Η ιστορία της Ελένης: Έναν χρόνο μετά

Έγραψα πρώτη φορά σε αυτό το blog, πριν από έναν χρόνο, όταν ακόμα αναζητούσα απαντήσεις και παρηγοριά, έχοντας τη μικρή μου κόρη στη ΜΕΝΝ, μετά από έναν έκτακτο τοκετό στις 30 εβδομάδες.

Πέρασε ένας χρόνος και ευχαριστώ τον Θεό που υπήρξε γενναιόδωρος μαζί μας. Ένας χρόνος που δεν υπήρξε μέρα που να μην θυμηθώ εκείνες τις ημέρες της ατελείωτης αγωνίας. Όσο πλησίαζαν τα φετινά γενέθλια, έζησα πάλι από την αρχή όλες εκείνες τις μέρες του πέρσι, τη νοσηλεία μου στο μαιευτήριο με την ελπίδα να «κρατήσουμε» όσο μπορούμε την κύηση μετά την ολική ρήξη υμένων- ήταν μόνο 4 ημέρες η επιτυχία μας-, την πρώτη μου επίσκεψη στη ΜΕΝΝ με το αναπηρικό καροτσάκι, τα ατελείωτα δάκρυα όταν μας οδήγησαν στο μωρό μας.

 

Και σιγά σιγά γνώρισα τον κόσμο της ΜΕΝΝ, τις μαμάδες με τις πράσινες μπλούζες, τη μυρωδιά των αντισηπτικών, τον ήχο από τα μηχανήματα. Σιγά σιγά έμαθα να διαβάζω μόνη μου τις ενδείξεις στα μηχανήματα, έμαθα να περιμένω τα νέα των γιατρών με υπομονή, σιγά σιγά σταμάτησα να κλαίω. Τις πρώτες μέρες πίστευα ότι τα δάκρυά μου δεν θα τελειώσουν ποτέ.. Και όμως, ακόμα και αυτά τελείωσαν.

50 μέρες διήρκεσε το ταξίδι μας εκεί, και μετά ακολούθησε ένας χειμώνας που απομονωθήκαμε από όλους, για να προφυλάξουμε το ευαίσθητο παιδί μας. Σχεδόν δύο μηνών ήταν που τη φέραμε στο σπίτι, λίγο περισσότερο από 2 κιλά.

Και μετά ξεκίνησε η μεταμόρφωση. Και η πεταλουδίτσα μας απέκτησε χρώματα πολλά και μαζί με αυτήν και η ζωή μας όλη. Και κάθε της κατόρθωμα – αυτά που στο πρώτο μας παιδί τα είχαμε δεδομένα- έγινε για μας πανηγύρι και θαύμασα την υπερπροσπάθεια αυτών των πλασμάτων να διεκδικήσουν τη ζωή.

Και ήρθαν τα πρώτα της γενέθλια, μεγάλη γιορτή για μένα. Κάπου είχα διαβάσει τα λόγια μιας μαμάς πρόωρου που αναρωτιόταν ποια ημέρα να γιορτάζει, την ημέρα που γεννήθηκε το θαύμα της ή την ήμερα που το πήρε κοντά της στο σπίτι; Για μένα αυτό το δίλημμα δεν υπήρξε. Γιορτάσαμε τα γενέθλια της petit κόρης μας, μόλις 8 κιλών, στον χρόνο με περίσσεια συγκίνηση και χαρά.

Ένας χρόνος πέρασε και δεν ξέχασα τίποτα. Είμαι όμως ευγνώμων.

Ελένη Σ. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s