Μάρτης

Να τος πάλι ο Μάρτιος, πλησιάζει. Το συνειδητοποίησα προχτές, όταν ο μεγάλος μου γιος, γεμάτος πανικό, μου υπενθύμισε ότι έχω «μόλις 10 μέρες» για να φτιάξω εκείνα τα βραχιολακια με κόκκινη και άσπρη κλωστή.

Περίεργος μήνας ο Μάρτιος. Για χρόνια ήταν μακράν ο δυσκολότερος μήνας του χρόνου. Σκοτείνιασε πριν από 7 χρόνια, όταν γεννήθηκε πρόωρα το πρώτο μου αγόρι. Δύο χρόνια αργότερα σκοτείνιασε ακόμη περισσότερο όταν το δεύτερο αγόρι μου απέδειξε τη μέρα της γέννησής του με τρόπο απόλυτο και τρομακτικό ότι η φράση «να μπεις στο μήνα σου και όλα θα πάνε καλά» είναι μια μπούρδα.

Για χρόνια καταλάβαινα ότι πλησιάζει ο Μάρτιος γιατί το σώμα μου άρχιζε να πονά, το μυαλό μου να μου παίζει παιχνίδια. Γιατί το σώμα μου και το μυαλό μου (ή μήπως το μυαλό μου και το σώμα μου;) αναβίωναν κάθε δευτερόλεπτο του Μαρτίου. Αναμνήσεις που μύριζαν αντισηπτικό. Γιατροί να τρέχουν. Δύο γέννες το Μάρτιο και στις δύο οι γιατροί έτρεχαν να προλάβουν το χρόνο. Και η άδεια αγκαλιά, πόσο πονάει; Και η ματαίωση κάθε προσδοκίας; Και η συνειδητοποίηση του κινδύνου;

Για χρόνια ο Μάρτιος είχε μόνο σκοτάδι, ήταν μόνο χειμώνας. Δεν ήθελα να έρθει. Ή τέλος πάντων αφού έπρεπε να έρθει οπωσδήποτε, ήθελα να περάσει γρήγορα. Και απλά ήλπιζα ότι κάποια στιγμή μέσα στο χειμώνα θα έρχονταν και οι Αλκυονίδες. Μέσα στον σκοτεινό Μάρτιο θα μπορούσα να χαμογελάσω λίγο. Πότε δεν φανταζόμουν ότι ο μήνας αυτός θα μπορούσε να ανήκει στην άνοιξη.

Μέχρι που ένας 7χρονος κύριος μου υπενθύμισε ότι έχω μόλις 10 μέρες για να φτιάξω τα βραχιολάκια τους. Σε δέκα μέρες έρχεται ο Μάρτιος και εγώ πλέον λαχταρώ να έρθει.

Λαχταρώ να θυμηθώ κάθε λεπτομέρεια της γέννησης του πρώτου μου γιου, γιατί έτσι μεγαλώνει η ευτυχία μου για το θαύμα που έχω σπίτι μου. Ξαναζωντανεύω κάθε λεπτό της γέννησης του δεύτερου γιου μου γιατί έτσι θυμάμαι πως τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο. Και η έλλειψη αγκαλιάς που κάποτε πονούσε τόσο; Είναι ο λόγος για να δεκαπλασιάζω κάθε χρόνο τις αγκαλιές που τους χαρίζω.

Ίσως είναι αλήθεια το κλισέ «ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός». Ίσως απλά στάθηκα τυχερή και βρέθηκα το σωστό δευτερόλεπτο στο σωστό μέρος με τους σωστούς ανθρώπους. Δεν ξέρω και πια δεν με νοιάζει να μάθω. Για χρόνια ο Μάρτιος ήταν ο δικός μου χειμώνας. Φέτος όμως θα πάρει επιτέλους τη θέση που του αξίζει. Είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης. Είναι ο μήνας που φέρνει την άνοιξη στη φύση. Είναι ο μήνας που έφερε την άνοιξη στην οικογένειά μας.

τασουλα μελισσοπουλου

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s