Η Λυδία Παπαϊωάννου μιλάει για τον δικό της μαχητή

ΤηΛυδία και Βίκτωρας

Τη Λυδία τη γνώρισα στα περιοδικά. Είναι από αυτούς τους ανθρώπους που η ενέργεια δεν εγκαταλείπει ποτέ. Ασταμάτητη και αστείρευτη. Δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός, παραγωγός σόου και πρόσφατα business woman, δεν σταματάει να μαθαίνει (διάφορα, δεν είναι της παρούσης) και να δημιουργεί. Τα είχαμε πει αρκετές φορές, όμως πάντα βιαστικά και… επιφανειακά. Η πρώτη φορά που μιλήσαμε τόσο αληθινά αποτυπώνεται σε αυτήν εδώ τη συνέντευξη για την οποία την ευχαριστώ πολύ.

 

Πότε γέννησες το Βίκτωρα (σε ποια εβδομάδα κύησης) και πόσο είναι τώρα;

Γεννήθηκε στις 30 εβδομάδες +2 ημέρες, ύψος 33 εκατοστά και βάρος 1 κιλό και 80 γραμμάρια. Έμεινε στη μονάδα δύο μήνες, το μεγαλύτερο διάστημα στην εντατική. Φέτος τον Ιούνιο θα κλείσει τα δύο – οπότε θα σταματήσουμε να μετράμε και τη διορθωμένη του ηλικία (ήταν να γεννηθεί Αύγουστο).

Φοβήθηκες;

Φοβήθηκα πολύ, ναι.

Ποια ήταν η στιγμή που φοβήθηκες πιο πολύ;

Η πρώτη πολύ δύσκολη στιγμή ήταν όταν βγήκα από το μαιευτήριο. Τις πρώτες μέρες που ήμουν ακόμα μέσα, παρόλο που το μωρό ήταν στη μονάδα και όχι μαζί μου, ήταν κάπως διαχειρίσιμο. Την ημέρα που έπρεπε να γυρίσω στο σπίτι χωρίς το παιδί, ζορίστηκα πάρα πολύ. Σε συνδυασμό με τις ορμονικές μεταβολές της λοχείας, τις πρώτες μέρες κάποιες στιγμές ήμουν έως και παράλογη, κάτι για το οποίο ευτυχώς ήταν προετοιμασμένος και ο σύντροφός μου και το περιβάλλον μου- και αυτό με βοήθησε πολύ. Θεωρώ πολύ σημαντικό να είναι ενήμεροι οι γύρω μας για να μπορούν να μας συμπαρασταθούν κατάλληλα- με πολλή υπομονή.

Κλαις όταν θυμάσαι;

Ναι, ακόμα και τώρα που απαντάω σε αυτές τις ερωτήσεις βουρκώνω. Τώρα πια όμως από συγκίνηση μόνο.

Για τι λυπάσαι πιο πολύ;

Λυπάμαι που δεν μπόρεσα να τον έχω αγκαλιά τον πρώτο καιρό. Σε κάποιες χώρες μπορούν οι γονείς να παίρνουν αγκαλιά τα προωράκια τους (skin-to-skin kangaroo care), εδώ δυστυχώς δεν δίνεται αυτή η δυνατότητα. Ελπίζω να διαμορφωθούν οι κατάλληλες υποδομές και στο άμεσο μέλλον να είναι εφικτό και στην Ελλάδα, και σε όλες τις μονάδες.

Για τι χαίρεσαι πιο πολύ;

Χαίρομαι που είναι το παιδάκι μας καλά. Και χαίρομαι που μπόρεσε να λάβει όλη αυτή τη βοήθεια και τη φροντίδα. Αυτό είναι και το βασικό συναίσθημα που μου έχει αφήσει αυτή η περιπέτεια: ευγνωμοσύνη. Δηλαδή δεν σκέφτομαι ότι αυτό που μας συνέβη ήταν μια συμφορά, αντιθέτως, αισθάνομαι τυχερή και ευγνώμων, παρ’ όλη την ανηφόρα.

Πόσο σε βοήθησε το χιούμορ στην αντιμετώπιση της προωρότητας;

Το χιούμορ όχι ιδιαίτερα. Το χαμόγελο όμως βοήθησε. Πάντα μπαίναμε στη μονάδα με το χαμόγελο, ακόμα και τις μέρες που ήταν δύσκολο.

Υπήρχε κάτι άλλο που να σε βοήθησε αρκετά;

Μας βοήθησε αρκετά αυτή η στάση που περιγράφω παραπάνω, η οποία στάση βοηθούσε νομίζω και τους ανθρώπους που φρόντιζαν το μωρό μας, τις μαίες και τις γιατρούς στη ΜΕΝΝ του Γαία, στους οποίους χρωστάμε πολλά και τους στέλνουμε πάντα την αγάπη μας. Έπειτα, σε τυχαία σειρά, με βοήθησαν πολύ τα ακόλουθα:

Το ένα ήταν το θήλαστρο. Δεν είναι ό,τι πιο ευχάριστο, όμως το γεγονός ότι μπορούσα να πηγαίνω στο παιδί μητρικό γάλα, μου έδινε μια αίσθηση ότι μπορώ να το βοηθήσω κι εγώ κάπως, ενώ γύρω από τις αντλήσεις και τα επισκεπτήρια χτίστηκε μια μορφή ρουτίνας που έκανε τις ημέρες πιο υποφερτές. Επιπλέον, όταν το μωρό ήρθε σπίτι, καταφέραμε και να θηλάσει, κάτι το οποίο μου έδωσε απίστευτη χαρά (παρ’ όλα αυτά αν κάποια μαμά δεν μπορεί να το κάνει για οποιονδήποτε λόγο, δεν πρέπει καθόλου να στεναχωριέται!).

Κάτι άλλο που μας βοήθησε ήταν οι φωτογραφίες των μωρών που είχαν νοσηλευτεί στη μονάδα τις οποίες είχαν στείλει οι άλλοι γονείς και ήταν αναρτημένες στην είσοδο της εντατικής. Έχει φωτογραφίες τους στη θερμοκοιτίδα και δίπλα φωτογραφίες αφότου έχουν μεγαλώσει λίγο. Μας βοήθησαν πολύ αυτές οι εικόνες καθώς όταν πρωτοβλέπεις το μωράκι σου, ένα τόσο δα πλασματάκι με όλα αυτά τα σωληνάκια και τα καλώδια πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται αν θα γίνει ποτέ κανονικό μωρό. Έπειτα βλέπεις όλα αυτά τα χαμογελαστά παιδιά και πείθεσαι ότι γίνεται. Ευχαριστώ και τη φίλη μου την Έλενα που μου έστελνε φωτογραφίες του δικού της μπέμπη που είχε περάσει την ίδια περιπέτεια.

Επίσης μας βοήθησε το να έχουμε πίστη στο παιδάκι μας ότι θα τα καταφέρει. Με τη βοήθεια μιας ψυχοθεραπεύτριας (με ειδίκευση στην προγεννητική και περιγεννητική ψυχολογία και Ιατρική) κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να στηρίζουμε το μωράκι με θετικές δηλώσεις όταν βρισκόμασταν μαζί του στο επισκεπτήριο, αλλά και στο σπίτι. Του μιλούσαμε πολύ με σκοπό να πάρει από εμάς τη σιγουριά ότι είναι και θα είναι καλά.

Τι θα ήθελες να πεις σε μία μητέρα που έχει τώρα το παιδί της στη ΜΕΝΝ;

Δεν είναι εύκολο να πεις κάτι σε μια μητέρα που έχει το παιδί της στη ΜΕΝΝ, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Κάτι που είχαν πει σε εμένα ήταν ότι πρέπει να είμαι προετοιμασμένη, ότι σε κάποια επισκεπτήρια μπορεί να μην ακούσω αυτό που έχω ανάγκη να ακούσω από τους γιατρούς, όμως υπάρχουν και τέτοιες μέρες. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Και σίγουρα θα της έλεγα, αν οποιαδήποτε στιγμή αισθανθεί ότι χρειάζεται βοήθεια, να τη ζητήσει αμέσως.

Πώς ήταν η κατάσταση στο σπίτι, όταν πήρες το παιδί;

Στην αρχή ήμασταν σα μικρογραφία της μονάδας, πολύ προσεκτικοί και φοβισμένοι. Σιγά σιγά ισιώσαμε. Περισσότερο απ’ όλα όμως θυμάμαι την απερίγραπτη χαρά μας που τον είχαμε μαζί μας και μπορούσαμε να τον έχουμε αγκαλιά όλη την ώρα. Και πόσο εκτιμούσαμε το καθετί. Οι γονείς των τελειόμηνων όταν ξυπνάνε το βράδυ ίσως λίγο να βαρυγκομούν, εμείς ακούγαμε το κλαψούρισμα και λέγαμε «μα τι τέλεια που μπορούμε να τον πάρουμε αγκαλιά και να τον παρηγορήσουμε!».

Επηρέασε η προωρότητα τη σχέση σου με το σύντροφό σου, τους συγγενείς και τους φίλους;

Νιώθω ότι μας έφερε πολύ κοντά με το σύντροφό μου, ενώ με τον τρόπο της η ιστορία αυτή μας βοήθησε να γίνουμε ακόμα πιο συνειδητοί και δοτικοί γονείς, και να εκτιμάμε κάθε μικρή ή μεγάλη στιγμή. Ακούγεται κλισέ ίσως, αλλά είναι έτσι ακριβώς.

Θα ήθελες να μεταφέρεις στο Βίκτωρα ένα μήνυμα από την πρόωρη περιπέτειά του;

Πόσο περήφανοι είμαστε από την πρώτη στιγμή για τον μικρό μας μαχητή!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΕΛΛΥ ΣΩΚΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s