Η ιστορία της Φαίης: η φωτεινή πλευρά της προωρότητας

Όλα ξεκίνησαν όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος κάπου στις 8 εβδομάδες δηλαδή, λόγω ασταθούς κύκλου. Θυμάμαι τον άντρα μου να κλαίει και να με αγκαλιάζει, έτσι κοιμήθηκαμε εκείνο το βράδυ. Οι επόμενοι τρεις μήνες που ακολούθησαν έμελλε να με στιγματίσουν σωματικά και ψυχικά για πάντα. Έπειτα από τρεις μεγάλες αιμορραγίες, υπερβολικούς εμετούς που άφησαν το ήδη αδύνατο μου σώμα πέντε κιλά πιο αδύνατο, ήρθε και το τελειωτικό χτύπημα: η «αναγκαστική» παραίτηση από τη δουλειά μου. Δεν μπορούσα δυστυχώς να πάρω άδεια επαπειλούμενης εγκυμοσύνης λόγω ενσήμων. Αργότερα, φάνηκε ο λόγος των αιμορραγιών: η κύηση ήταν δίδυμη και σε κάποιο στάδιο σταμάτησε να αναπτύσσεται το ένα έμβρυο.

Read More »

Advertisements

Η ιστορία της Αλεξάνδρας: μία αγωνίστρια 23 εβδομάδων

Η Στεφανία ήταν το πρώτο μωρό που πήρε το πλεκτό χταπόδι της δράσης μας στην Ελλάδα.

Και άφησα ξεκλείδωτο μόνο το κουτάκι με τα παραμύθια…

Μια συνειδητή εγκυμοσύνη, μια εγκυμοσύνη που κυλούσε τέλεια, ένα παιδικό δωμάτιο σε χρώματα ροζ και γκρι και η ευτυχία που ήρθε 118 μέρες νωρίτερα ντυμένη με αγωνιστική ενδυμασία! Εικοσιτρείς εβδομάδες και 4 μέρες και απλά… γέννησα. Χωρίς νοσηλεία. Χωρίς μακροχρόνια παραμονή στο κρεβάτι. Από την πρώτη σύσπαση έως την ώρα που ήρθε στον κόσμο το μωρό μου, πέρασαν ακριβώς 2 ώρες και 5 λεπτά. Δεν την είδα, έφυγε κατευθείαν για τη ΜΕΝΝ, ήταν μόλις 630 γραμμάρια, αλλά για μένα δεν είχε σημασία, αφού δεν είχα αποβάλλει όπως μου είπαν μπαίνοντας στο νοσοκομείο και το μωρό ήταν στη θερμοκοιτίδα, ήταν όλα καλά – ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα.

Read More »

Η ιστορία της Ελένης: Είχα ανεπάρκεια τραχήλου

Στη φωτογραφία, τα ποδαράκια του μωρού της Ελένης.

Ήθελα εδώ και καιρό να γράψω. Τους τελευταίους 9 μήνες, η ζωή μου μια ταινία κι εγώ θεατής της. Έτσι ακριβώς ένιωθα μιας και αδυνατούσα να ελέγξω τις εξελίξεις.

Ας το πάρω από την αρχή. Ξημερώματα 28ης Οκτωβρίου και όλο το βράδυ στριφογυρνούσα από την αγωνία. Ο Βαγγέλης (βλ. σύζυγος) ετοιμαζόταν για δουλειά. Του φωνάζω στην πόρτα «Μόλις επιστρέψεις θα το κάνω». Δεν περίμενα όμως. Σηκώθηκα, ακολούθησα την τυπική διαδικασία του τεστ και πριν προλάβω να χρονομετρήσω για την πολυπόθητη γραμμούλα τη βλέπω να αχνοφαίνεται. Η συνέχεια μη περιγράψιμη.

Read More »

Η ιστορία της Δήμητρας: Ακόμη αναρωτιέμαι τι έφταιξε

Διαβάζοντας τις ιστορίες, ήθελα να μοιραστώ και εγώ τη δικιά μου.

Το ταξίδι ξεκινά δύο ημέρες μετά την υποτιθέμενη περίοδο που θα είχα. Δεν ερχόταν κι ενώ πονούσα, λέω ας κάνω το τεστ εγκυμοσύνης. Και τσουπ, θετικό. Παγωμένη, σαστισμένη, φωνάζω τον άντρα μου και μένει παγωτό κι εκείνος. Δεν είναι ότι δεν θέλαμε να γίνει, απλά δεν περιμέναμε να γίνει τόσο γρήγορα (ήμασταν μόλις δύο μήνες παντρεμένοι)! Τρέχω στο μικροβιολογικό για να κάνω τη χοριακή και είναι θετικό το αποτέλεσμα. Δεν ήξερα γυναικολόγους μιας και είχα μετακομίσει σχετικά πρόσφατα στην πόλη. Ύστερα από αναζήτηση βρήκα έναν. Δεν θέλω να περιγράψω πόσο αντιεπαγγελματιας ήταν. Με εξετάζει και μου λέει: «Ναι, είσαι έγκυος» και στη συνέχεια επί μισή ώρα τι εξετάσεις έχω να κάνω και τι μπορεί να πάθει το παιδί. Βγήκα με κλάματα από το ιατρείο και προσευχόμουν να γεννήσω ένα φυσιολογικό παιδί.

Read More »

Η ιστορία της Σταυρούλας: Μετρώντας εβδομάδες, ημέρες, γραμμάρια, πόντους

ΙΩΑΝΝΑ, 15-06-2015, 26+4 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ, 650 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ

«Όταν νόμιζα ότι τα κιλά της εγκυμοσύνης μου θα ήταν το μόνο πρόβλημα μετά τη γέννα». Αυτός θα μπορούσε να είναι και ο τίτλος της ιστορίας μου.

Παρ’ όλο που είχα ήδη 3 αποβολές, η ευκολία με την οποία μπορούσα να μείνω έγκυος με έκανε να βλέπω τα πράγματα, κατά τη διάρκεια της 4ης εγκυμοσύνης μου, «ανάλαφρα». Τρεις αποβολές και η 4η εγκυμοσύνη έμοιαζε άψογη. Δεν είχα πονάκια, δεν είχα ανακατωσούρες, δεν είχα ζαλάδες, απλά μου είχε κοπέι η όρεξη. Κοτόπουλο, πατάτα και ντομάτα ήταν τα μόνα που μπορούσα να φάω. Στον 6ο μήνα είχα πάρει μόλις 4 κιλά…

Και ξαφνικά άρχισαν οι πόνοι στην πλάτη… σα σουβλιές… Και μετά στο στήθος, μου κοβόταν η ανάσα… Μια βόλτα από τα υπόγεια του Μαιευτήριου… Εντατική… Η πίεση στα ύψη, το λεύκωμα ακόμα ψηλότερα! Πέντε μέρες έμεινα εκεί μέσα. Πολλά φάρμακα και μάλιστα ενδοφλέβια. Ποτέ δε ρώτησα τι κάνουν, άλλωστε και να μου έλεγαν δε θα καταλάβαινα και τίποτα, οπότε καλύτερα να μην ξέρω… Την 5η μέρα καταλάβαμε ότι τα φάρμακα δε με βοηθάνε, ούτε η πίεση έπεφτε, ούτε το λεύκωμα κατέβαινε. Η λύση για να τα καταφέρω ήταν η διακοπή της κύησης.

Read More »

Η ιστορία της Αναστασίας: ένα θηρίο με τσαμπουκά

Η Αθηνά είναι σήμερα 3 ετών.

Στις 24 εβδομάδες άρχισα να αρρωσταίνω. Έχανα αίμα κι έχανα τις δυνάμεις μου. Έχοντας ήδη ένα κοριτσάκι 2 ετών και καμία βοήθεια πέρα από του άντρα μου, δεν είχα άλλη επιλογή πέρα από το να εύχομαι να γίνω καλά και να προσπαθώ. Διαγνώστηκα με ελκώδη κολίτιδα και βαριά αναιμία, ενώ παράλληλα είχε ανοίξει ο τράχηλός μου και τα λόγια του γιατρού μου ήταν: «Το μωρό δείχνει μια χαρά αλλά είναι έτοιμο να πέσει».

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: 35 μέρες στη ΜΕΝΝ

Ήταν Μάιος του 2015 όταν μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στο πρώτο μου μωρό. Και εγώ και ο άντρας μου πέταξαμε από τη χαρά μας, το θέλαμε αυτό το μωρό. Οι πρώτοι 3 μήνες πέρασαν δύσκολα λόγω αδιαθεσίας, όμως η χαρά μου ήταν εκεί, ο τέταρτος μήνας ίσως ο πιο τέλειος μήνας της εγκυμοσύνης μου, όνειρα, αγορές για την πριγκίπισσα που θα ερχόταν και… ξαφνικά στην 24 εβδομάδα όλα γκρεμίστηκαν.

Read More »