Το τρίδυμο που επέζησε

Μία μητέρα θυμάται την πρώτη φορά που το παιδί της αναζήτησε τα τρίδυμα αδέλφια του. Η ιστορία της μας κάνει να αναρωτιόμαστε πώς και πότε θα μιλήσουμε στα παιδιά για την απώλεια των αδελφών τους.

Μία λέξη. Μία μόνο λέξη χρειάστηκε για να με πλημμυρίσουν ξανά οι αναμνήσεις και η θλίψη. Με μία τόσο δα μικρή λέξη επέστρεψα πίσω στην 23η Ιουνίου 2013, τη μέρα που γέννησα τα τρίδυμά μου και τη μέρα που πέθανε το πρώτο μου παιδί.

Το μοναδικό από τα τρίδυμά μας που επέζησε, η Πέιτον, έχει ιδιαίτερη ρουτίνα προτού πέσει για ύπνο το βράδυ, που περιλαμβάνει το να χαιρετίσει τον αδελφό και την αδελφή της. Πάνω από την αλλαξιέρα της κρέμονται 3 διάφανα κουτιά, ένα για καθένα από τα τρίδυμα. Μέσα υπάρχουν φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά από το νοσοκομείο των 22 εβδομάδων πρόωρων μωρών μας. Στην Πέιτον αρέσει πολύ να τα κοιτάζει και συχνά λέει «Γεια σου, Άμπυ», «Γεια σου, Πάρκερ». Αλλά εκείνη η νύχτα ήταν διαφορετική. Η Πέιτον χαιρέτησε την Άμπυ και μετά κοίταξε πιο κοντά τη φωτογραφία. Και τότε με τη φωνούλα της φώναξε «Ξύπνα!».

Πώς εξηγείς στην κόρη σου ότι η πανομοιότυπη αδελφή της δεν θα ξυπνήσει ποτέ; Πώς της λες ότι η αδελφή της έζησε μόνο λίγες ώρες και ο αδελφός της μόνο 2 μήνες; Πώς να της εξηγήσω ότι δεν είδαμε ποτέ τα υπέροχα μάτια της Άμπυ επειδή στις 22 εβδομάδες τα μάτια της ήταν ακόμη κλειστά; Τη στιγμή εκείνη, τα δάκρυα άρχισαν να ξεχειλίζουν και ένας κόμπος δημιουργήθηκε στο λαιμό μου. Το γλυκό μου παιδί αρχίζει τώρα να κατανοεί πράγματα. Και πρόσφατα ανακάλυψε τη φωνή της, μία ήρεμη και γλυκιά φωνή που με ξαφνιάζει.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μία τόσο αθώα λέξη μπορούσε να είναι τόσο γλυκιά και γεμάτη αγάπη και ταυτόχρονα να σου σπαράξει την καρδιά. Όταν η Πέιτον ζήτησε από την αδελφή της να ξυπνήσει, η καρδιά μου φούσκωσε από περηφάνια. Θυμάται τον αδελφό και την αδελφή της, με τους οποίους μοιράζεται ένα ιδιαίτερο δεσμό που χρονολογείται πίσω στην περίοδο που ζούσαν μέσα στη μήτρα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι θα χρειαστεί μια μέρα να εξηγήσω στην Πέιτον για ποιο λόγο τα αδέλφια της δεν είναι μαζί μας. Είναι μία συζήτηση που ήξερα ότι θα προκύψει κάποια στιγμή, αλλά δεν περίμενα ποτέ ότι θα ήταν τόσο νωρίς.

Οι δύο μας άγγελοι θα αποτελούν πάντα ένα μεγάλο κομμάτι της οικογένειάς μας και θα είμαι πάντα η μαμά τους. Δεν έχω ιδέα τι θα πω όταν έρθει η ώρα ή πώς θα βοηθήσω την Πέιτον να καταλάβει, αλλά ξέρω ότι θα το κάνω. Όσο για αυτή τη μικρή λέξη «ξύπνα», είναι μία στιγμή που θα θυμάμαι και θα αγαπώ για πάντα. Γιατί εκείνη τη στιγμή όλοι μου οι φόβοι έφυγαν μακριά, το μητρικό μου ένστικτο φρόντισε για αυτό. Κοίταξα την Πέιτον και χαμογελώντας της είπα ότι η Άμπυ κοιμάται στον Παράδεισο. Έπειτα τύλιξα τα χέρια μου γύρω από την πολύτιμη κόρη μου και την αγκάλιασα σφιχτά, χωρίς να την αφήνω να φύγει.

Καθώς τα δάκρυα έτρεχαν στο πρόσωπό μου και πάνω στο παιδί μου, άκουσα την Πέιτον να ψιθυρίζει «Παράδεισος».

Πηγή: Huffingtonpost
Απόδοση: Τασούλα Μελισσοπούλου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s