθεί για την καλή ζωή τους;

Read More »

Eίναι στο αίμα μας;

Blood samples in test-tubes

Μία από τις βασικές πτυχές του πρόωρου τοκετού είναι ότι μιας πιάνει απροετοίμαστους, καθώς είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς στη μέση της εγκυμοσύνης αν θα πραγματοποιηθεί πριν από τις 37 εβδομάδες κυοφορίας. Ευτυχώς, πρόσφατα, μια ομάδα ερευνητών ανακάλυψε μια πρωτοποριακή εξέταση αίματος που εντοπίζει τις εγκύους οι οποίες διατρέχουν υψηλό κίνδυνο πρόωρου τοκετού.

Read More »

Νέα δεδομένα

Τα καλά νέα είναι ότι περισσότερα πρόωρα μωρά επιβιώνουν στις μέρες μας κι ότι πολλά από τα μακροχρόνια προβλήματα που μέχρι σήμερα αποδίδονταν στην προωρότητα, σχετίζονται με το οικογενειακό περιβάλλον. Τα κακά νέα έχουν να κάνουν με τα προβλήματα που τα ακολουθούν μεγαλώνοντας και μας υπενθυμίζουν ότι χρειάζονται υπηρεσίες, κοινωνικές και ιατρικές, συνεργασία μεταξύ των φορέων, καθώς και στήριξη από την πολιτεία. Αυτά, διάβασα πρόσφατα σε δύο έρευνες.

Read More »