Όταν το σχολείο δεν διδάσκει, κάνει απολύμανση

Τον Οκτώβριο πήγα στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου μας. Η αφορμή ήταν ένας μαθητής – ή μαθήτρια δεν έχει σημασία – που πήγε με πυρετό στην τάξη και ζήτησα να απομακρυνθεί. Στη συνέχεια, αφού δεν απομακρύνθηκε αν και έγιναν, όπως έμαθα, κάποιες ενέργειες ενημέρωσης των γονέων και αφού, όχι μόνο η κόρη μου, αλλά και άλλο ένα παιδί και η δασκάλα αρρώστησαν με τα ίδια ακριβώς συμπτώματα, του ζήτησα να ενημερώσει με όποιον τρόπο ήθελε εκείνος γονείς και δασκάλους ότι αυτό είναι επικίνδυνο για την υγεία όλων και να ζητήσει να μην επιτραπεί ξανά. Με κοίταξε σαν μια αναίτια παραλογισμένη μαμά, με αντερώτησε πώς ήμουν σίγουρη από πού κόλλησε το παιδί μου και με έστειλε στην ευχή της Παναγίας, χωρίς φυσικά να στείλει ούτε μία Α4 με τα βασικά μέτρα πρόληψης κατά των ιώσεων.

Αν σας πω ότι όλο αυτό που γίνεται τους τελευταίους μήνες το έβλεπα χρόνια πριν μπροστά μου, αφού ενορχηστρωνόταν σταδιακά με την αδιαφορία γονιών, δασκάλων και γιατρών, θα με κοιτάξετε κι εσείς ως αναίτια παραλογισμένη μαμά, η οποία όμως είχε την τύχη ή την ατυχία να ενημερωθεί τα τελευταία 8 χρόνια, λόγω του αναπνευστικού προβλήματος του παιδιού της. Ίσως και όχι μόνο εξαιτίας αυτού.

Τον Σεπτέμβριο του 2018 βρέθηκα μαζί με άλλες μητέρες δημοσιογράφους σε ένα πάνελ απέναντι στο σημερινό πρωθυπουργό και τη σημερινή υπουργό Παιδείας να μιλάμε για όσα θα έπρεπε να γίνουν στα σχολεία και στην εκπαίδευση γενικότερα. Μουτζώνω τον εαυτό μου που δεν μίλησα για την ανάγκη εκπαίδευσης όλων μας σχετικά με τον τρόπο μετάδοσης των ιώσεων και τα μέτρα πρόληψης. Όχι ότι θα άλλαζε κάτι. Μάλλον πάλι σαν αναίτια παραλογισμένη θα με κοίταζαν.

Με τρελαίνει όμως που μορφωμένοι άνθρωποι εν έτει 2020 λένε με απόλυτη βεβαιότητα: «κρυολόγημα έχω, δεν κολλάει, αισθάνθηκα ότι με φύσηξε ένα ρεύμα εκεί που σφουγγάριζα το μπαλκόνι» και δεν αναρωτιούνται γιατί και ο σύντροφός τους έπαθε το ίδιο ή το παιδί τους. Δεν ξέρουν ότι όλα τα κρυολογήματα οφείλονται σε κάποιον ιό που ζει στο σώμα μας, επειδή από κάπου τον κολλήσαμε και περιμένει να πέσει η άμυνα του οργανισμού μας (η οποία πέφτει αν εκτεθούμε παρατεταμένα στο κρύο ή αν δεν κοιμηθούμε καλά ή αν στρεσαριστούμε πολύ κ.ά.) για να εκδηλωθεί.

Και όχι μόνο δεν το ξέρουν και δεν κάνουν τίποτε για να το μάθουν, εξακολουθούν να αμφισβητούν ακόμη και τη συμβουλή σου να ρωτήσουν το γιατρό τους. Και δεν τον ρωτάνε. Κι εκείνος… δεν το λέει. Και στη συνέχεια δεν το λέει ούτε το σχολείο. Ούτε και ενδιαφέρεται να το μάθει. Ούτε να διασφαλίσει με κάποια μέτρα πρόληψης την αλλόγιστη διάδοση των ιώσεων. Και δεν κάνει σε κανέναν εντύπωση που οι ιώσεις πλέον είναι διαρκείς και πιο ανθεκτικές και όλο και συχνότερα προσβάλλουν το κατώτερο αναπνευστικό. Και τα σχολεία εξακολουθούν να δέχονται παιδιά με γαϊδουρόβηχα που κανένας δεν τα μαθαίνει να βήχουν στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα τους. Και οι γονείς εξακολουθούν να δίνουν το πρωί ντεπόν για να πάει το παιδί στο σχολείο, επειδή δεν έχουν πού να το αφήσουν ή για να μη χάσει το τεστ Ιστορίας. Και η ζωή συνεχίζεται. Αλλά δυστυχώς όχι για όλους.

Ανέκαθεν πίστευα στη δύναμη του σχολείου. Παρότι σήμερα δεν είναι ο Νο1 φορέας της γνώσης, θεωρώ ότι εξακολουθεί να εκπαιδεύει σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί δεν μπορεί να εκπαιδεύσει σε ένα τόσο σημαντικό θέμα, όσο η υγεία. Είναι ο μοναδικός φορέας που θα μπορούσε να διασπείρει τη γνώση στα σπίτια όλων – ή σχεδόν όλων. Γιατί έχει περισσότερη σημασία να γράψουν τεστ τα παιδιά – με τους γονείς από πάνω να κρατάνε το βιβλίο – στην Ιστορία και όχι σε θέματα υγείας; Γιατί να μην υπάρχουν ειδικοί που να μιλάνε δυο και τρεις και πέντε και δέκα φορές σε δασκάλους και μαθητές για το πώς μεταδίδονται οι ιώσεις και τι πρέπει να κάνουμε για να ελαχιστοποιήσουμε τη μετάδοσή τους στην κοινότητα; Γιατί να πρέπει να τρέχουμε πανικόβλητοι κάθε Φλεβάρη, να κλείνουμε και να απολυμαίνουμε σχολεία που την επομένη θα δεχτούν άρρωστα παιδιά στις τάξεις τους; Η απολύμανση μοιάζει στα μάτια μου ως ένα ψυχολογικό μέτρο απέναντι στην κοινότητα που τώρα θυμήθηκε να αγχωθεί, τη στιγμή που αν είχε εκπαιδευτεί στην πρόληψη, δεν θα χρειαζόταν να ανησυχήσει καν. Λυπάμαι που το σχολείο αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά λίγο. Και όταν δεν μπορεί να διδάξει…απολυμαίνει. Έστω.

ΚΕΛΛΥ ΣΩΚΟΥ

Διαβάστε εδώ παλιότερη ανάρτηση σχετικά με τη μετάδοση και την πρόληψη. Αν βαριέστε, τα σημαντικότερα παρακάτω:

Δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση να είναι κάποιος συναχωμένος, μπουκωμένος, με βήχα, whatever και να μην έχει προσβληθεί από κάποιον ιό. Είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι αυτό που λέμε κρυολόγημα ή κρύωμα είναι το ίδιο με αυτό που λέμε ίωση και οφείλεται σε κάποιον ιό που κολλάει. Μεταφέρεται δλδ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ακόμη πιο εύκολα από παιδί σε παιδί. Αν κάποιος δεν νοσήσει, σημαίνει είτε ότι είχε αντισώματα για τον συγκεκριμένο ιό, είτε ότι το ανοσοποιητικό του ήταν αρκετά ισχυρό – ή έστω δεν αποδυναμώθηκε από εξωγενείς παράγοντες, όπως το κρύο – για να τον παλέψει ήσυχα και διακριτικά και να μην τρέξει ούτε ρουθούνι.

Οι πρώτες μέρες της ίωσης είναι πολύ επικίνδυνες για να κολλήσουν άλλα παιδιά που με τη σειρά τους θα κολλήσουν άλλα και εκείνα τους γονείς τους και κάπως έτσι θα φτάσουμε στο «όλοι είμαστε όλον τον χρόνο άρρωστοι». Μην περιμένετε να δείτε το θερμόμετρο στα ύψη. Τις πρώτες και όχι τις τελευταίες μέρες οι ιοί του αναπνευστικού μεταδίδονται πολύ εύκολα.

Αν αρρωστήσετε εσείς, μην περιφέρετε την ίωση στον χώρο της εργασίας σας και στις κοινωνικές σας συναναστροφές. Δεν πειράζει να λείψετε από τη δουλειά ή από ένα πάρτι ή από το θέατρο ή την ταβέρνα μία φορά. Θα έρθουν άλλες.

Μάθετε πώς ακριβώς μεταδίδονται οι ιώσεις. Οι επισκέψεις αρρώστων σε κλειστούς χώρους θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Μην περιμένετε να εκδηλωθεί η γρίπη για να την πολεμήσετε με φάρμακα. Ακολουθήστε σωστή διατροφή, βάλτε την άσκηση στη ζωή σας, κάντε βόλτες στον καθαρό αέρα, μάθετε να ζείτε πιο υγιεινά.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s