Η ιστορία της Τζίνας: εγκυμοσύνη σαν… βόμβα

Για το μικρό μου ηρωάκι

Όλα ξεκίνησαν στην εξέταση της Β’ επιπέδου όπου, δόξα τω θεώ, ήσουν υγιέστατος, αλλά η θέση του πλακούντα Vasa Previa… Δύο λέξεις άγνωστες για μένα αλλά με τόσο τρομαχτική επεξήγηση. Υπήρχαν λοιπόν δύο πλακούντες οι οποίοι συνδέονταν μεταξύ τους με τα λεγόμενα προδρομικά αγγεία. Τα αγγεία αυτα ακουμπούσαν πάνω στον τράχηλο και αυτό καθιστούσε αδύνατο να γεννηθεί ένα μωρό φυσιολογικά. Ο ένας πλακούντας ήταν επιπωματικός, κάλυπτε δηλαδή κι αυτός ένα μέρος του τραχήλου. Όσο κι αν έψαξα να βρω κάποια παρόμοια περίπτωση δεν τα κατάφερνα, παρά μόνο στο εξωτερικό και πολλές από αυτές με όχι ευχάριστη έκβαση μιας και είναι πολύ δυσκολο να διαγνωστεί – η διάγνωση γίνεται μόνο με το λεγόμενο colour doppler που διαθέτουν οι εμβρυολόγοι και αυτό γίνεται μόνο με κολπική εξέταση. Επίσης είναι 1 περίπτωση στις 3.000 – 5.000, οπότε καταλαβαίνετε πως είχαμε πιάσει το τζακ ποτ όπως λέγαμε με τον άντρα μου.

Στην περίπτωση λοιπόν που για κάποιο λόγο έσπαγαν τα νερά, για να το πω απλά, τα αγγεία μπορούσαν να υποστούν ρήξη από την πίεση και μέσα σε 10 λεπτά να χάσει το έμβρυο όλο του το αίμα και να σταματήσει η τροφοδοσία και το οξυγόνο του. Τόσος ήταν ο χρόνος που είχε το μωρό μου να σωθεί αν γινόταν κάτι τέτοιο, ενώ ζούμε 45 λεπτά από το κοντινότερο οργανωμένο για να χειριστεί μια τέτοια κατάσταση νοσοκομείο.

Ο λόγος που έγινε όλο αυτό άγνωστος. Καθαρά θέμα τύχης και το μόνο που αναρωτιόμασταν με τον άντρα μου ήταν γιατί σε εμάς, αφού λίγους μήνες πριν είχαμε βιώσει και μια παλίνδρομη κύηση. Από εκείνη τη μέρα έκλαιγα συνέχεια, τα έβλεπα όλα μαύρα, ένιωθα σαν μια κινούμενη βόμβα και απλά προσπαθούσα να κοιμάμαι όσο μπορούσα για να μη σκέφτομαι, να περάσει ο καιρός γρήγορα και να μεγαλώσει το μωρό μου. Ο στόχος του γιατρού μου ήταν οι 36 εβδομάδες και αν το έκρινε απαραίτητο θα νοσηλευόμουν νωρίτερα για να είμαστε σε επιφυλακή. 

Άρχισα δειλά δειλά να είμαι αισιόδοξη, έπαιρνα τα απαραίτητα για το μωρό μου και έτσι φτάσαμε στις 28 εβδομάδες, όπου ξύπνησα με έντονους πόνους περιόδου και πλημμυρισμένη στο αίμα. Φτάσαμε στο νοσοκομείο σχεδόν πετώντας, δεν μπορούσαμε να αρθρώσουμε ούτε λέξη σε όλη τη διαδρομή από τον πανικό και μέχρι να ακούσω την καρδιά του μωρού απλά δεν… ζούσα. Η αιμορραγία σταμάτησε κάποια στιγμή και προερχόταν από μια αποκόλληση που είχε ο ένας πλακούντας. Το μωρό δεν είχε επηρεαστεί και μετά την απαιτούμενη νοσηλεία γυρίσαμε στο σπίτι μας όπου ήμουν πλέον σε πλήρη ακινησία.

Ακριβώς ένα μήνα μετά, στις 32 εβδομάδες, ξεκίνησα να έχω συσπάσεις, ήπιες μεν αλλά συνοδευόμενες από άλλη μια αιμορραγία. Ξανά στο νοσοκομείο, αυτή τη φορά μέχρι να γεννήσω γιατί δεν μπορούσαμε να το ρισκάρουμε. Η αιμορραγία τη μία σταματούσε την άλλη ξεκινούσε πάλι. Εγώ σχεδόν όλη μέρα στον καρδιοτοκογράφο για να είμαστε σίγουροι ότι δεν επηρεαζόταν το μωρό. Τη νύχτα που έκλεινα τις 33 εβδομάδες, εκτός από μια πολύ μεγάλη αιμορραγία, ξεκίνησα να έχω και επώδυνες συσπάσεις. Το επόμενο βήμα επείγουσα καισαρική και ο μαχητής μου ήρθε στη ζωή με ενα δυνατό κλάμα ζυγίζοντας 2.020 γρ. Κοιταχτήκαμε για λίγο και μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι είναι δικός μου, μου τον πήραν για τη ΜΕΝΝ. Είχε μια μικρή λοίμωξη και για αυτό μπήκε σε καταστολή τις πρώτες μέρες. Ήμουν τόσο ανακουφισμένη που όλο αυτό το άγχος της εγκυμοσύνης είχε περάσει που χαμογέλασα πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες.

Ήταν ένα δύσκολο χειρουργείο και θέλω να ευχαριστήσω τον γιατρό μου που μας έσωσε. Όχι μόνο κατάφερε και διέγνωσε κάτι που καθότι σπάνιο είναι και πολύ δύσκολο να το βρεις, αλλά πήρε τη σωστή απόφαση στη σωστή στιγμή. Οταν με ανοίξανε ο ένας πλακούντας «εξερράγη» και δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν αργούσαμε έστω μία μέρα.

Προτού γεννήσω έλεγα ότι δεν με τρομάζει η προωρότητα, έχω συμβιβαστεί μαζί της, αρκεί να πήγαιναν όλα καλά και να ζούσε το παιδί μου. Περνώντας όμως το κατώφλι της ΜΕΝΝ δεν γίνεται να μην επηρεαστείς. Είχα γίνει πρώτη φορά μαμά κι όμως αγκάλιασα το μωρό μου μετά από 9 μέρες. Έπρεπε να ζητάω άδεια για να τον αγγίξω, έπρεπε να τον βλέπω μόνο μία ώρα τη μέρα, έπρεπε να μάθω να κανω υπομονή, ειδικά την πρώτη φορά που τον είδα τόσο μικρό με όλα αυτά τα καλώδια στο κορμάκι του ένιωθα ότι έφταιγα εγώ για την κατάστασή του, το δικό μου σώμα δεν κατάφερε να τον κρατήσει μέσα όσο χρειαζόταν.

 Άρχισα να εκτιμώ όλα τα μικρά πράγματα της καθημερινότητας που κάποιοι έχουν δεδομένα και πετούσα από τη χαρά μου όταν άκουγα τους άθλους του ήρωά μου! Σήμερα αναπνέει μόνος του, σήμερα πήρε 40 ολόκληρα γραμμάρια, σήμερα κατάφερε να πιει γάλα από μπιμπερό… Κι έτσι περνούσαν οι μέρες μας, 22 μέρες που τότε μου φαίνονταν ατέλειωτες. Είκοσι δύο μέρες μέχρι να σε πάρουμε σπίτι μας και να σε έχουμε όλη μέρα στην αγκαλιά μας που τόσο στερήθηκες.

Ευχαριστώ τον άντρα μου που με συνέφερε εκείνες τις πρώτες μέρες και δεν κατέρρευσα ψυχολογικά. Και για όλους αυτούς τους μήνες της εγκυμοσύνης που μου θύμιζε την έννοια της λέξης «ελπίδα» και ήταν δίπλα μου να κάνει τα αδύνατα δυνατά.

Να ελπίζετε, μανούλες, και να μην τα παρατάτε! Είμαστε φτιαγμένες έτσι ώστε να αντέχουμε πάρα πολλά και να ανακαλύπτουμε δυνάμεις που δεν φανταζόμασταν καν ότι έχουμε.

Δόξα τω θεώ ζούμε σε μια εποχή που η ιατρική έχει εξελιχθεί πολύ. Λίγα χρόνια πριν η περίπτωσή μου δεν θα μπορούσε να διαγνωστεί ούτε και να αντιμετωπιστεί. Και όμως σήμερα πήγαν όλα καλά και ο ήρωάς μου είναι στην αγκαλιά μου! Μπορεί να μην απόλαυσα την εγκυμοσύνη μου που τόσο ήθελα, μπορεί η γέννα μου να ήταν τραυματική εμπειρία, μπορεί να πόνεσα πολύ όταν γυρίσαμε στο σπίτι μας χωρίς το μωρό μας, αλλά σήμερα, 9 μήνες μετά, είμαι ευτυχισμένη που είναι γερός, ζωηρός και τίποτα πάνω του δεν θυμίζει προωρότητα! Έχω κλείσει όλες τις άσχημες αναμνήσεις σε ένα κουτάκι που εύχομαι να μη χρειαστεί να ανοίξω ξανά.

Απέραντη αγάπη σε όλους τους γονείς που δίνουν κάθε μέρα το δικό τους αγώνα και μακάρι όλα αυτά τα θαυματάκια που για κάποιο λόγο έρχονται βιαστικά στη ζωή να βγαίνουν νικητές.

Τζίνα Κ.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s