Η ιστορία της Γιώτας

Γέννησα στις 13/1/2020. Τα διδυμάκια μου γεννήθηκαν 29 εβδομάδων και 2 ημερών. Αρχικά πανικοβλήθηκα γιατί και εγώ γεννήθηκα 30 εβδομάδων και ο αδερφός μου 25 εβδομάδων. Ευτυχώς είμαστε υγιέστατοι. Πάντα φοβόμουν την κληρονομικότητα και πίστευα ότι θα μου συμβεί! Έσπασαν τα νερά στο σπίτι, άντεξα 2 μέρες στην εμβρυομητρική στο Ιπποκράτειο. Το αγοράκι ηταν 1320 γρ με σοβαρό αναπνευστικό πρόβλημα. Το μόνο που θυμάμαι ήταν μια μπλε κουβέρτα να εξαφανίζεται γρήγορα από την αίθουσα χειρουργείου. Ούτε λόγος να τον δω λίγο πόσο μάλλον να τον πάρω αγκαλιά… Διασωληνώθηκε για μέρες. Σχετικά γρήγορα πήρε τα πάνω του. Νοσηλεύτηκε 52 μέρες. 

Read More »

Η ιστορία της Ρόζας: Οι μαχητές του Γενάρη

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν 6 μαχητές. Και επειδή γεννήθηκαν όλοι τον Γενάρη, ονομάστηκαν «οι μαχητές του Γενάρη». Θα μπορούσε κάπως έτσι να ξεκινάει ένα παραμύθι από αυτά που λέμε στα παιδιά μας, αλλά δυστυχώς δεν είναι ακριβώς έτσι, παρόλο που το τέλος στη δίκη μας περίπτωση ήταν – όπως όλα δείχνουν – αίσιο.

Ο δικός μου ο μαχητής γεννήθηκε την 30η εβδομάδα, 880 γραμμάρια, σοβαρό iugr, 56 μέρες στη ΜΕΝΝ. Προεκλαμψία βαριάς μορφής με 24 (!) πίεση εγώ. «Θα γεννήσουμε» μου είπε ο γιατρός «γιατί κινδυνεύετε και οι δύο εξίσου». Τον γιο μου τον είδα δευτερόλεπτα, τυλιγμένο σε κάτι σαν αλουμινόχαρτο και τον πήραν για το νοσοκομείο. Κι εγώ έμεινα μόνη σε ένα κρύο δωμάτιο χωρίς μωρό, με άδεια αγκαλιά να κοιτάζω το κενό και να παλεύω με τους δαίμονες μέσα μου που λέγονται τύψεις, νιώθοντας πως το σώμα μου δεν κατάφερε να τον κρατήσει. Τον πήραν τόσο βίαια από τη ζεστή φωλίτσα της μανούλας για να καταλήξει σε μια «κρύα» θερμοκοιτίδα και να παλεύει για τη ζωή του. Τύψεις που ακόμα και σήμερα, δύο χρόνια μετά με κυνηγάνε. Ξέρω άλλωστε πως ποτέ δεν θα φύγουν ουσιαστικά, γιατί ήταν ο μόνος που δεν έφταιγε και ο μόνος που τα πλήρωσε όλα.

Read More »

Η ιστορία της Ειρήνης: Ξεχασμένα… ποτέ

Πριν από 2 χρόνια ήρθε στη ζωή το δικό μου θαύμα… Μετά από 3 αποβολές, μία εξωμήτρια κύηση και γνωμάτευση γιατρού «και εξωσωματική να κάνεις, τα παιδιά θα τα χάνεις» ήρθε κι έμεινε. Και ήξερα από τότε πως θα είναι μαχητής. Μια εγκυμοσύνη δύσκολη, με αποκολλήσεις από τον 3ο μήνα κι εκεί που όλα έδειχναν καλά… στις 31+1 εβδομάδες ολική αποκόλληση.

Read More »

Γράμμα στην κόρη μου

Πετράδι μου,

σου έχω γράψει αυτό το γράμμα χίλιες φορές. Χίλιες φορές που έπεφτα στο κρεβάτι και δεν ήσουν εκεί και κάθε φορά που πέφτω στο κρεβάτι και είσαι πλάι μου.

Είναι ένα γράμμα για σένα και για μένα. Ένα γράμμα γεμάτο πίκρα, θυμό, θλίψη, ματαίωση, ενοχές. Γεμάτο φόβο, προσδοκίες, αναμονή και προσμονή.

Γεννήθηκες στις 29 εβδομάδες, λόγω προεκλαμψίας. Ο γιατρός μας, προσπάθησε να μας δώσει χρόνο, αλλά τα πράγματα ήταν σοβαρά και κινδυνεύαμε και οι δυο. Έπρεπε να βγεις, έτσι απρόσμενα και τελεσίδικα. Η εγκυμοσύνη μου έπρεπε να τερματιστεί και εσύ να βγεις σ’ αυτόν τον κόσμο απροετοίμαστη και μικρούλα. 870 γράμμαρια μικρούλα. Μικρή σαν γατάκι, ένα μικρό και αδύνατο γατάκι.

Read More »

Η Μυρτώ Κάζη μιλάει για το προωράκι της

Η Μυρτώ φωτογραφίζεται με ένα πλεκτό χταποδάκι, το αγαπημένο κουκλάκι των πρόωρων μωρών.

Τηλεόραση, ραδιόφωνο, Yes I do και Yes I Am, αλλά πρόσφατα και Boom! H Μυρτώ Κάζη νομίζω ότι είναι από τα πιο αεικίνητα πλάσματα που έχω γνωρίσει και το… χειρότερο; Από τότε που έγινε μητέρα συνεχίζει με τους ίδιους αμείωτους ρυθμούς! Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει, ούτε και τολμώ να τη ρωτήσω. Για μένα έγινε φίλη, όταν μου χτύπησε την πόρτα για να μου πει ότι κι εκείνη γέννησε πρόωρα. Ο Οδυσσέας της ήταν 30 εβδομάδων και 5 ημερών, όταν αποφάσισε να γνωρίσει τον κόσμο μας ανήμερα Χριστουγέννων και τώρα είναι 5,5 ετών. Όλα αυτά τα χρόνια το blogging και η προωρότητα μάς έφεραν κοντά και κάπως έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσει στο 31ebdomades για τη δική της εμπειρία με την προωρότητα, εγκαινιάζοντας μια σειρά όμορφων και ειλικρινών συζητήσεων.

 

 

 

Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που γέννησες πρόωρα;

Ουφ, πέρασαν 5,5 χρόνια… Απίστευτο μου φαίνεται!

Πόσων εβδομάδων ήταν το παιδί;

Ο Οδυσσέας μου ήταν 30 εβδομάδων και 5 ημερών. Δεν κατάφερα καν να φτάσω στις 31 εβδομάδες του blog σου!

Read More »

Η ιστορία του Βασίλη: Να τα αγαπάτε τα πρόωρα

Να τα αγαπάτε τα πρόωρα… Και λίγο παραπάνω τις μανούλες τους….

Ο Γιώργος αποφάσισε να γεννηθεί γύρω στους δύο μήνες πριν την ώρα του. Αποφάσισε να αρχίσει να δείχνει πως θα περνάει το δικό του από τότε που είδε το πρώτο φως του ήλιου. Ακόμα και σήμερα, τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες μετά, πάλι το δικό του – θέλει να πιστεύει ότι – περνάει.

 

Ο Γιώργος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 2015 με βάρος ενός κιλού και κάτι γραμμαρίων. Τον έβλεπες και δεν πίστευες πως μπορεί να γεννιούνται τέτοια μωρά. Πίστευες πως ένα τέτοιο πλασματάκι βγαίνει μόνο σε γατί ή σε κουτάβι. Για να είμαι ειλικρινής δεν γνώριζα το παραμικρό για την προωρότητα, πριν αυτή χτυπήσει την πόρτα του δικού μας σπιτιού. Το πρώτο μας παιδί είχε πάρει όλο του τον χρόνο μέχρι να ακούσουμε το κλάμα του. Κι εμείς ήμασταν μια ευτυχισμένη οικογένεια, απολαμβάνοντας τη ζωή με την όμορφη κορούλα μας.

Read More »

Η ιστορία της Ναταλίας: Γιατί ζητάω ΜΕΝΝ στην Κέρκυρα

Η γέννα μου (αφιερωμένο στους γιους μου)

Πριν από δύο χρόνια, αρχές καλοκαιριού, μόλις είχα μπει στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης μου. Ήμουν χαρούμενη γιατί είχαμε πιάσει ένα σημαντικό στόχο: τις 32 βδομάδες κύησης. Στη δίδυμη κύηση, η προωρότητα είναι μια απειλή που πλανάται συνεχώς πάνω από το κεφάλι σου. Ήταν ένας από τους πολλούς λόγους που δε χάρηκα την εγκυμοσύνη μου όσο θα  ήθελα. Είχα άγχος… Ένα σφίξιμο στο στομάχι μη συμβεί κάτι κι ο τοκετός δεν πάει καλά.

Read More »

Γαστρόσχιση: Μια αληθινή ιστορία

 

Στη 12η βδομάδα της εγκυμοσύνης μου, αφού τελειώσαμε την αυχενική διαφάνεια, η γιατρός μας είπε πως θέλει να μας μιλήσει… «Όλα είναι καλά με το μωρό, φυσιολογική ανάπτυξη, σωστή λειτουργία οργάνων, υπάρχει όμως ένα θέμα το οποίο αντιμετωπίζεται μεν αλλά είναι εξαιρετικά σπάνιο. Οι έλικες του εντέρου φαίνονται ξεκάθαρα να επιπλέουν μέσα στο αμνιακό υγρό. Το μωρό έχει γαστρόσχιση».

Γαστρόσχιση…τι είναι αυτό; Τρομακτικό και μόνο που το ακούς… Μας εξήγησε κάποια πράγματα, μας έδωσε τηλέφωνα για επαφές με παιδοχειρουργούς, νοσοκομεία κτλ. Έψαχνα στο ίντερνετ με το που βγήκα από το γραφείο… Σχεδόν μηδενική αναφορά στην ελληνική βιβλιογραφία, κάποια άρθρα στα αγγλικά με στατιστικά και ποσοστά, βίντεο από γονείς με την ιστορία του δικού τους μωρού και εικόνες… Εικόνες που σου προκαλούν φόβο.

Read More »

Η ιστορία της Δήμητρας: Υπογονιμότητα με αίσιο τέλος

Η Δήμητρα γέννησε πρόωρα, στις 30 εβδομάδες, τα δίδυμα κορίτσια της, αλλά εκείνο που την ταλαιπώρησε περισσότερο είναι η υπογονιμότητα. Αυτός είναι και ο λόγος μας ζήτησε να μοιραστεί την ιστορία της, για να βοηθήσει και άλλες γυναίκες με θέματα υπογονιμότητας. Μας είπε ότι ο ειδικός που τελικά επέλεξε, στάθηκε με προσοχή πάνω από τα προβλήματά της, μελέτησε τις εξετάσεις της και δεν τη φόρτωσε με περιττά φάρμακα. Η Δήμητρα σήμερα είναι τρισευτυχισμένη μαμά.

Read More »

Η ιστορία της Κάιλι: Αγαπώντας τα σημάδια μου

Η Κάιλι Γκορτ γεννήθηκε πρόωρα μαζί με τη δίδυμη αδελφή της το 1998. Σήμερα φοιτά στο λύκειο και σχεδιάζει να σπουδάσει εργοθεραπεία ή νοσηλευτική. Μας διηγείται τη δική της ιστορία. 

 «Πώς απέκτησες αυτό το σημάδι;», ρώτησε ένα περίεργο παιδί.

Αναφέρεται στο σημάδι με σχήμα V στη δεξιά πλευρά του στομαχιού μου, ακριβώς πάνω από γοφό μου. Παρόλο που στους υπόλοιπους αυτό το σημάδι φαίνεται περίεργο, ποτέ δεν ντράπηκα για αυτό.

«Μιλάς για αυτό εδώ;», ρωτάω δείχνοντάς το για να σιγουρευτώ. Εκείνη κουνάει καταφατικά το κεφάλι.

Βρίσκομαι στην πισίνα με τα παιδιά που προσέχω, φορώντας το μαγιό μου, που αφήνει ακάλυπτο το στομάχι μου και την τομή. Την ερώτηση του παιδιού μου την έχουν κάνει πολλοί ακόμη. «Έχω κάνει εγχείρηση», απαντώ. «Επειδή γεννήθηκα πρόωρα».

Read More »