The big «Θ»

Το ποστ του θηλασμού το καθυστέρησα πολύ. Ήθελα να είναι απαλλαγμένο από θυμό και γεμάτο κατασταλαγμένη άποψη. Ίσως επειδή τις μέρες που έγραφα τίγκα στην οργή για τις καισαρικές, έπεσα επάνω σε μια ανάρτηση της ΚaPa που συμβούλευε: sleep on it. Την άκουσα. Άφησα να περάσουν οι μέρες και οι μήνες, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να βρω μια άκρη, έναν τρόπο για να οργανώσω μια ομάδα πρώτων βοηθειών για τις μητέρες με πρόωρα μωρά που θέλουν να θηλάσουν. Δυσκολεύτηκα πολύ. Στον δρόμο έμαθα πληροφορίες και άκουσα απόψεις που με στενοχώρησαν. Έμαθα όμως κι άλλα που μου έδιναν λόγο να συνεχίσω.

Read More »

Ο νεογνολόγος που προασπίζεται τον θηλασμό

Το συγκλονιστικότερο ίσως όλων στην κουβέντα που ακολουθεί με τον Γιώργο Λιόση, διευθυντή του Νεογνολογικού Τμήματος του νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου» και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού, είναι η πληροφορία πως η μοναδική τράπεζα μητρικού γάλακτος που υπάρχει στην Ελλάδα, λειτουργεί από το 1947. Και από τότε μέχρι σήμερα, σχεδόν 70 χρόνια μετά, δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να φτιαχτεί άλλη. Έτσι, η πλειονότητα των μωρών που χρειάζονται συμπλήρωμα για διάφορους λόγους, τρέφεται με φόρμουλα, εκτός από εκείνα που έτυχε να γεννηθούν στο Έλενα. Επαναλαμβάνω: εδώ και 60+ χρόνια. Δεν θα αναφερθώ τώρα στη σημασία ύπαρξης τραπεζών γάλακτος (επιφυλάσσομαι για το μέλλον), διότι θα βαρεθείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί με τον κατεξοχήν προασπιστή του θηλασμού των πρόωρων.

Read More »

Μια ιστορία θηλασμού

Υπάρχουν δύο τρόποι προσέγγισης για να ενθαρρύνεις μια μητέρα να θηλάσει. Και οι δύο προαπαιτούν την ενημέρωση. Ο πρώτος όμως εστιάζει μόνο σε αυτή και «μαλώνει» για τις συνέπειες του μη θηλασμού στην υγεία του παιδιού. Στις περιπτώσεις των πρόωρων νεογνών ταιριάζει μόνο ο δεύτερος: εκείνος που δεν θα τρομάξει τη μητέρα, δεν θα τη φορτώσει ενοχές, αλλά θα της δείξει τον δρόμο, αγκαλιάζοντας με αγάπη τις προσπάθειες και τις επιλογές της. Σαν το παραμύθι με τον άνεμο και τον ήλιο, που τελικά κάνει κάποιον να βγάλει το παλτό του. Πένα στην Αρτεμισία.

Read More »

Η προσπάθεια θηλασμού αξίζει

Η Μαργαρίτα γέννησε στις 31 εβδομάδες και είδε το πρωτόγαλά της να πετιέται, γιατί κανείς δεν σκέφτηκε να τη βοηθήσει να το στείλει στο μωρό της που νοσηλευόταν σε άλλο ίδρυμα. Με πολλή προσπάθεια και λίγη τύχη κατάφερε και θήλασε. Και μας διηγείται την ιστορία της.

«Ήταν Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου βράδυ και είχαμε φύγει από το γραφείο του γυναικολόγου κλαίγοντας. Ήμουν έγκυος 31 εβδομάδων και το μωρό δεν μεγάλωνε. Δεν είχα καν μεγάλη κοιλιά. Δεν είχα συνειδητοποιήσει τίποτα και το μωρό έπρεπε να γεννηθεί. Βάρος 1180 γρ. Γέννησα με καισαρική, 1024 γρ., είδα το μωρό για δευτερόλεπτα και θα το έβλεπα σε τρεις μέρες ξανά. Είχε πάει στο Παίδων. Εγώ σε άλλη κλινική. Δεν ένιωθα μητέρα με τίποτα.

Read More »

Αλκυονίδες μέρες

Όταν έχεις γεννήσει πρόωρα και έχεις κάνει το δύσκολο ταξίδι του θηλασμού – επιτυχώς ή όχι δεν έχει σημασία – δεν θέλεις προπαντός να ακούσεις ψέματα. Διότι ξέρεις. Και αν για κάτι παραδέχομαι την Ιωάννα Αντωνιάδου-Κουμάτου, παιδίατρο-αναπτυξιολόγο, διευθύντρια κοινωνικής και αναπτυξιακής παιδιατρικής, υπεύθυνη του εθνικού προγράμματος προώθησης του θηλασμού «Αλκυόνη», πέρα φυσικά από το ίδιο το έργο της, είναι ότι δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της.

Read More »

Πρώτες βοήθειες θηλασμού

Πολύ προτού γεννήσω, όταν είχα αποφασίσει να θηλάσω το μωρό, μια φίλη που το δοκίμασε, προνόησε να μου δώσει το τηλέφωνο μιας σύμβουλου θηλασμού. Δεν αναρωτήθηκα ποτέ τι κάνει: βοηθάει μια γυναίκα όταν θηλάζει (not). Φύλαξα το νούμερό της για το καλοκαίρι. Με πρόλαβε όμως η άνοιξη. Και ήμουν πολύ στενοχωρημένη. Τρομαγμένη. Απελπισμένη. Η σύμβουλος θηλασμού δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ως κάποια που θα μπορούσε να βοηθήσει. Άλλωστε εγώ δεν θήλαζα, απλώς αντλούσα γάλα. Αφού προσπάθησα να πάρω πληροφορίες για το πώς να αυξήσω την παραγωγή μου από τις μαίες του μαιευτηρίου και άκρη δεν έβγαλα, αποφάσισα να τηλεφωνήσω σε μια μαία ιδιώτη.

Read More »

Άλλη μια ιστορία (και θηλασμού)

H ιστορία μιας μητέρας που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμη.

Έμεινα έγκυος τον Αύγουστο του 13. Όλα κυλούσαν ήρεμα, όλοι ήμασταν τρισευτυχισμένοι και κάναμε σχέδια. Φτάσαμε στην 31η εβδομάδα και όλα ήταν σχεδόν έτοιμα, ανυπομονούσα να έρθει η ώρα του τοκετού, να σπάσουν τα νερά, να ζήσω την κάθε στιγμή με τον άντρα μου, να δούμε τα ματάκια του μωρού μας και να ακούσουμε το πρώτο του κλάμα. Πριν κλείσω τις 32 εβδομάδες όμως ξαφνικά και χωρίς κάποιο λόγο με πιάνουν κάτι πετρώματα στην κοιλιά. Επικοινωνώ με την γυναικολόγο μου και καταλήγουμε στις συσπάσεις braxton hicks, ξεκούραση και ηρεμία. Έλα όμως που δεν περνούσαν με τίποτα και γίνονταν όλο και πιο συχνές. Φύγαμε εσπευσμένα να βρούμε τη γιατρό μου στην κλινική όπου θα γεννούσα εξ αρχής για να κάνουμε καρδιοτοκογράφημα. Τελικά ήταν αυτό που φοβόμασταν: συσπάσεις που έφταναν μέχρι το 90%. Μου έκαναν άρον άρον εισαγωγή και μου έβαλαν όρο για να ηρεμήσουν τη μήτρα, αφού πρώτα κάναμε τις ενέσεις κορτιζόνης για τα πνευμόνια του μωρού. «Κίνδυνος πρόωρου τοκετού» έγραφε η καρτέλα μου, το άγχος μου τεράστιο και οι συσπάσεις να χτυπάνε κόκκινο.Ο άντρας μου άφησε τα πάντα και ήταν μέρα-νύχτα μαζί μου, καθισμένος σε μία καρέκλα για τρία 24ωρα, ήταν το πρώτο μας μωράκι και ήμασταν τρομοκρατημένοι. Δεν ήξερα για ποιον να πρωτοκλάψω για μένα και την κακή μου μοίρα, για το μωρό ή για τον άντρα μου που είχε γίνει ένα ράκος.

Read More »

10 + 1 αλήθειες και ψέματα για τον θηλασμό των πρόωρων

Η Κατερίνα Μιχαηλίδου, Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος IBCLC, μία από τις πρώτες που κάνουν αυτή τη δουλειά στην Ελλάδα, μου άνοιξε τα μάτια όσον αφορά τον θηλασμό των πρόωρων. Επειδή τα όσα μου είπε ήταν πραγματική αποκάλυψη, κατέγραψα την κουβέντα μας με αυτόν τον «περιοδικίστικο» τρόπο του σωστού-λάθους. Σε όλα απαντάει εκείνη. Ως εισαγωγή στο κείμενό της, αναφέρω τα όσα θα έκανα τώρα αν είχα μια δεύτερη ευκαιρία. Τώρα που ξέρω. Αυτά, τα κλειδιά της επιτυχίας, είναι όσα θα είχαν κάνει τη διαφορά όχι μόνο στη δική μου περίπτωση, αλλά και σε πολλές άλλες νομίζω.

Read More »

Αύγουστος, ο θηλαστικός

Πίσω από γερμένα πεύκα προβάλλουν αμμουδερές παραλίες, έθνικ παρεό ριγμένα τάχα μου δίπλα σε σαγιονάρες, παιδικές πατούσες με λίγη άμμο, παιδικά χεράκια με επιμελώς ατιμέλητα μακραμέ βραχιόλια, ένα κουβαδάκι εκεί που σκάει το κύμα, κανένα ηλιοβασίλεμα, μια φέτα καρπούζι, ξέρεις τώρα, όλα αυτά που συνθέτουν το μεγαλειώδες ελληνικό καλοκαίρι. Πού να βγεις να πεις ότι η πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, η πιο ελληνικά καλοκαιρινή, είναι διεθνώς η Εβδομάδα Θηλασμού; Πριν από ενάμιση μήνα, ξεκίνησα μια προσπάθεια ενημέρωσης για αυτό το ζόρικο θέμα που λέγεται Θηλασμός Πρόωρων.

Read More »

Οι σταγόνες και το κύπελλο (της αποτυχίας)

Με το κεφάλαιο «θηλασμός» τέλος δεν υπάρχει. Και αφού αυτήν εδώ την εβδομάδα, την πρώτη του Νοέμβρη, στην Ελλάδα γιορτάζουμε τον θηλασμό, θέλω να το ξαναπιάσω και να σταθώ σε μια πονεμένη φράση: «δεν τα κατάφερα».

«Δεν τα κατάφερα, αρρώστησα βαριά στις 45 μέρες και έπρεπε να διακόψω τον θηλασμό. Δεν γινόταν αλλιώς, το έψαξα καλά. Με έχει στενοχωρήσει πολύ αυτό». Έχει μόλις επιστρέψει στη δουλειά, έχει ένα τελειόμηνο μωρό, όλα πήγαν καλά, αλλά εκείνη έχει θλιμμένα μάτια όταν μου μιλάει για τον θηλασμό (τρου στόρι Νο1).

Read More »