Η ιστορία της Φίλιας: Από την προεκλαμψία στη θεραπευτική αγκαλιά

Πόση δύναμη έχει μια αγκαλιά;

Όση και η αγάπη που έχεις για το μωρό σου. Αυτά τα passe κλισέ – όρια, που αγνοώ για ποιο λόγο εφευρέθηκαν, τύπου “Να μην το παίρνεις συνέχεια αγκαλιά. Ας κλάψει και λίγο. Μην το κακομαθαίνεις, να μη συνηθίζει στα χέρια σου” με εξοργίζουν τόσο πολύ. Τα παιδιά χρειάζονται όρια αλλά όχι στις αγκαλιές! Και ξέρεις πως το έμαθα αυτό; Από τότε που η αγκαλιά μου έγινε η καλύτερη ζωντανή θερμοκοιτίδα και φιλοξένησε με τον πιο φυσικό -και ανθρώπινο -τρόπο την πρόωρη (στις 35 εβδομάδες) κόρη μου…

Read More »

Στείλτε μου μια αγκαλιά

Τρου στόρι Νο1 Βρέθηκα πρόσφατα αντιμέτωπη με μια αγχογόνο κατάσταση. Όχι του τύπου ΜΕΝΝ (που κατασπαράσσει βασανιστικά κάθε σου κύτταρο και μετά πρέπει να τα επαναφέρεις από την αρχή στη ζωή ένα ένα), αλλά του τύπου ετοιμάζομαι να μιλήσω σε στίφη κόσμου, να παίξω στην Επίδαυρο, να κερδίσω όλες ανεξαιρέτως τις εντυπώσεις και να χειροκροτηθώ απαραιτήτως και από τις πέτρες. Αυτό που νιώθεις ότι και τα πατώματα ακούνε την καρδιά σου, η οποία ετοιμάζεται να βγει ρωμαλέα στον έξω κόσμο. Χαζό και αδιάφορο, πλην συμβαίνει. Έκανα τότε ένα πείραμα: Σκέφτηκα την κόρη μου στην αγκαλιά μου.

Read More »