Προωρότητα και επαρχία

Ας μεταφράσει κάποιος στα αγγλικά παρακαλώ. Ας πάρει κάποιος μια πρωτοβουλία, αν όχι να φτιαχτούν νέα νοσοκομεία, τουλάχιστον να μην κλείνουν, να μην υποστελεχώνονται. Δεν το χωράει το κεφάλι μου πώς στην εποχή μας μια μητέρα χάνει το μωρό της γιατί έτυχε να ζει στην επαρχία, μια άλλη κινδυνεύει να χάσει την ίδια της τη ζωή και πολλές ακόμη περνάνε όλα τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών τους στα πηγαινέλα.  Το θέμα της προωρότητας στην επαρχία με έχει απασχολήσει ξανά κάποια Χριστούγεννα και τον περασμένο Οκτώβρη. Επειδή όμως δεν έχω ιδέες, πέρα από την προσφορά του ίντερνετ σε θέματα στήριξης και συμπαράστασης – αλλά δεν φτάνει -, το αφήνω τώρα σε σας. Αλίευσα τις μαρτυρίες σας και το παρουσιάζω ξανά με δικά σας λόγια.

«Σαν σήμερα, 9 Ιανουαρίου, τέτοια ώρα, πριν από δύο χρόνια προσπαθούσα με κάθε μέσο να φτάσω από την Πάρο στην Αθήνα για να πάω στο νοσοκομείο να δούμε τι έχω…. Δυόμιση ώρες σε καραβάκι για Μύκονο και από εκεί με C130 στην Αθήνα. Με ασθενοφόρο στο Αττικό νοσοκομείο που εφημέρευε και μετά τρέχοντας έξω από εκεί με το αυτοκίνητο των γονιών μου στο ΡΕΑ. Στις 2:05 το βράδυ γέννησα με καισαρική και ξύπνησα λίγη ώρα μετά στην εντατική λόγω σύνδρομου HELLP. Ακριβώς στις 28 εβδομάδες, 740 γραμμάρια! Αύριο θα γιορτάσουμε τα γενέθλιά της κόρης μας και τη δική μου επιβίωση».  Μαμά Χριστίνα, Πάρος

«Εγώ Αθήνα μόνη, να ακούω τα μαντάτα και ο σύζυγος πίσω με τη μεγαλύτερη κόρη, ώστε να μην χάνει το σχολείο. Αυτό ήταν η αρχή. Ακολούθησαν δεκάδες χωρίσματα της οικογένειας και ξεσπιτώματα κάθε φορά που έπρεπε η μικρή να κάνει μια (έστω και απλή) εξέταση. Αυτό που για τους υπόλοιπους είναι μπαίνω- σε-ένα-ταξί-και-πάω-στον-νευρολόγο-π.χ. σε μας δεν παίζει. Πρέπει να συνωμοτήσει το σύμπαν… Άδεια από τη δουλειά, να υπάρχει ραντεβού, να μην έχουν απεργίες, αέρα και απαγορευτικά, σχολείο, αρρώστιες ξαφνικές κ.λπ. κ.λπ.». Μαμά Άννα, Πάρος 

«Εγώ στη Δράμα και το μωρό Παπαγεωργίου (σ.σ. στη Θεσσαλονίκη). Ένας μήνας κόλαση. Χτυπούσε το τηλέφωνο και έτρεμα. Αλλά και το μετά εξίσου δύσκολο γιατί πηγαίναμε για ελέγχους στη μονάδα. Και για παιδοκαρδιολόγο και άλλες ειδικότητες που χρειαστήκαμε πάντα ταξιδεύαμε. Ακόμα και τώρα που είναι 2 για παιδοαλλεργιολόγο πρέπει να τρέχουμε Θεσσαλονίκη. Τι να κάνουμε; Αφού μας έχουν ξεχάσει, θα αγωνιζόμαστε για τα παιδιά μας». Μαμά Γεωργία, Δράμα

«Από Ξάνθη εμείς. Πέντε μήνες στη ΜΕΝΝ Ιπποκρατείου (Θεσσαλονίκη). Εγώ δεν έφυγα ούτε μία μέρα καθώς τα μωρά μου είχαν ανάγκη το γαλατάκι μου. Ο πρώτος χρόνος μετά τη μονάδα τραγικός όσον αφορά τις μετακινήσεις μας στη Θεσσαλονίκη. Σχεδόν κάθε τρεις εβδομάδες κάναμε το ταξιδάκι μας. Παιδοχειρουργοί, παιδονευρολόγοι, νεογνολόγοι, παιδοφθαλμίατροι, παιδοκαρδιολόγοι και αναπτυξιολόγοι, όλοι εκεί. Τα follow up τελείωσαν τώρα, μετά από 2,5 χρόνια, και ευτυχώς πλέον τα ραντεβού μας με τους εξωτερικούς γιατρούς γίνονται στο εξάμηνο. Δυστυχώς σε αυτην την Ελλάδα είμαστε πολίτες Β και Γ κατηγορίας». Μαμά Φώνη, Ξάνθη

«Ευτυχώς ήμουν στην Αθήνα. Δεν νομίζω να προλάβαινα από τη Μήλο. 29η εβδομάδα, 3 μήνες στη ΜΕΝΝ. Έμενα στο πατρικό μου και ήμουν συνέχεια δίπλα του. Τώρα, πηγαινοερχόμαστε προληπτικά για παιδονευρολόγο και παιδοφθαλμίατρο». Μαμά Δήμητρα, Μήλος

Να κλείσω λέγοντας πως οι έγκυες στα νησιά και τις παραμεθόριες περιοχές πηγαίνουν πριν από την ΠΗΤ στην πόλη που θα γεννήσουν. Η προωρότητα όμως δεν έχει κάτι προβλεπόμενο. Σε περίπτωση που το ξέχασε κανείς…

Κ.Σ.

 

Advertisements

One thought on “Προωρότητα και επαρχία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s