Γιατί χρειάζεσαι ένα γκρουπ υποστήριξης;

menn_n

thilastro_n

Ποιος έχει χρόνο για ομάδες υποστήριξης; Και πού να τρέχεις τώρα;

Αν το μωρό σου είναι ακόμη στη ΜΕΝΝ έχεις σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθείς. Όταν δεν είσαι μαζί του στα επισκεπτήρια, είσαι σπίτι και αντλείς γάλα ή προσπαθείς να κοιμηθείς ή να ασχοληθείς με το άλλο σου παιδί.

Αν έχεις το μωρό στο σπίτι προσπαθείς να προσαρμοστείς στη νέα σου ζωή, προφυλλάσσοντάς το από τους επικίνδυνους ιούς ή τρέχοντας στα follow up ή ακολουθώντας κάποιο αυστηρό πρόγραμμα φυσιοθεραπειών. Στην καλύτερη περίπτωση απλώς προσπαθείς να θηλάσεις. Είναι too much όλο αυτό.

Αν πάλι είσαι μητέρα που βίωσες την απώλεια, είσαι χαμένη συναισθηματικά. Απολύτως κατανοητό.

Ποιος έχει λοιπόν τον χρόνο και τη διάθεση για ένα γκρουπ υποστήριξης; Όχι εσύ πάντως. Κι όμως οι συναντήσεις με άλλους γονείς είναι ένα από τα πιο βοηθητικά πράγματα που μπορείς να κάνεις για εσένα και το παιδί σου (το γιατί βρίσκεται στο τέλος του κειμένου με μπολντ, σε περίπτωση που βαριέσαι να διαβάσεις τα ενδιάμεσα).

Μετά τη γέννηση της κόρης μου δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι χρειαζόμουν κάποιο είδος στήριξης. Συνήθιζα να λέω πως το μόνο που χρειάζομαι είναι μερικές βόλτες με τις φιλενάδες μου. Στην πραγματικότητα ήθελα να φύγω από το σπίτι και ό,τι αυτό σήμαινε εκείνη την περίοδο για μένα: άγχος και αγωνία για την εξέλιξη του παιδιού. Ήθελα να τρέξω μακριά και να ξεχάσω. Το λες και αποφυγή.

abakas_n

Καθώς ο καιρός περνούσε και έπιανα τον εαυτό μου να θρηνεί για την απώλεια μιας φυσιολογικής και χαρούμενης γέννας, καθώς παρατηρούσα με τρόμο την κάθε της κίνηση για την ταυτοποιήσω με ό,τι διάβαζα ως »φυσιολογικό», καθώς το στρες στη σχέση μου με τον πατέρα της μάς κατέστρεφε, κατάλαβα ότι οι φίλες που νόμιζα ότι χρειαζόμουν δεν ήταν οι παλιές μου. Δεν ήταν σίγουρα αυτές που θα μου έλεγαν »πώς κάνεις έτσι; το παιδί δεν έχει τίποτε», »είσαι υπερβολική, την έχεις στη γυάλα» και άλλα τέτοια εντελώς άστοχα, τα οποία δυστυχώς ενέτειναν τη μοναξιά μου.

zugaria

Είχα ανάγκη από ανθρώπους που το είχαν ζήσει και ήξεραν. Ήξεραν τι θα πει »το μωρό δεν πρέπει να κρυολογήσει τον πρώτο χειμώνα επουδενί», ήξεραν νευρολόγους και οφθαλμίατρους και καταλάβαιναν γιατί έπρεπε να τους επισκεπτόμαστε, ήξεραν τι θα πει διορθωμένη ηλικία, έπλεναν τα χέρια τους 100 φορές μέσα στην ημέρα, είχαν τσακωθεί με συγγενείς επειδή τους επισκέφτηκαν »μπουκωμένοι», είχαν πλακωθεί με τον σύντροφό τους επειδή δεν προσπάθησε αρκετά να ταΐσει το παιδί και το είχαν μετανιώσει, ήξεραν τι ζούσα. Είχα ανάγκη να ακούσω τις δικές τους ιστορίες για να καταλάβω ότι δεν ήμουν η μόνη και να ελπίσω ότι το παιδί μου θα τα ξεπεράσει όλα όπως και τα δικά τους. Ή τουλάχιστον θα πορευτεί με όσα του έτυχαν με στήριξη και πολλή δύναμη. Και επειδή δεν ήξερα από πού να αρχίσω έφτιαξα αυτό εδώ το μπλογκ.

sapouni

Διαβάζοντας έμαθα ότι τα χαρακτηριστικά των ανθεκτικών ανθρώπων είναι: 1) η ικανότητά τους να επιλύουν προβλήματα, 2) το ότι δεν διστάζουν να αναζητήσουν βοήθεια, 3) η πεποίθηση ότι μπορούν να κάνουν κάτι που θα τους βοηθήσει να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, 3) το κοινωνικό δίκτυο υποστήριξης που διαθέτουν (πρόσβαση σε ειδικούς και επαφή με γνωστούς που θα τους υποδείξουν κάποιον ειδικό), 4) η καλή σχέση με την οικογένεια και τους φίλους τους. Με άλλα λόγια οι ανθεκτικοί άνθρωποι έχουν στη διάθεσή τους μορφές υποστήριξης.

bdaycake_n

Στην πορεία οργάνωσα μόνη μου αυτό που μου έλειπε, μέσω του μπλογκ. Γιατί δεν βρήκα τίποτε και κανέναν που να κάνει αυτή τη δουλειά. Με τη βοήθεια πολλών ανθρώπων που προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς. Και με την παρουσία αρκετών μητέρων που είχαν τις ίδιες ανάγκες. Γκρουπ ψυχολογικής υποστήριξης one off στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη (special thanks to Πάτροκλος Παπαδάκης, Φίλια Μητρομάρα, Χριστιάνα Γερμανού, Έλλη Γιαννοπούλου). Ομάδες γονέων που συναντιόμασταν στο Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας (special thanks to Εμμανουέλα Κατρινάκη). Μία συνάντηση με θέμα τον θηλασμό των πρόωρων μωρών (ευχαριστώ τη σύμβουλο θηλασμού Άντα Παλατζιάν). Ένα γκρουπ ψυχοθεραπείας με κοινό βίωμα την προωρότητα τη σεζόν που πέρασε στην Αθήνα (Εύη Νεοφώτιστου). Και έναν κύκλο ομαδικών συναντήσεων με διαφορετικές θεματικές στη Θεσσαλονίκη, παρουσία ψυχολόγου (Χαρά Βλαχοδήμου, Πέννυ Χατζηβαλσαμά), που ολοκληρώνεται την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016. Στον δρόμο βρήκα και άλλες μαμάδες που ήθελαν να κάνουν το ίδιο. Την Ελισάβετ και την Αλίκη που τρέχουν την ομάδα της ΜΕΝΝ – Μόνο για γονείς στο facebook και μαζί οργανώσαμε μια συνάντηση γονέων στην Αθήνα. Την Αγγελική, που όντας προωρομαμά έκανε το ίδιο στη Θεσσαλονίκη. Και φυσικά την Τασούλα που έγινε το άλλο μου μισό σε αυτό εδώ το μπλογκ και πρόσφατα συγκέντρωσε τις προωρομαμάδες της Καβάλας στην πόλη της. Οι συναντήσεις μας θα οργανωθούν και διαφορετικά, ανάλογα με το τι εσείς έχετε ανάγκη και ελπίζουμε ότι θα δώσουν τη σκυτάλη και σε άλλους οργανισμούς, ειδικούς κ.ά. που θέλουν να κάνουν κάτι ουσιαστικό.

agalia_n

Μετά από όλο αυτό το διάστημα λοιπόν κατάλαβα τι έχει να κερδίσει κανείς από τέτοιου είδους ομάδες. Για να μην σας κουράζω μπολντάρω:

  1. Μοιράζεσαι χρήσιμες εμπειρίες σχετικά με την υγεία και την ανάπτυξη του παιδιού.
  2. Ανταλλάσσεις πληροφορίες σχετικά με γιατρούς και θεραπευτές που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί.
  3. Παίρνεις συμβουλές για το πού θα βρεις οικονομική βοήθεια σχετικά με τις θεραπείες. 
  4. Βρίσκεις συναισθηματική υποστήριξη στα τραυματικά σου βιώματα.
  5. Κάνεις καινούργιους φίλους και οργανώνετε συναντήσεις για παιχνίδι με τα παιδιά (μπορείς να είσαι βέβαιη ότι κανένα δεν θα έρθει άρρωστο!).
  6. Δυναμώνεις τη φωνή σου μαζί με άλλων για να διεκδικήσεις καλύτερες συνθήκες τόσο για τη ζωή μέσα στη ΜΕΝΝ όσο και για τις  θεραπείες έξω από αυτήν. 

 

κελλυ σωκου
  • Σας περιμένουμε στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου στις 5 το απόγευμα στο ξενοδοχείο Le Palace Art Hotel (Τσιμισκή 12). Θέμα μας: η πρόωρότητα και οι σχέσεις μας με τους άλλους. Περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων εδώ
  • Για την υλοποίηση της καμπάνιας ευχαριστώ θερμά την art director Χριστίνα Παντέλη, που κάποτε γεννήθηκε πρόωρα…
  • Την έμπνευση μου έδωσε το άρθρο της Kathy McClelland »Why You Need a Support Group».
Advertisements

2 thoughts on “Γιατί χρειάζεσαι ένα γκρουπ υποστήριξης;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s