Η ιστορία της Μαρίας: 35 μέρες στη ΜΕΝΝ

Ήταν Μάιος του 2015 όταν μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στο πρώτο μου μωρό. Και εγώ και ο άντρας μου πέταξαμε από τη χαρά μας, το θέλαμε αυτό το μωρό. Οι πρώτοι 3 μήνες πέρασαν δύσκολα λόγω αδιαθεσίας, όμως η χαρά μου ήταν εκεί, ο τέταρτος μήνας ίσως ο πιο τέλειος μήνας της εγκυμοσύνης μου, όνειρα, αγορές για την πριγκίπισσα που θα ερχόταν και… ξαφνικά στην 24 εβδομάδα όλα γκρεμίστηκαν.

Εκείνο το πρωινό στις 5 του Οκτώβρη ήταν όλα περίεργα, δεν ένιωθα πόνο ή κάτι, αλλά μέσα μου ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τηλεφώνησα στο γιατρό μου και πήγα αμέσως στο ιατρείο του. Στην εξέταση, πάγωσε για ένα λεπτό και μου είπε: «Πρέπει να νοσηλευτείς άμεσα. Το μωρό είναι έτοιμο να βγει, πρέπει να αντέξεις τουλάχιστον 1 εβδομάδα ακόμη». Νοσηλεύτηκα σε ιδιωτική κλινική με ανεπάρκεια τραχήλου. Έκλαψα. Έκλαψα όσο ποτέ μα μέσα μου είπα «θα τα καταφέρουμε μικρή μου». Πέρασε η πρώτη εβδομάδα και το παλεύαμε. Μεταφέρθηκα στο Μακάρειο, στη Λευκωσία της Κύπρου, εξετάστηκα από άλλο γιατρό κι εκείνος είπε «από ώρα σε ώρα περιμένουμε να σπάσουν τα νερά, αλλά θα το παλέψουμε». Ξεκίνησε τότε ένας μακρύς δρόμος με όρους, φάρμακα και κάθε μέρα που περνούσε κανείς δεν πίστευε ότι δεν είχα γεννήσει ακόμα. Η κόρη μου όσο ανυπόμονη ήταν να βγει στο κόσμο, τόσο πείσμωνε και κρατιόταν μέσα μου λες και καταλάβαινε τον κίνδυνο.

Στις 30 εβδομάδες και 5 μέρες έσπασαν τα νερά. Με πήραν για φυσιολογικό τοκετό, αλλά και πάλι δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα περίμενα, γιατί, όταν ξεκίνησε η διαδικασία, οι παλμοί της καρδιάς της ολοένα και έπεφταν… Κατέληξα σε ένα παγωμένο χειρουργείο χωρίς καν την επιλογή για επισκληρίδιο. Με νάρκωσαν. Εκείνη τη μέρα γεννήθηκε το κοριτσάκι μου, 1745 γραμμάρια.

Την είδα μετά από ένα 24ωρο σε εκείνο το κουτί, τόσο αδύναμη, διασωληνωμένη, τα ματάκια της όμως έμοιαζαν να μου έλεγαν «μαμά, όλα θα είναι καλά». Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκαν και οι ενοχές μου που δεν μπορούσα να την προστατέψω, που την άφηνα μόνη. Τριάντα πέντε μέρες στη ΜΕΝΝ χρειάστηκαν, που έμοιαζαν σαν αιώνες. Εκεί μέσα έβλεπες μωρά που δεν τα κατάφεραν, ακούγες ιστορίες από μαμάδες που πηγαινοέρχονταν για 3 μήνες… Κι όμως από εκεί μέσα βγαίνεις πιο δυνατή και έτοιμη να πάλεψεις για τα πάντα. Σήμερα η κόρη μας είναι 2 χρονών και είναι υγιέστατη. Και ξέρετε κάτι; Είμαι περήφανη που είναι κόρη μου ένα τέτοιο μωρό που πάλεψε για τη ζωή του από την πρώτη του αναπνοή, γιατί μέσα από αυτήν έμαθα τόσα πολλά.

Μαρία Π.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s