Ο γρίφος του IUGR

iugr

Αν ξέρετε καλά τη σημασία αυτών των φράσεων, τότε σίγουρα σας ενδιαφέρει το παρακάτω κείμενο. Συστήνεται όμως και σε συγγενείς που θέλουν να ενημερωθούν. Ποια είναι λοιπόν τα θέματα των παιδιών IUGR; Πώς πρέπει να τα χειριστείτε;

Ένα σημαντικό πρόβλημα που εμφανίζεται από τους πρώτους μήνες της ζωής των παιδιών που γεννιούνται λόγω ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης (IUGR) είναι ότι παραμένουν πολύ αδύνατα. Το πρόβλημα αυτό συνδέεται άμεσα τις περισσότερες φορές με προβλήματα σίτισης και κατά συνέπεια την αδυναμία των παιδιών να δημιουργήσουν αποθέματα λίπους.

Σίτιση νεογέννητου

Σε κάποια μωρά IUGR, οι ειδικοί προτείνουν τη χρήση ρινογαστρικού καθετήρα για πιο εντατική σίτιση. Επειδή όμως η μέθοδος αυτή μπορεί να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που καλείται να λύσει, χρησιμοποιείται μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις.

Επίσης μωρά με βαριά μορφή IUGR δυσκολεύονται να θηλάσουν, καθώς δεν μπορούν να πιπιλίσουν εύκολα και κουράζονται πολύ γρήγορα. Στις περιπτώσεις αυτές, το τάισμα με μπιμπερό είναι μονόδρομος για τους γονείς. Βέβαια πολλές μητέρες, με σωστή καθοδήγηση, κατάφεραν να θηλάσουν το μωρό τους.

Παρόλο που τα μωρά μπορεί να καταναλώνουν επαρκή ποσότητα γάλακτος για την ηλικία τους, κάποιοι ειδικοί προτείνουν να προσπαθήσει ο γονιός να αυξήσει ελαφρώς την ποσότητα. Βέβαια, εάν ένα μωρό IUGR πιεστεί να φάει λίγο παραπάνω, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κάνει όλο το γάλα εμετό. Το μωρό αναστατώνεται και εξαντλείται, ο γονιός στενοχωριέται και το τάισμα πρέπει να αρχίσει από την αρχή. Για τον λόγο αυτό πρέπει να προτιμούμε τα μικρά και συχνά γεύματα.

Εισαγωγή στέρεων τροφών

Τα παιδιά με IUGR μπορεί να αδιαφορούν πραγματικά για το φαγητό – και όσο μεγαλώνουν, μπορεί να δείχνουν πραγματική άρνηση να καταναλώσουν στέρεες τροφές – ίσως επειδή το παραμικρό κομματάκι μπορεί να τους προκαλέσει εμετό. Ίσως γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να μασήσουν σωστά. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι καλύτερα να συνεχίσετε τη σίτιση του παιδιού με πολύ καλά αλεσμένη τροφή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μέχρις ότου το παιδί είναι έτοιμο να διαχειριστεί τα μικρά κομμάτια, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα ξεκινήσει η εισαγωγή των στέρεων τροφών λίγο αργότερα σε σχέση με τα συνομήλικά του.

Είναι απόλυτα φυσικό οι γονείς να αγωνιούν για το αν το παιδί τους προσλαμβάνει τη σωστή ποσότητα θερμίδων και συχνά μπαίνουν στον πειρασμό να δώσουν πολλά γλυκά. Όμως είναι εξίσου απαραίτητο να έχει το παιδί μία ισορροπημένη διατροφή. Στην πραγματικότητα πολλά παιδιά IUGR φαίνεται πως προτιμούν τα αλμυρά/πικάντικα τρόφιμα.

Ίσως παρατηρήσετε ακόμη ότι η διατροφή τους δεν έχει ποικιλία και ότι γίνονται γκρινιάρικα με τις διατροφικές τους συνήθειες. Μεγαλώνοντας όλα αυτά μπορεί και να αλλάξουν. Αυτό που ίσως δε θα αλλάξει μέχρι και την εφηβεία, είναι το μοτίβο «εβδομάδες αφαγίας» που ακολουθούνται από «εβδομάδες αυξημένης όρεξης». Ο παιδίατρος ή κάποιος ειδικός διατροφολόγος ίσως έχει να σας προτείνει ορισμένες ιδέες για να ξεπεράσετε τέτοιου είδους προβλήματα. Λογοθεραπευτές με εμπειρία σε προβλήματα σίτισης μπορούν επίσης να βοηθήσουν.

Η ζυγαριά και η όρεξη 

Τα παιδιά που παραμένουν μικρά σε μέγεθος, έχουν συνήθως μικρή όρεξη και τρώνε μικρές ποσότητες σε κάθε γεύμα, αλλά ίσως θέλουν να τρώνε πιο συχνά σε σχέση με τα συνομήλικά τους.  Αυτές οι δυσκολίες, με μικρή πρόσληψη τροφής, ίσως οδηγήσουν σε χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε έντονη εφίδρωση, ιδιαίτερα στο κεφάλι και στο πάνω μέρος του σώματος. Επίσης, ίσως το παιδί δείχνει σημάδια κούρασης και ανησυχίας εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα είναι χαμηλό. Το πρόβλημα αυτό βελτιώνεται συνήθως καθώς το παιδί μεγαλώνει.

Το παιδί σας θα είναι αδύνατο για την ηλικία του και η έλλειψη υποδόριου λίπους ίσως σας κάνει να νιώθετε ότι πρέπει να φάει περισσότερο. Ωστόσο όταν η μοναδική αντίδραση του παιδιού στο φαγητό είναι η έλλειψη ενδιαφέροντος ή ο υπερβολικός εκνευρισμός, η ώρα του φαγητού μπορεί να μετατραπεί σε ώρα «σύγκρουσης». Είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγετε τέτοιες συγκρούσεις, στο μέτρο που είναι δυνατό, και εφόσον το παιδί σας είναι υγιές και δραστήριο η περιορισμένη του όρεξη δεν θα του κάνει κανένα κακό. Το πιο σημαντικό από όλα είναι να ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει συχνά και μικρά γεύματα, παρά λίγα και μεγάλα.

πηγες
http://www.childgrowthfoundation.org/
http://www.apeg.org.au/
http://www.apeg.org.au/portals/0/resources/intrauterinegrowthretardation.pdf
αποδοση: τασουλα μελισοπουλου
προσαρμογή εικαστικου: ελισαβετ καραβατακη
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s