Κράτα με

Σύμφωνα με έρευνα, οι πολλές αγκαλιές σε μωρά τροποποιούν τα γονίδιά τους για χρόνια.

Το πόσες αγκαλιές λαμβάνουν τα μικρά μωρά για παρηγοριά δεν επιδρά μόνο στο να νιώθουν ζεστά, άνετα και αξιαγάπητα. Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, στην πραγματικότητα μπορεί να επηρεάσει τα μωρά σε μοριακό επίπεδο και αυτή η επίδραση μπορεί να διαρκέσει για χρόνια.

Με βάση την έρευνα, τα μωρά που λαμβάνουν λιγότερη φυσική επαφή και στρεσάρονται από μικρή ηλικία, καταλήγουν με αλλαγές στις μοριακές διαδικασίες που επιδρούν στη γονιδιακή έκφραση.

Read More »

Advertisements

Πρώιμη παρέμβαση στο σπίτι

Γνωρίζετε πως τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου τόσο ο ρυθμός μάθησης όσο και η ταχύτητα της ανάπτυξης βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους; Αν θέλαμε να το αποδώσουμε πιο απλοϊκά, θα λέγαμε ότι ο εγκέφαλος είναι τόσο εύπλαστος σε αυτές τις ηλικίες που μπορεί να δουλευτεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να δώσει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων του, μπορεί ακόμη και να ξεπεράσει όρια και να κατακτήσει κορυφές δύσβατες. Αυτό βασίζεται σε μια ιδιότητα του βρεφικού εγκεφάλου που λέγεται νευροπλαστικότητα και την οποία δεν έχει ο ενήλικας. Αν δηλαδή ένας ενήλικας πάθει εγκεφαλικό, δύσκολα η ημιπληγία του θεραπεύεται, ενώ ένα βρέφος αν πάθει εγκεφαλικό, με τη βοήθεια της φύσης των διακλαδώσεων που ήδη δημιουργούνται και της εκ των έξω παρέμβασης μπορεί να κάνει επαναδιοργάνωση της βλάβης. Αυτή η πληροφορία είναι εξαιρετικά χρήσιμη όταν μιλάμε για παιδιά με κάποια διαγνωσμένη αναπτυξιακή καθυστέρηση, ένα νευρολογικό πρόβλημα, μία αναπηρία ή έστω μία υποψία διαταραχής. Διότι σε αυτά τα παιδιά η πρώιμη, δηλαδή η πολύ νωρίς, η έγκαιρη, εξωτερική βοήθεια, που λέγεται παρέμβαση, μπορεί να κάνει θαύματα. Η πρώιμη παρέμβαση λοιπόν είναι ένα θεραπευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε βρέφη και νήπια με στόχο να βελτιώσει ή και να εξαλείψει την όποια αναπτυξιακή καθυστέρηση.

Η πρώιμη παρέμβαση είναι ένα θείο δώρο της σύγχρονης επιστήμης που πρέπει να μπορεί να απολαμβάνει κάθε παιδί. Τις περισσότερες φορές προσφέρεται σε εξειδικευμένα κέντρα που απασχολούν γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, ψυχολόγους, παιδαγωγούς ειδικής αγωγής και επαγγελματίες όποιας άλλης ειδικότητας χρειάζεται. Αρκετές φορές όμως η μεταφορά ενός βρέφους είναι είτε δύσκολη, είτε επικίνδυνη για την υγεία του καθώς δεν πρέπει να αρρωστήσει, είτε και αδύνατη λόγω της περιοχής που διαμένει. Για όλα αυτά τα παιδιά υπάρχει το πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης της Αμυμώνης, του πανελληνίου συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με προβλήματα όρασης και πρόσθετες αναπηρίες. Είναι ένα πρόγραμμα που ανακαλύψαμε πρόσφατα και μας γέμισε χαρά.

Read More »

Μάρτης

Να τος πάλι ο Μάρτιος, πλησιάζει. Το συνειδητοποίησα προχτές, όταν ο μεγάλος μου γιος, γεμάτος πανικό, μου υπενθύμισε ότι έχω «μόλις 10 μέρες» για να φτιάξω εκείνα τα βραχιολακια με κόκκινη και άσπρη κλωστή.

Περίεργος μήνας ο Μάρτιος. Για χρόνια ήταν μακράν ο δυσκολότερος μήνας του χρόνου. Σκοτείνιασε πριν από 7 χρόνια, όταν γεννήθηκε πρόωρα το πρώτο μου αγόρι. Δύο χρόνια αργότερα σκοτείνιασε ακόμη περισσότερο όταν το δεύτερο αγόρι μου απέδειξε τη μέρα της γέννησής του με τρόπο απόλυτο και τρομακτικό ότι η φράση «να μπεις στο μήνα σου και όλα θα πάνε καλά» είναι μια μπούρδα.

Read More »

Όταν τσακώνεσαι με το παιδί

Μερικές φορές αρκεί ένα βήμα πίσω…

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidiefivos.gr)   

Μην ανησυχείτε όταν οι σχέσεις σας με τα παιδιά σας ταλανίζονται. Έτσι είναι οι σχέσεις… Κάθε φυσιολογική σχέση, κάθε ανθρώπινη κατάσταση, εκτός από τις θετικές, έχει και τις αρνητικές στιγμές. Το ίδιο αναπόφευκτα συμβαίνει και στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να αποφύγουμε τα προβλήματα, αυτό είναι φύσει αδύνατο, αλλά το πώς θα επανακάμψουμε, πώς θα επανέλθουμε σε μία συνθήκη ισορροπίας. Το θέμα δεν είναι αν θα πέσουμε, όλοι θα πέσουμε και μια και δυο φορές, το θέμα είναι αν θα ξανασηκωθούμε!

Ας σταθούμε σε λίγα, άλλα βασικά, βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Τρεις βασικές κατευθυντήριες γραμμές με στόχο την αποκατάσταση των σχέσεων με τα παιδιά μας όταν αντιμετωπίσουμε μία σύγκρουση ή γενικότερα ένα πρόβλημα μαζί τους:

Read More »

Από πλεονεκτική θέση

27332083_900877143370419_3053384029903233020_n
Ηρωίδα που παλεύει με το τέρας της προωρότητας (παιδική ζωγραφιά).

Από την πρώτη φορά που αντίκρυσα το παιδί μου μέσα σε ένα κουτί από πλεξιγλάς, με δεκάδες καλώδια και μηχανήματα υποστήριξης με έζωσε μια θλίψη. Αυτή η θλίψη που θα με ακολουθούσε πολλά χρόνια μετά στη θύμιση εκείνης της εικόνας, αλλά και στη θέα άλλων μικρών παιδιών που ατύχησαν να γεννηθούν πρόωρα. Μία θλίψη ανίκητη που απλώνεται σα λαδιά σε ρούχο. Ξεκινάει από το ίδιο το γεγονός και φτιάχνει ομόκεντρους κύκλους, γεννημένους από παράπονα και αναπάντητα «γιατί». Και καθώς οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια περνούν και το παιδί σου αντιμετωπίζει ενδεχομένως δυσκολίες σε πιάνει – ή μάλλον δεν σε αφήνει – το παράπονο, επειδή πιστεύεις ότι ξεκίνησε τη ζωή του άδικα, άνισα, με θέματα που ίσως του προκαλούν προβλήματα συνεχώς. Ξεκίνησε, έχεις την αίσθηση, από μειονεκτική θέση και ξέρω πως βουβά κατηγορείς και τον εαυτό σου γι’ αυτό.

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: 35 μέρες στη ΜΕΝΝ

Ήταν Μάιος του 2015 όταν μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στο πρώτο μου μωρό. Και εγώ και ο άντρας μου πέταξαμε από τη χαρά μας, το θέλαμε αυτό το μωρό. Οι πρώτοι 3 μήνες πέρασαν δύσκολα λόγω αδιαθεσίας, όμως η χαρά μου ήταν εκεί, ο τέταρτος μήνας ίσως ο πιο τέλειος μήνας της εγκυμοσύνης μου, όνειρα, αγορές για την πριγκίπισσα που θα ερχόταν και… ξαφνικά στην 24 εβδομάδα όλα γκρεμίστηκαν.

Read More »

Η ιστορία της Σοφίας: 11 μέρες αρκούν

O Θοδωρής 13 μηνών
Γεννημένος στις 33 εβδομάδες.

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει… Κι εγώ βιαζόμουν πολύ. Aπό την πρώτη φορά που τον ένοιωσα, από την πρώτη κιόλας κλωτσιά, αναρωτιόμουν πώς θα περάσει ο καιρός, ήθελα να τον δω, ήθελα να τον πάρω αγκαλιά, λες και θα χάνονταν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια που θα περνούσαμε μαζί. Βιάστηκα να τον δω και σκόνταψα. Σκόνταψα πάνω σε μια πόρτα, αυτή που από έξω έγραφε ΜΕΝΝ.

Read More »