Ξέρεις ότι είσαι γονιός (μωρού) όταν…

Εύχεσαι να ήσουν εσύ αντί για εκείνον στην εντατική, αλλά αμέσως μετά εύχεσαι να μην χρειαστεί να αρρωστήσεις ποτέ για να μην λείψεις ούτε μια μέρα από δίπλα του.

Πλένεις τα χέρια σου άπειρες φορές και φεύγεις τρέχοντας μόλις δεις κάποιον να βήχει δίπλα σου, αλλά όταν εκείνος αρρωσταίνει, καταφέρνεις τελικά να αρρωστήσεις και εσύ (από συμπαράσταση μάλλον).

Ονειρεύεσαι ένα διήμερο που δεν θα σηκωθείς από το κρεβάτι σου, αλλά αντ’ αυτού κοιμάσαι κάθε βράδυ με το ένα μάτι μισάνοιχτο.

Το γραφείο-αποθήκη βιβλίων και ρούχων σιγά σιγά μετατρέπεται σε παιδότοπο-αποθήκη παιχνιδιών και ρούχων, όπως και το σαλόνι, όπως και το υπνοδωμάτιό σου.

Θέλεις να πας μια βόλτα, αλλά, όταν τελικά πηγαίνεις, κοιτάς κάθε τέταρτο το τηλέφωνό σου και αναρωτιέσαι τι κάνει και εάν είσαι καλή μητέρα.

Αρρωσταίνει με ίωση, αλλεργία και πονόδοντο ταυτόχρονα και εσύ αναρωτιέσαι «γιατί όλα σε μας;» και τέλος πάντων «γιατί αυτός ο Μέρφι να έχει δίκιο;»…

Αλλά μετά καταλήγεις ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή είσαι γονιός και πως ακόμη και έτσι, όταν είναι όλος με κόκκινες πιτσιλιές, εκείνος θα σου γελά όταν του βγάζεις φωτογραφία για να τη στείλεις στη γιατρό του, και εσύ θα την κοιτάζεις μετά και θα χαμογελάς, γιατί είσαι τόσο τυχερή που είναι το παιδί σου.

Μαρια Χατζη

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s