Η ΜΕΝΝ απαιτεί αφοσιωμένες νοσοκόμες

Μια νοσοκόμα στις ΗΠΑ μιλάει για τη δουλειά της

Η εξέλιξη της ιατρικής, των φαρμάκων και της τεχνολογίας έχει βοηθήσει τα περισσότερα εύθραυστα νεογέννητα να ζήσουν. Όλη αυτή η γνώση όμως έχει επεκτείνει τις υποχρεώσεις, τις ικανότητες και την εξειδίκευση των νοσοκόμων που φροντίζουν νεογνά. Πλέον μέσα στις υποχρεώσεις τους είναι να συμβουλεύουν τους γονείς για τη φροντίδα των μωρών τους και να τους εκπαιδεύουν κατάλληλα.

Κάποιες νοσοκόμες νεογνών δουλεύουν στις κλινικές όπου τα υγιή μωρά φτάνουν για τη βασική φροντίδα μετά τον τοκετό. Κάποιες άλλες νοσοκόμες αναλαμβάνουν πιο δύσκολες περιπτώσεις. Δηλαδή τα μωρά που είναι πρόωρα ή άρρωστα που μπορεί να χρειάζονται οξυγόνο, φαρμακευτική αγωγή ή βοήθεια για να τραφούν. Και υπάρχουν και οι νοσοκόμες για τις εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις, τα μωρά που χρειάζονται εντατική φροντίδα και υποστήριξη υψηλής τεχνολογίας. Αυτές τις νοσοκόμες τις συναντάμε κυρίως σε εξειδικευμένες κλινικές ή σε παιδικά νοσοκομεία.

Η Αμάντα Μακ Κόρμικ εργάζεται στη ΜΕΝΝ του Memorial Hermann Southeast Hospital στις ΗΠΑ.

«Αποφοίτησα τον Μάιο του 2004 και τον Ιούνιο βρήκα δουλειά. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής μου πέρασα από όλα τα τμήματα του νοσοκομείου. Αμέσως ένιωσα ότι ταιριάζω στο τμήμα των νεογνών και στο παιδιατρικό αλλά δεν μπορούσα να μείνω μόνο σ’ έναν τομέα. Όταν μου πρόσφεραν δουλειά στη ΜΕΝΝ του νοσοκομείου που βρίσκομαι τώρα ένιωσα ότι βρήκα τη δουλειά των ονείρων μου. 11 χρόνια μετά ακόμα νιώθω έτσι».

Η Αμάντα παραδέχτηκε ότι η ΜΕΝΝ άλλαξε μέσα σ’ αυτά τα χρόνια αλλά αυτό ισχύει και για τη δουλειά των νοσοκόμων σε κάθε τμήμα του νοσοκομείου. «Πλέον βλέπουμε λιγότερα μωρά στην ΜΕΝΝ, αυτά που γεννιούνται στις 35 εβδομάδες πηγαίνουν γρήγορα σπίτι τους. Το νοσοκομείο προσφέρει πολλές δυνατότητες εκπαίδευσης και αυτό μας βοηθάει να διατηρούμε το ιατρικό πρωτόκολλο και με τον καινούργιο ιατρικό εξοπλισμό και την φαρμακευτική αγωγή τα μωρά μας ζουν και ευημερούν».

Η Αμάντα μας εξηγεί πως η ευαισθησία και η οργάνωση είναι χαρακτηριστικά στοιχεία της προσωπικότητάς της. Νιώθει μεγάλη συμπόνια για τους μικροσκοπικούς ασθενείς της και τους γονείς τους. «Πραγματικά νοιάζομαι για αυτό που κάνω και δίνω τον καλύτερο εαυτό μου για να βοηθήσω τα μωρά. Όταν μια γυναίκα μένει έγκυος ξεκινά το όνειρο. Όταν ένα μωρό είναι πρόωρο ή με προβλήματα υγείας και η γυναίκα φεύγει από το νοσοκομείο αφήνοντας το παιδί της πίσω, τα συναισθήματα της κυμαίνονται από την απορία μέχρι την οργή… με τη θλίψη να κυριαρχεί».

«Το καλύτερο κομμάτι για τους εργαζόμενους στη ΜΕΝΝ είναι όταν οι γονείς παίρνουν το μωρό τους σπίτι. Το δεύτερο καλύτερο κομμάτι είναι όταν εκπαιδεύω τους νέους γονείς για θέματα όπως η μέτρηση βάρους ή η χορήγηση φαρμάκων, το μπάνιο κ.λπ.».

Τι κάνει κάποιον σωστό εργαζόμενο για τη ΜΕΝΝ; Η Αμάντα απαντά: «Να αγαπά αυτό που κάνει. Να εξελίσσει τη δουλειά του και να θέλει να γίνεται καλύτερος. Διαβάζεις τα πάντα, πηγαίνεις σε σεμινάρια. Μαθαίνεις να καταλαβαίνεις τι χρειάζεται ο κάθε ασθενής σου. Μαθαίνεις να συναισθάνεσαι».

Στη ΜΕΝΝ του νοσοκομείου Memorial Hermann Southeast έχουν γιορτή επανένωσης κάθε Οκτώβρη. «Πολλά από τα μωρά που φροντίσαμε επιστρέφουν κάθε χρονιά. Είναι μεγαλύτερα, μερικά πάνε σχολείο, κάποια παίζουν ποδόσφαιρο. Όταν τα βλέπουμε να μεγαλώνουν νιώθουμε τη μεγαλύτερη επιβράβευση» καταλήγει.

 

Απόδοση: Μένια Πέτση

Πηγή: http://m.chron.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s