Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Β)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η δεύτερη από μια σειρά αναρτήσεων. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Ορφέας, 4 ετών. Γεννημένος στις 33 εβδομάδες, 2.270 γρ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες περισσότερων παιδιών.

Read More »

Advertisements

Τα πρόσωπα της προωρότητας (μέρος Α)

Τα παιδιά που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες γεννήθηκαν πρόωρα. Δηλαδή πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Για την ακρίβεια πολύ πριν από αυτήν. Είναι τα παιδιά που κάποτε λέγονταν εξαμηνίτικα ή εφταμηνίτικα και είχαν λιγότερες πιθανότητες να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή τότε σε σχέση με τώρα. Τα παιδιά αυτά πολέμησαν σκληρά για να ζήσουν και ορισμένα εξακολουθούν να πολεμούν ακόμη για ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Η ζωή δεν τους χαρίστηκε. Τη διεκδίκησαν. Όπως και πολλά «βήματα» στην πορεία τους. Διότι η πρόωρη γέννησή τους τα έφερε αντιμέτωπα με σημαντικά προβλήματα. Άλλοτε στην καρδιά, άλλοτε στα μάτια, στους πνεύμονες, στον εγκέφαλο κι άλλοτε στην ανάπτυξη. Είναι θαύμα – λένε ακόμη και οι επιστήμονες- πώς αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί, που πολλές φορές ζυγίζουν λιγότερο από 1 κιλό, νικούν καταστάσεις τις οποίες αν αντιμετώπιζε ένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, θα έμενε στην καλύτερη περίπτωση φυτό. Είναι τα μικρά μεγάλα μας θαύματα. Και γι’ αυτό είναι οι ικανότεροι πρεσβευτές μιας ημέρας σαν την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας που γιορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου.

Eίναι τα δικά σας και τα δικά μας παιδιά. Αυτά που οι αναγνώστες μας ζήτησαν να δουν και μας εμπιστεύτηκαν. Η ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα ήταν τεράστια. Έτσι, αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων που θα ακολουθήσουν. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια. Και για το μοίρασμα.

Γιώργος, 2,5 ετών. Γεννημένος στις 31 εβδομάδες, 1170 γρ. Την ιστορία του διαβάζετε εδώ.

Συνεχίστε για να δείτε φωτογραφίες κι άλλων παιδιών.

Read More »

Η ιστορία της Μαρίας: Άγνοια, προεκλαμψία, θερμοκοιτίδα

Μέσα από αυτή την – όσο μπόρω πιο – σύντομη περιγραφή της εμπειρίας μου από την πρώτη εγκυμοσύνη και γέννα μου, θα ήθελα να σας πω πως το συναίσθημα που γεννήθηκε μαζί με τον μπέμπη είναι δύσκολο να ξεπεραστεί. Θαυμάζω απεριόριστα όλες εκείνες τις μαμάδες που το έζησαν και το ζουν για μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα. Όλες εκείνες τις μαμάδες που ανέβηκαν στο δωμάτιο του μαιευτηρίου με άδεια αγκαλιά και που γύρισαν σπίτι τους χωρίς το μωρό τους. Όλες εκείνες που αντλούσαν το γάλα τους για να το στέλνουν στο μωρό τους ή που περιμεναν έξω από τις μονάδες προώρων μέχρι να έρθει η ώρα να θηλάσουν και να δουν για 20 λεπτά το παιδί τους. Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο!
Με λένε Μαρία και αυτή είναι η ιστορία μου.

Read More »

Η ιστορία της Αγγελικής: το πρόωρο «ελεφαντάκι» μας

Είμαι μαμά πρόωρου! Είμαστε γονείς πρόωρου!  Η Αγγελική και ο Δημήτρης.

Είχα δίδυμη κύηση. Με έναν μήνα ακινησία στο νοσοκομείο, τελικά με έπιασαν οι πόνοι και γέννησα στις 27+1 εβδομάδες. Ενώ οι γιατροί λέγανε ότι έχω δύο κορίτσια, γέννησα ένα αγόρι και ένα κορίτσι, 970 γρ. και 1020 γρ. αντίστοιχα. Το αγόρι μας έγινε αγγελάκι την ίδια ημέρα της γέννησής του. Το κοριτσάκι μας – η Μακρίδα μας (Μακρή το επίθετο μας και «ακριδάκι» το φώναζαν οι νοσηλεύτριες στην εντατική) έμεινε στην εντατική 78 ημέρες! Οι πιο δύσκολες ημέρες της ζωής μας.

Read More »

Η ιστορία της Νίκης: πρόωρο το τέταρτο αγόρι μου

Τα πάντα σε αυτή τη ζωή γίνονται για κάποιο σκοπό, φτάνει να είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε και να το αφήσουμε να κυλήσει όμορφα.

Η εγκυμοσύνη

Με επισκέπτεται η αδερφή μου με δύο τεστ εγκυμοσύνης. Γέλια, χιούμορ και άγχος, καθώς αυτή υπολόγιζε ότι ήταν έγκυος στο δεύτερο, εγώ όμως ούτε να το σκέφτομαι πως ήμουν έγκυος στο τέταρτο. Θετικά! Μέτα το σοκ έρχονται οι οικογενειακές όμορφες στιγμές. Τι όμορφο και σπάνιο να είσαι έγκυος με τη μεγαλύτερή σου αδερφή με 15 μέρες διαφορά! Πάμε στην ίδια γυναικολόγο, κάνουμε μαζί όλες τις απαραίτητες πρώτες εξετάσεις και όλα δείχνουν καλά. Το άγχος μου; Η αδερφή μου, 40 χρονών, με θρομβοφιλία, παρακαλούσα να πάνε όλα καλά. Εγώ, αν και 34 είχα εμπειρία. Άλλωστε τα άλλα τρία τα είχα γεννήσει τόσο γρήγορα και εύκολα!

Read More »

Η ιστορία της Στέλλας: δίδυμα 30 εβδομάδων


Άλλο ένα βράδυ που δεν με παίρνει ο ύπνος…. Μπαίνω και ξαναμπαίνω στο δωμάτιό τους και χαζεύω πάνω από τα κρεβατάκια τους. Είναι δικά μου αυτά τα όμορφα πλασματάκια;

Διάβασα σήμερα ένα άρθρο σας για τα «μικρά χταποδάκια». Πόσο θα ήθελα και τα δικά μου μωρά να είχαν από ένα τους δυόμιση μίνες που έμειναν στη μονάδα.

Read More »

Η ιστορία (και το κάλεσμα) της Εμμανουέλας

MOMents | work in progress

Να συστηθώ.

Εμμανουέλα.

Πάντα ήθελα να πιστεύω πως είμαι η Emmanuela αυτή.

Ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών

που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον ήλιο

και ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Paul Götz,

στη Χαϊδελβέργη.

Η αλήθεια όμως είναι πως είμαι η Εμμανουέλα αυτή.

Φωτο.γραφέας |

Αφηγήτρια ιστοριών |

Μαμά τριών πλασμάτων

(του Κωνσταντίνου/ 8, της Μαργκώ /2, του σκύλου μας Μιλού /4)|

Σύντροφος του Χάρη

το σύζυγος ποτέ δεν μου άρεσε)|

(Εργαζόμενη|

Θα μπορούσα να είμαι και η Μαίρη.

Η Παναγιωταρά.

Μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά.

Όπως οι περισσότερες δηλαδή.

Τα τελευταία 9 χρόνια έζησα

3 γυναικολογικά χειρουργεία

5 εγκυμοσύνες

2 αυτόματες αποβολές

1 παλίνδρομη κύηση

3 αποξέσεις

2 γέννες

2 καισαρικές τομές.

Είχα έναν επιπωματικό πλακούντα.

Read More »